検索キーワード： "Lev Tolstoy" 大衆小説

Tolstoy’un en sarsıcı eserlerinden biri. Saygın bir yargıcın hayatı, ölümün sessizce yaklaşmasıyla paramparça olur. İvan İlyiç, ilk kez kendi hayatına dışarıdan bakar: Aldatıcı başarılar, sahte ilişkiler ve kaçırılmış bir ömür… “Doğru yaşadım mı?” Bu soru, romanın her satırında yankılanır.

Tolstoy’un ölümsüz eseri “İnsan Neyle Yaşar”, yüzyıllar sonra hâlâ insan yüreğine dokunan basit bir soruyu peşine takıyor: Bizi hayatta tutan gerçek güç nedir? Bir köy kunduracısının yol kenarında donmak üzere bulduğu esrarengiz yabancıyla başlayan bu kısa klasik, merhametin ve sevginin görünmez ağına düşen sıradan insanların öyküsünü anlatıyor. Tolstoy, melekler ve kırbacın gölgesinde geçen bu masalsı anlatıda, ekmeğin tadından adaletin yüküne, on bin talant borcundan bozkır rüzgârına uzanan geniş bir insanlık panoraması kuruyor.

İvan İlyiç'in Ölümü, Tolstoy tarafından 1886 yılında yazılmış bir romandır. Hem biyografik hem de psikolojik romanların en başarılı ilk örnekleri arasında yer alır. İvan İlyiç, yüksek rütbeli bir yargıç olarak sürdürdüğü hayatının sonlarına doğru yaşadıklarının ve geçmişte sahip olduğu değerlerin boşluğunu farkeder ve ömrünün son günlerini derin bir hayal kırıklığıyla tamamlar. Tolstoy'un önemli eserleri arasında yer alan bu kısa romanı, yaşanan hayatı sorgulamakta ve ölüm karşısında tüm değerlerin anlamsızlığını vurgulamaktadır

Ivan Il'ič ha costruito la propria esistenza secondo le regole di una società rispettabile e benestante. Quando un malessere apparentemente insignificante si trasforma in una malattia sempre più grave, quell'equilibrio comincia però a sgretolarsi. Con una prosa limpida e implacabile, Tolstoj trasforma la vicenda di un uomo comune in una straordinaria indagine sulla paura della morte, sulla solitudine, sulle convenzioni sociali e sul significato autentico dell'esistenza.

বিশ্বসাহিত্যের এক মহান শিল্পী লেভ তলস্তয়। তাঁর উপন্যাস ও ছোটগল্পে অমর হয়ে রয়েছে তাঁর দেশ, দেশের আত্মা ও দেশের...

Tolstoy çağını çok iyi gözlemleyen bir yazardır. Aristokrat sınıfın amaçsız, debdebeli yaşantısını yoğun olarak eleştirmiştir. Uzun bir süre seyahat etmiş, tabiatı ve insanı incelemiştir. Batı’yı ve kendi ülkesini, insanlarını tanımış, bu gözlemi daha sonraki yıllarda kaleme alacağı eserlerinin kahramanlarının kişiliğinde ortaya çıkmıştır. Tolstoy’un kendini arayış serüveni ölünceye kadar sürmüştür. Kendisini anlamayan yakın çevresine tepkisini bulunduğu ortamdan kaçarak göstermiş ve 82 yaşındayken, 7 Kasım 1910’da küçük bir tren istasyonunda hayata veda etmiştir.

Tolstoy, Shakespeare’den sonra dünya dillerine en çok tercümesi yapılan yazar dır. Çocukluğunda, ağabeyi Nikolay’dan çok etkilenmiş, ergenliğinde Rousseau okumuş, gençliğinde önce Doğu dilleriyle ilgilenmiş, daha sonra hukuku tercih etmiştir. Ancak yalın ve parlak dehası onu özgür olmaya itince, hukuk fakültesini de terketmiştir. Tolstoy çağını çok iyi gözlemlemiştir. Aristokrat sınıfın amaçsız, debdebeli yaşantısını yoğun olarak eleştirmiştir. Uzun bir süre seyahat etmiş, tabiatı ve insanı incelemiştir.

Tolstoy'un insanın iç serüvenini incelediği kitap dört öyküden oluşuyor: İnsan Ne İle Yaşar' da üç soruya cevap arıyor. İnsana yön veren şey nedir? İnsana ne verilmemiştir? İnsan ne ile yaşar? Surat'daki Kahvehane'de ise her millet ve dinden insanın Allah'ı ve evreni anlamaya çalışmalarına tanıklık ediyor. İnsana Ne Kadar Toprak Lazım'da hırsın ve açgözlülüğün sonunu, nereye kadar gidebileceğini gösterirken, Üç Soru'da ise yaşadığımız anın değerini gösteriyor bize.

Marfa o gece sabaha kadar uyuyamamış, hep Korney’i düşünmüştü. Sabah olur olmaz hemen mantosunu giydi, başına atkısını sararak onu aramaya çıktı. Kısa bir süre sonra ihtiyarın Andreyevka’da olduğunu öğrendi. Çitten bir sopa çekip köyün yolunu tuttu. Yolda ilerledikçe içi fena oluyordu. "Birbirimizi affeder, onu eve alırız. Günahlarımız son bulur böylece. Varsın oğlunun yanında ölsün." diye düşünüyordu. Marfa, kızının evine doğru yaklaştığında orada büyük bir kalabalık gördü. Kimisi kapıda, kimisi de pencerelerin altında toplanmıştı.

"Kroyçer Sonat, Tolstoy'un din, aile, toplum ve özgürlük temalarını bir roman formatında kaleme aldığı en önemli eserlerinden biridir. Yayınlandığı 1889 yılından günümüze kadar pek çok tartışmaya konu olmuştur. Bir tren yolculuğu üzerine bina edilen roman, anlatımının sadeliği ve gerçekçi söylemiyle dikkat çeker. Yazarın, hayatının son dönemlerinde vurguladığı yeni kadınerkek ilişkileri ve ahlak anlayışının izlerini taşır."

Bu sesli kitapta hem dünya hem de Rus edebiyatının en önemli yazarlarından biri olan Tolstoy’un aşağıdaki kısa eserlerini sizlere sunuyoruz. Ateşi Kıvılcımken Söndürmeli. Mum. Küçük Kızlar Büyüklerden Akıllı Çıktılar. İnsana Ne Kadar Toprak Lazım?. İlyas. Vaftiz Oğlu. Aptal İvan.

Tolstoy was born in 1828 and he was in his 20s when he wrote this early work. He his famous for detailed physical descriptions combined with emotional drama. For example, try that wonderful short story "Master and Man" that combines those two elements. The present work has the detailed descriptions but lacks the emotional appeal and lacks the great characters that we see in other works, i.e.: a crying youth because he is humiliated is hardly a great emotional experience.

"Tolstoy’un ölümünden sonra bulunan kitap!" Lev Tolstoy daha çok Rus toplumunu analiz eden epik romanlarıyla tanınır ama Şeytan onun en kişisel, kendini açığa vuran kitabıdır. Kitabın yaratacağı skandaldan korkarak sağlığında yayımlamamış ve kitaplığındaki çekmecelerden birinde saklamıştır. Kitap ancak ölümünden sonra bulunup yayımlanabilmiştir. Kitapta anlatılan hikâye kendi mülkünden köylü bir kadınla yasak ilişkiye giren toprak sahibi Tolstoy’un kendi yaşadığı bir ilişkiyle benzerlik gösteriyor. Her ne olursa olsun, kitapta cinsel çekim ve insan arzuları derinlemesine bir bakışla ele alınıyor.

വിവാഹിതയും ഒരു കുട്ടിയുടെ അമ്മയുമായ അന്നയ്ക്ക് അന്യപുരുഷനോടുണ്ടാകുന്ന പ്രണയവും അതേതുടര്‍ന്നുണ്ടാകുന്ന...

1805-നും 1813-നും ഇടയ്ക്കു നടന്ന നെപ്പോളിയന്‍ ചക്രവര്‍ത്തിയുടെ റഷ്യനാക്രമണമാണ് ഇതിഹാസ സമാനമായ ഈ നോവലിന്റെ...

"Der Tod. Ja, der Tod. Und niemand von denen will es wissen, keiner zeigt Mitleid. Sie spielen." Iwan Iljitsch hörte entfernt, hinter der Tür, eine Flut von Stimmen, von Geschwätz. "Ihnen ist es egal. Aber auch sie werden sterben. Narren! Jetzt bin ich an der Reihe, sie kommen nach; auch sie müssen sterben. Wie albern sie sind! Diese Kreaturen!" Die Wut würgte ihn. Und ein quälender, unerträglicher Druck legte sich auf sein Herz. War es allen Menschen zu allen Zeiten auferlegt, diese schreckliche Angst ertragen zu müssen?

Eine Meistererzählung des großen russischen Dichters Tolstoi. Mitten in der Kosakensteppe werden der Erzähler und seine Begleiter von einem Schneesturm überrascht. Die Weiterfahrt scheint unmöglich in dem dichten Schneetreiben. Zum Glück treffen die Reisenden auf eine Postkutsche, auf deren Spur sie ihrem Ziel wieder etwas näher zu kommen scheinen. Doch dann stoßen beide Kutschen zusammen, und die Reisenden müssen die Fahrt gemeinsam fortsetzen. Bei klirrender Kälte und eisigem Schneesturm sind alle dem Tod nahe.