検索キーワード： ナレーター "Hakan Coşar" すべてのカテゴリー

Ekranların ve oyunların çağı olsa da, bazı hikayeler asla eskimez. Pal Sokağı Çocukları, dijital dünyanın gölgesinde bile, çocukların kalbinde taht kuran bir klasik. Bu sesli kitapla, çocukluğun saf güzelliğini ve arkadaşlığın gücünü yeniden keşfedin. Boka, Nemecsek ve diğer sokak çocuklarının maceraları, her yeni nesle ilham vermeye devam ediyor.

Pelin Ossmann, hep sıcacık olan mutfağında pişirdiklerini sunmaya devam ediyor. Okurlarını yine neşeli sesi, duyarlı bakışıyla karşılıyor, kalabalık masaların verdiği tatlı sevinçle anlatıyor da anlatıyor. Anneler neden hep mutfakta yalnız? Oysa mutfaklar herkesin. Özgür de merak eder, sahi kim koymuştur bu kuralı? Mutfak, annesinin ikinci bürosu gibidir. Neden bir gün olsun babasını ya da ablasını göremez o mutfakta? Acaba her evde böyle midir? Konuyu araştırmaya karar verir.

5 iyi arkadaş. Birce, Ece, Oğuz, Bilgecan ve Ada... Akıllı, önsezili, cin gibi çocuklar. Hayal güçleriyle gözlem güçleri birleşince, çoğumuza "yok canım" dedirtecek ipuçlarından yola çıkıp öyle kördüğümler çözüyorlar ki bu grubun içinde olup o serüvenleri yaşamadığınıza hayıflanıyorsunuz.

Chairman yatılı okulundan bir grup öğrenci, eğlenceli bir tekne yolculuğuna çıkmışken, bir yanlışlık sonucu tekne kuvvetli rüzgârın etkisiyle hızla açığa sürüklendi. Daha sonra fırtınanın da etkisiyle okyanusta yolunu kaybeden ve bir adaya düşen öğrenciler için bir yaşam savaşı başladı. Denizi ve macerayı seven çocuklar için sürükleyici, nefis bir roman.

HALİD ZİYA UŞAKLIGİL (1966 – 1945). Serveti Fünun romancılarından. İstanbul'da doğdu ve yine bu şehirde öldü. İlk okuldan sonra Fatih Askeri Rütiye'sine (ortaokul) gitti ve 17 yaşında okuldan ayrıldı. 1884'te Nevruz gazetesini, daha sonra da Hizmet ve Ahenk gazetelerini kurdu. İzmir Rüştiye'sinde Fransızca öğretmenliği yaptı. İdadi'de Türk Edebiyatı dersi okuttu. Daha sonra Srveti Fünun dergisine girdi ve en büyük romanlarını burada yayımladı.

Çılgınlar Sınıfı hayranlarına müjde! Dinozor Takımı ile tanışmaya hazırlanın. Gizemli kemiklerin peşinde müthiş bir serüven yaşamaya var mısınız? 125 yıllık fosilin sırrı ne? Dikkat edin, siz dinozorların izini sürerken otobur koca bir yaratık kitaptan fırlayıvermesin.

“Tıpkı Dünya’mıza benzeyen bir gezegenin üzerindeydim. Yerde toprak, toprak üzerinde bitkiler vardı. Bitkiler olduğuna göre, su ve oksijen de olmalıydı. Bunları, bir saniyeden daha kısa bir sürede kafamdan geçirirken maskelerimize gelen uyarı ile oksijenin varlığını da anlamış olduk. İkimiz de maskelerimizi çıkardık ve yürümeyi yeni öğrenen bir bebek şaşkınlığıyla etrafımızı incelemeye başladık. Kocaman ve bomboş bir gezegenin üzerinde, sadece iki kişiydik. Her şeyi en baştan başlatabilirdik.”

“Gözlüklü Çocuk, göz açıp kapayıncaya dek bizi gezegenin iki kutbundan birine getirdi. Etrafımız alabildiğine beyazdı. Kuzey Kutbu olduğunu tahmin ediyordum. Her ne kadar güneş olsa da daha önce böyle bir soğuk gördüğümü hatırlamıyorum. Büyük bir derin dondurucunun içindeydim sanki. Çevremizde bir tane bile görmesek de penguenler gibi birbirimize sokulup ilerliyorduk. Bir yandan da etrafımı izliyordum. Beş ay önce çöl sıcağındaydık, şimdiyse dünyanın en soğuk noktalarından birinde. Üstelik her an dünyanın en büyük kara etoburu kutup ayısıyla burun buruna gelebilirdik.”

“Kedi Ağacı’ndan kafama iki tane elma düştü. Kiraz ağacından düşen iki elma! Ben daha ne olduğunu anlayamadan birisi konuşmaya başladı: ‘Gökten iki elma düştü, biri sana, birisi yanındaki köpeğe. Üçüncüsü düşmedi; çünkü o, benim elimde.’ Daha önce hiç görmediğim bir kız, ağacın dalına oturmuş, gülerek bana bakıyordu. Elinde tozlu, kalın ve eski bir defter vardı. Daha doğru düzgün yüzünü bile göremeden ağaçtan atlayıp uzaklaştı. Hergünaç bile peşinden koşamayacak kadar şaşırmış, donup kalmıştı.

“Kedi Ağacı’ndan kafama iki tane elma düştü. Kiraz ağacından düşen iki elma! Ben daha ne olduğunu anlayamadan birisi konuşmaya başladı: ‘Gökten iki elma düştü, biri sana, birisi yanındaki köpeğe. Üçüncüsü düşmedi; çünkü o, benim elimde.’ Daha önce hiç görmediğim bir kız, ağacın dalına oturmuş, gülerek bana bakıyordu. Elinde tozlu, kalın ve eski bir defter vardı. Daha doğru düzgün yüzünü bile göremeden ağaçtan atlayıp uzaklaştı. Hergünaç bile peşinden koşamayacak kadar şaşırmış, donup kalmıştı.

Leonid Fomin, ilk defa Sovyetler Birliği’nde basılan bu derleme ve uyarlama çalışmasıyla bambaşka bir anlayış ve ruhta yazılmış, eğitici, öğretici ve yapıcı nitelikteki bilim kurgu hikayelerinden bir demet sunmaktadır. Gerek batılı gerek Sovyet yazarları tarafından yazılmış uzay öykülerinden oluşan Dördüncü Güneş, öğretici, yarınlara bakış açısını genişletici, insan sevgisini ve hatta bunun ötesinde diğer gezegenlerin canlılarına da yönelecek bir doğa sevgisini derinleştirici bir nitelik taşımaktadır.

Henry Thoreau’nun tüketici kültürüne yönelttiği ateşli eleştiriler ve daha basit yaşamayı şairane bir şekilde savunması tam da içinde yaşadığımız aşırı tüketim çağına ithaf edilmiş gibi duruyor. Ne var ki, Thoreau okunması kolay bir yazar değildir. Ağır bir dili vardır fikirlerini de oldukça zorlayıcı, kışkırtıcı bir biçimde ifade eder. Bu nedenle de yazılarına öylesine göz gezdiren bir okur Thoreau’yu okumaktan kolayca vazgeçebilir. Oysa fikirleri kaçırılmayacak kadar değerlidir. Bu kitap, Thoreau’nun gönüllü sadelik felsefesine derin ancak ulaşılabilir bir kaynak işlevi görmektedir.

Dâhiler ve Aşkları; sanat, edebiyat, bilim ve düşün tarihinin önde gelen dâhilerinin yaşadığı aşkları, eserleri paralelinde ortaya koyan, ansiklopedik ölçekte bir biyografi kitabı. Gerek ülkemizde, gerekse dünyada toplam olarak bu kapsamda oluşturulmuş nadir eserlerden biri olma özelliği de taşıyan bu önemli kitap; içinde yer alan dâhilere, yaptıkları çalışmalar ve ilgi alanları açısından oldukça yakın değerli yazar ve şairlerimizin yoğun çabalarıyla ortaya çıktı.

Muzaffer İzgü'nün eğlenceli ve akıcı diliyle, özellikle 7 9 yaş için eğitici, öğretici hikayeler.

Köylerinde ilkokul olmayan çocuklar kış sabahları uzaktaki okullarına nasıl gidiyorlar? Hakan'ın canı neden sürekli dövüşmek istiyor? Gülmeyi çok seven çocukla niçin ailesi bile fotoğraf çektirmek istemiyor? Üç öykü, üç yanıt.

Ferhan Şensoy yazdığı ve sahnelediği sıradışı oyunlarla, daha çok dil inceliklerine dayanan mizah öğelerini kullanarak güncel olaylara eleştiriler getirmiştir. Geleneksel Türk tiyatrosundan epik tiyatroya kadar çeşitli üsluplardan izler taşıyan bu çalışmalarıyla 20. yüzyıl sonlarında Türk tiyatrosunda kendine özgü bir yer edinmiştir. İngilizce Bilmeden Hepinizi I Love You adlı eserinde de yaşadıklarını, gözlemlerini kendine has mizah üslubuyla gözler önüne sermektedir.

Jules Verne Ay'a Yolculuk'ta, 1800'lü yılların ortalarında insanların Ay'a gitmek için neler yaptıklarını, öyle esprili bir dille ve öyle gerçekçi anlatmış ki kitap boyunca kendinizi o serüvenin bir parçası gibi hissedeceksiniz.

Hamamcı Ülfet, Ahmet Rasim’in sade diliyle lezbiyen ilişkilerin ilk defa konu edildiği, en değerli eğlence meclislerinden olan hamam hayatının yargısızca anlatıldığı, Osmanlı dönemi İstanbul'un izlerini taşıyan eseridir. Şimdi bile 'ahlaksızlık' olarak değerlendirilen bir konuyu bir asır önce kaleme almak, döneminin kadın hayatından özgürce bahsetmek kayda değerdir. Eser, Reşat Ekrem Koçu’nun “Bu hayat ve bu his yanlışlığına düşen kadınların kendi aralarında bir ayin şeklinde yaptıkları bir içki ve hamam âlemi tasvirleridir,” demesine karşılık seviciliği ön plana çıkarması bakımından önemlidir.

Hayvan Çiftliği merkezine insan kadar insan olmayan canlıları almış, geçmiş kadar bugünle açıklanabilecek ve ikisiyle ilişki kurmamızı sağlaması mümkün trajik bir romandır. Herkesin okuyabileceği modern fabl örneğidir. Emeklerinin sömürülmesinden ve öldürülmelerinden bıkıp insanlara karşı ayaklanan hayvanların hikâyesidir.

Güzel Sanatların Koruyucusu, Işığın ve. Aydınlığın Tanrısı, Kâhin Tanrı Apollon. Apollon güçlü adımlarla babasının yanına geldi. Zeus ona saf altından yapılmış uzun bir külah, bir lir ve kuğuların çektiği altın bir araba verdi. Şimdi arabaya bin dedi sonra. Kuğular seni doğruca Delphoi'ye götürecekler. Genç tanrı babasının dediğini yaptı ve arabaya bindi. Ancak kuğuların Delphoi'ye doğru uçmadıklarını anlaması fazla uzun sürmedi. Nereye gidiyoruz? diye sordu onlara. Bembeyaz kuşlar, zarif boyunlarını tanrıya doğru çevirerek ona baktılar.