検索キーワード： 著者 "ลักษณวดี" すべてのカテゴリー

รัศมีจันทร์…ผู้หญิงคนหนึ่งหรือเทพเจ้าอย่างเขากล่าวขวัญกันหนอ...

ความพินาศของเผ่าพันธุ์นาคา น่าจะเป็นความพอใจของครุฑา หาก 'ท่านสดายุ' โอรสในพญาเวนไตย เจ้าแห่งครุฑ...

ไร้รักฤามีอะไรเหลือ โลกมีเพื่อรักสิ่งเดียวฤามิใช่ อยู่หรือ...ตาย เก็บรักไปกับนิรันดร์!...

“อโณทัย...” สุรเสียงอ่อนละมุนละไม “เธอเคยรักใครบ้างไหม?” ดวงตาคมวาววับ ฉายแววเพ่งพิศอยู่ในส่วนลึก...

การแยกและการรวมกันของสองอาณาจักรเป็นการวัดอำนาจแห่ง 'ฟาโรห์' เคยกล่าวกันว่าหากทุตโมซิสที่หนึ่ง...

ความรักครั้งหนึ่งประทับแน่น ความรักครั้งนั้นตราตรึงมิลืม ...ด้วยรัก จิตรัก นำสงบ ด้วยรัก จิตพบ...

“เจ้าหญิงศาสวัตรา” ซึ่งดำรงพระยศเป็น “อัครราชกุมารี” แห่งศิขิน มีพระนาม มีพระอนุชานาม...

สุดปลายอุโมงค์ศิลา แสงเลื่อมพรายหลากรุ้งพวยพุ่ง มุกลินรู้ว่า จุดหมายปลายทางอยู่ตรงนั้น...

สำหรับ 'นุช' ยาวเยาว์วัย ไม่ว่าจะหัวเราะหรือร้องไห้ เธอจะนึกถึง 'พี่ตุ่ม' ตลอดเวลา...

เธอ… มิใช่สายน้ำ แต่เธอเย็นฉ่ำชื่นหวาน

สำหรับ "นุช" ยาวเยาว์วัย ไม่ว่าจะหัวเราะหรือร้องไห้ เธอจะนึกถึง "พี่ตุ่ม" ตลอดเวลา อกของเขาเป็นที่รองซับน้ำตาทุกครั้ง อ้อมแขนของเขาเป็นประดุจปราการอันมั่นคง และคำปลอบประโลมของเขาประดุจน้ำทิพย์สำหรับเธอ จนกระทั่ง วันหนึ่ง เธอได้ประจักษ์ถึงความขมขื่นอันสุดประมาณ ซึ่งทำให้เธอเป็นคนไม่ยอมหลั่งน้ำตากับผู้ใดอีก นอกจากกลืนให้ไหลย้อนกลับเข้าไปท่วมท้นอยู่ภายใน ทั้งที่ใบหน้ายังฝืนยิ้ม

ไม่ว่า หญิงหรือชาย…ยามรัก หัวใจต่อให้หวานปานใดก็ทิฐิร้อนรุ่มและสับสน มีเพียงสะพานแห่งความเข้าใจ...

การแยกและการรวมกันของสองอาณาจักรเป็นการวัดอำนาจแห่ง 'ฟาโรห์' เคยกล่าวกันว่าหากทุตโมซิสที่หนึ่ง...

ไม่ว่า หญิงหรือชาย…ยามรัก หัวใจต่อให้หวานปานใดก็ทิฐิร้อนรุ่มและสับสน มีเพียงสะพานแห่งความเข้าใจ...

เธอ...มิใช่สายน้ำ แต่เธอเย็นฉ่ำชื่นหวาน เธอ...มิใช่ลำธาร แต่เธอไหลผ่านเนื้อหัวใจ ความรัก...เสลาสลัก สวยใส...

เจ้าหญิงศาสวัตรา" ซึ่งดำรงพระยศเป็น "อัครราชกุมารี" แห่งศิขิน มีพระนาม มีพระอนุชานาม "เจ้าชายศิขรินทร์" ทั้งสองพระองค์ประทับ ณ คันธามาส ณ หมู่บ้านเล็กๆ ที่ราบสูง ริมภูเขา บัดนี้ต้องส่งพระธิดาองค์โต "เจ้าหญิงศาสวัตรา" สู่เขตหิมวันต์ ฤาว่าพระราชาธิบดีทอดพระเนตรเห็น "ช่องทาง" "หิมวันต์" จะช่วยพระโอรสองค์น้อยได้ นั่นคือหน้าที่แห่งเชษฐภคินีพึงกระทำ การเสด็จ "แผ่นดินหิมวันต์" คือการไปทอดพระเนตร "ฐานอำนาจ" มงกุฎและบัลลังก์ ต้องมี "อำนาจ" รองรับเสมอ

ไร้รักฤามีอะไรเหลือ โลกมีเพื่อรักสิ่งเดียวฤามิใช่ อยู่หรือ...ตาย เก็บรักไปกับนิรันดร์!...

“อโณทัย...” สุรเสียงอ่อนละมุนละไม “เธอเคยรักใครบ้างไหม?” ดวงตาคมวาววับ ฉายแววเพ่งพิศอยู่ในส่วนลึก...

ความรักครั้งหนึ่งประทับแน่น ความรักครั้งนั้นตราตรึงมิลืม

… ด้วยรัก จิตรัก นำสงบ ด้วยรัก จิตพบ ความอ่อนหวาน

ด้วยรัก จิตฉาย แต่ความงาม ด้วยรัก จิตวาง เดโชลง…

'รัก' ทำให้ทุกสรรพสิ่ง กลับกลาย… งดงาม

สุดปลายอุโมงค์ศิลา แสงเลื่อมพรายหลากรุ้งพวยพุ่ง มุกลินรู้ว่า จุดหมายปลายทางอยู่ตรงนั้น...