Konuğumuz Türkiye’de oyun geliştiricileri arasındaki en önemli topluluklardan ÜNOG’un (Üniversiteli Oyun Geliştiricileri) kurucusu olan Sercan Muhlacı ile oyun yapmanın teknik tarafının yanı sıra insanları bir araya getiren yönünü, game jam kültürünü, Türkiye’de oyun sektörünün dönüşümünü ve bir oyun topluluğu kurmanın ne anlama geldiğini konuşuyor ve şunu soruyoruz: Bir oyun yapmak yalnızca kod yazmak ve tasarlamak mıdır, yoksa oyunun mümkün olduğu ortamı da kurmak ve geliştirmek gerekir mi?

Bir hikâyeyi okumakla, izlemekle ve oynamak arasında ne fark var?

Oyuncu devreye girdiğinde anlatının sahibi kim oluyor?

Konuğumuz akademisyen ve oyun araştırmacısı Diğdem Sezen ile interaktif anlatılardan oyunların sanatsal ve politik imkânlarına, spekülatif geleceklerden yapay zekânın oyun yazımını nasıl değiştirdiğine uzanan bir sohbet gerçekleştiriyor; oyunların bir yandan bir hikâye anlatırken, bir yandan da dünyayı ve henüz var olmayan dünyaları düşünmemizi sağlayan sistemler olup olmadığını konuşuyoruz.

Farklı bir haritaya atlayarak bilgisayar oyunlarının dışına çıkıyor; oyunun çok daha eski ama hâlâ yenilikçi biçimlerine bakıyoruz.

Konuğumuz yönetmen, dramaturg ve performans sanatçısı Ayşe Draz ile kurallar, roller, katılım ve birlikte deneyimleme üzerinden oyunun gösteri sanatlarındaki vazgeçilmez yerini konuşuyor; Huizinga’nın Homo Ludens’inden Müzede Sahne’ye uzanırken, seyircinin ne zaman oyuncuya, mekânın ne zaman oyun alanına dönüştüğünü soruyoruz.

Homeros’un Odysseia’sı bir video oyunu olsaydı, oyuncu yalnızca Odysseus’u mu yönetirdi, yoksa hikâyeyi her oynayışında bambaşka bir yerinden, yeniden anlatan bir ozana mı dönüşürdü?

Sözlü destan geleneğinden Assassin’s Creed Odyssey’ye, Hades ve Hades II’den Christopher Nolan’ın The Odyssey’sine uzanıyor; oyunların eski hikâyeleri yalnızca uyarlamakla kalmayıp onları nasıl yeniden oynanabilir hâle getirdiğine bakıyoruz. Çünkü, yan görev çok seven oyuncular olarak, Odysseus’u Odysseus yapanın yalnızca İthaka’ya dönmesi değil, oraya düz yoldan dönememesi olduğunu düşünüyoruz.

Konuğumuz besteci, ses tasarımcısı ve akademisyen Başar Ünder ile oyunlarda sesin atmosferi, mekânı ve oyuncu deneyimini nasıl biçimlendirdiğini; film müziğinden etkileşimli ses tasarımını ve VR projelerine uzanan üretimler üzerine konuşuyoruz.

Konuğumuz anlatı tasarımcısı ve yazar Mehmet Ali Şen ile televizyon dizilerinden bağımsız oyunlara uzanan kariyer yolculuğunu, yıllar sonra neden yeni bir başlangıç yapmayı seçtiğini ve bir oyunun hikâyesini gerçekten unutulmaz kılan unsurları konuşuyor; İstanbul'da geçen psikolojik macera oyunu Pera Coda ve oyunlarda hikâye anlatımının sunduğu yaratıcı imkânlara da değiniyoruz.

Konuğumuz oyun araştırmacısı ve Games for Change Türkiye koordinatörü Didar Ağlaç’la oyunların eğlencenin ötesine geçen gücünü konuşuyor; mimarlıktan oyun tasarımına uzanan yolculuğundan hareketle, oyunların terapi süreçlerinde nasıl kullanılabileceğini, toplumsal değişim yaratma potansiyelini ve Games for Change Türkiye’nin bu alandaki çalışmalarını ele alıyoruz.

homo ludens’in bu bölümünde point-and-click adventure oyunlarına bakıyoruz: hızdan çok dikkate, refleksten çok gözleme, aksiyondan çok dünyayı okumaya dayanan bu özel oyun türünün izini sürüyoruz. Metin maceralarından LucasArts klasiklerine uzanan kısa bir girişin ardından, ikinci yarıda Indiana Jones and the Fate of Atlantis’e odaklanıyor; hiç çekilmemiş en iyi Indiana Jones filmlerinden biri gibi duran bu oyunun, sinemayı taklit etmek yerine nasıl oynanabilir bir macera düşüncesi kurduğunu konuşuyoruz.