Fituesi i spektaklit “Gjeniu i Madh”, Robert Zguro, vjen në një rrëfim të rrallë në studion e Kinotekë n’Sol. Në këtë intervistë ai flet për jetën dhe karrierën e tij, për episodet e vështira gjatë komunizmit, për fillimet në skenë, për artistët me të cilët ka ndarë rrugëtimin muzikor dhe për emocionet e fitores në spektaklin që e riktheu në vëmendjen e publikut. Nga kujtimet e para në skenë deri te pengjet dhe shpresat për të ardhmen e këngës shqiptare, kjo bisedë sjell historinë e një artisti që vazhdon të jetojë për muzikën dhe që i kërkon publikut vetëm një gjë: të mos harrojë zërat që kanë kënduar për të.

Në këtë episod të Kinotekë n’Sol, mezzosopranoja Vikena Kamenica hap zemrën dhe mendjen në një rrëfim të thellë për jetën, artin dhe sakrificat e skenës. Nga origjina familjare dhe rrënjët korçare, tek presioni i operës dhe disiplina ekstreme e një shfaqjeje 3-orëshe, deri tek dashuria për familjen dhe liria që i jep jazz-i, kjo është një bisedë që shkon përtej muzikës. Një episod për artin si mision, për gruan në skenë dhe për forcën e karakterit që ndërton një zë të madh.

Në këtë intervistë të plotë, Bes Mustafaj rrëfen rrugëtimin e tij nga hapat e parë në stand-up comedy dhe zgjedhja për të bërë humor të zi, te presioni shoqëror për t’u bërë artist dhe momenti i parë në skenë te 2XL që i ndryshoi gjithçka; ai flet hapur për temat tabu që trajton, për kontradiktat mes asaj që kritikon në skenë dhe realitetit personal, si dhe zbulon anën e tij muzikore si baterist i frymëzuar nga Nirvana e Metallica deri te përfshirja në një grup death metal, duke e mbyllur bisedën me humor spontan dhe të qeshura në studio.

Në këtë episod të “Kinotekë n’Sol”, pianisja e njohur Merita Rexha Tërshana rrëfen jetën e saj mes pianove, skenës dhe pedagogjisë, në një bisedë të thellë që prek artin, filozofinë, edukimin dhe shoqërinë. Nga rritja me instrumentin më të bukur e më të vështirë, tek kritikat e forta për degradimin e shijes muzikore, nga reflektimi mbi kufijtë e Inteligjencës Artificiale në art, deri te leksioni për disiplinën dhe formimin e brezave të rinj – kjo intervistë është një udhëtim i plotë në universin e muzikës klasike dhe përgjegjësisë artistike. Një episod që flet për shpirtin, sakrificën, madhështinë dhe për atë që e bën artin të pavdekshëm.

Në këtë intervistë të gjatë dhe të thellë në Kinotekë n’Sol, Rozi Kostani hap një bisedë të rrallë mbi jetën, teatrin dhe përvojat që e kanë formuar si artiste dhe si grua. Nga dashuritë e mëdha dhe kujtimet personale, te rolet që e kanë sfiduar më shumë, procesi i përgatitjes për skenën dhe raporti i ndërlikuar me famën, Rozi rrëfen me sinqeritet për çmimin e padukshëm të artit dhe për zgjedhjet që nuk duken nga jashtë. Në pjesën e dytë të bisedës, ajo ndalet te teatri si hapësirë reflektimi dhe shërimi, te marrëdhënia me studentët dhe përgjegjësia e pedagogut, si edhe te paralelizmat mes teatrit dhe politikës si performancë publike. Intervista mbyllet me një reflektim poetik mbi ëndrrat artistike, Shekspirin dhe fuqinë e fjalës, duke e kthyer këtë bisedë në një portret të plotë, të ndjerë dhe intelektual të një prej figurave më të veçanta të teatrit shqiptar.

0:00 - Prezantimi Rozi Kostani4:48 - Muri me shishet e qelqit10:12 - Dashuritë e Rozi Kostanit15:55 - Aktrimi dhe skena e teatrit31:58 - Shfaqja japoneze e ëndrrave35:25 - Një regjisore si Rozi Kostani41:03 - Ringritja pas humbjes44:00 - Roli që e ka ndjekur gjithë jetën51:40 - Mesazhet dhe këshillat për studentët1:02:18 - Teatri si psikoterapi1:08:21 - Si t’u thuash të vërtetën studentëve?1:12:42 - Teatri, politika si teatër dhe censura1:25:00 - Projekti shekspirian i Rozi Kostanit1:29:25 - Poezi nga Azem Shkreli1:32:40 - Mbyllje

Në këtë episod të Kinotekë n’Sol, Devis Xherahu vjen në një bisedë të gjatë, të sinqertë dhe pa filtra mbi jetën dhe muzikën e tij. Intervista nis me këngën e re “Unë xhelozoj”, të publikuar vetëm pak ditë më parë, ku Devisi flet për dashurinë, xhelozinë dhe pjekurinë emocionale, për Korçën e fëmijërisë dhe rrugën e lagjes që ka nxjerrë një numër të jashtëzakonshëm këngëtarësh, si edhe për marrëdhënien e fortë me familjen dhe babain e tij, fjalët e të cilit i quan sot si profeci.Biseda vijon me kthesat e mëdha të jetës: telefonatën që i ndryshoi rrugën, emigrimin dhe karrierën në Greqi, famën dhe çmimin personal që ajo kërkon, si dhe historitë e rralla prapa skenës nga bashkëpunimet dhe episodet e papritura publike. Episodi mbyllet me reflektime mbi familjen, fëmijët dhe zgjedhjet e jetës, përpara se atmosfera të çlirohet me humor dhe muzikë, ku këngët e Devis Xherahut kthehen në serenata korçare.

Përshkrimi i videos së plotë: Në këtë episod të Kinotekë n’Sol, regjisori Bjordi Mezini vjen në një bisedë të thellë dhe pa filtra për filmin e ri “Loja e fundit”, famën e papritur, gënjeshtrën si mekanizëm mbijetese dhe dashurinë si lojë rreziku. Një diskutim i sinqertë mbi kinemanë shqiptare sot, zgjedhjet regjisoriale, raportin art–treg dhe pse ky film del më 12 shkurt, vetëm dy ditë para Shën Valentinit. Biseda ndalet te puna me Luiz Ejlli dhe Kiara Tito, te Big Brother atëherë dhe sot, te publiku, fama dhe përgjegjësia e autorit. Një intervistë 90-minutëshe që lidh kinemanë me jetën reale dhe shtron pyetjen thelbësore: në art dhe në dashuri, a po luajmë për të fituar apo për të mos humbur?

Në këtë episod të Kinotekë n’Sol, i ftuar është ⁠Aulon Naçi⁠ – kompozitor, dirigjent dhe drejtor i Teatri Kombëtar i Operas dhe Baletit – në një bisedë të thellë, të qetë dhe pa filtra mbi artin, muzikën, jetën dhe përgjegjësinë publike. Nga fëmijëria në Vlorë dhe vitet e para në Muradie, te largimi nga Shqipëria në vitin 2001 dhe formimi i gjatë në Itali, ai rrëfen një rrugëtim personal e profesional që ndërthur disiplinën, sakrificën, kujtesën dhe humorin, pa romantizuar vështirësitë. Biseda ndalet te muzika si përvojë ekzistenciale – e bukura, heshtja, frika, sakralja dhe “nota e Zotit dhe e vdekjes” – por edhe te keqkuptimet e publikut ndaj muzikës klasike dhe asaj bashkëkohore: çfarë është muzika e mirë dhe a edukohen veshët? Në pjesën institucionale, Aulon Naçi flet hapur për sfidat e drejtimit të Operas Kombëtare, reformimin dhe standardet, marrëdhënien me artistët, publikun dhe diasporën, si dhe për vizionin e tij në prag të vitit të dytë në krye të TKOBAP, duke prekur edhe kalendarin artistik 2026 dhe ambicien për ta kthyer operën dhe baletin nga event në kulturë të qëndrueshme.