Regjisori, dramaturgu, skenaristi dhe aktori Erion Kame vjen në një rrëfim të gjatë për teatrin, kinemanë, muzikën, sitcom-in dhe gjendjen e artit shqiptar pas 36 viteve tranzicion. Nga fillesat në gjimnaz dhe rruga drejt dramaturgjisë, te filmat shqiptarë, komedia, “Familja Kuqezi” dhe suksesi i “Tartufit” në Teatrin Kombëtar, Kame flet hapur për sfidat e krijuesve, varfërinë institucionale dhe raportin problematik të publikut shqiptar me artin vendas.

Në këtë bisedë, ai ngre një tezë të fortë: arti nuk është luks, por nevojë publike. Sipas tij, një shoqëri që nuk kultivohet estetikisht, artistikisht dhe intelektualisht bëhet më e lehtë për t’u manipuluar. Një intervistë për teatrin, kinemanë, komedinë, tranzicionin dhe rolin e artit në formimin e qytetarit.

Në këtë episod të “Kinotekë n’Sol”, i ftuar është aktori, regjisori dhe pedagogu Genci Fuga, një nga zërat më të veçantë të skenës shqiptare. Në një bisedë të gjatë, të drejtpërdrejtë dhe shpesh provokuese, Fuga flet për shoqërinë shqiptare, edukimin e brezave, humbjen e orientimit moral, politikën, populizmin, historinë, artin dhe teatrin.

Ai ndalet te kriza e vlerës në kulturë, te mënyra si publiku e percepton teatrin, te raporti mes artit dhe argëtimit, si edhe te pyetja nëse ajo që ka vërtet peshë në shoqëri vlerësohet apo lihet në harresë. Me gjuhë të fortë dhe reflektim të thellë, Fuga flet edhe për familjen, dashurinë, gratë, atësinë dhe mrekullinë e të qenit baba vajzash.

Në pjesën e fundit, biseda merr një ton më personal dhe më prekës. Genci Fuga flet për jetën, dhimbjen, përballjen me sfidat dhe rëndësinë e buzëqeshjes. Një intervistë për artin, njeriun, familjen, shoqërinë dhe forcën për të vazhduar përpara.

Në këtë episod të “Kinotekë n’Sol”, i ftuar është Erjon Bashi, kritik filmi dhe themelues i Cult Cine Closet, një klub filmi në Tiranë i ndërtuar për ata që duan ta përjetojnë kinemanë ndryshe: në një ambient intim, me projektor 4K, audio 5.1 dhe një komunitet që e sheh filmin si kulturë, jo thjesht si argëtim. Erjoni rrëfen fillimet e pasionit të tij për filmat, historinë e Cult Cine Closet, punën me komunitetin online dhe idenë për të krijuar një hapësirë ku kinemaja shihet me përqendrim, respekt dhe dashuri. Ai flet për filmat e Kinostudios, trashëgiminë e kinemasë shqiptare, figurën e Xhanfise Kekos dhe nevojën për t’i parë filmat e vjetër pa nostalgji të verbër, por edhe pa përçmim. Biseda kalon më pas te kinemaja aziatike, drama koreane, “Oldboy”, regjisorët dhe aktorët japonezë e koreanë, për të kuptuar pse Lindja ka arritur të krijojë disa nga historitë më të fuqishme emocionale të kinemasë moderne. Në pjesën e fundit, Erjon Bashi bën një kritikë të fortë për filmat shqiptarë të sotëm: skenarë të dobët, batuta të varfra, dialogë artificialë, mungesë guximi dhe një kulturë filmike që shpesh ngatërron zhurmën me cilësinë. Një bisedë për kinemanë, shijen, publikun shqiptar dhe nevojën për ta parë filmin më seriozisht.