Send us Fan Mail

Nederland is rijk. Toch voelen veel mensen zich niet gehoord en groeit het wantrouwen in de politiek. Hoe kan dat? In Grip op de Chaos praten we met econoom Rens van Tilburg over zijn boek Alles voor elkaar.

Van Tilburg werkte in de Tweede Kamer toen Pim Fortuyn opkwam. Sindsdien houdt één vraag hem bezig: waarom wordt het radicale populisme sterker? Volgens hem kijken bestuurders te veel naar economische groei en te weinig naar bestaanszekerheid, ongelijkheid en de behoefte om ergens bij te horen.

We praten over de kloof tussen burgers en bestuurders, het verschil tussen samenwerken en concurreren, en de vraag wat er concreet moet veranderen. Ook komen arbeidsmigratie, onderwijs, een basiserfenis en AI voorbij. Kan AI de ongelijkheid vergroten, of helpt de technologie ons juist vooruit?

Hoofdstukken
0:00 Introductie: Rens van Tilburg en Alles voor elkaar
1:20 Waarom Fortuyn hem nog altijd bezighoudt
3:11 Wat gaat er mis in Nederland?
8:31 Welke samenleving willen Nederlanders?
11:05 Waarom zien bestuurders het probleem niet?
19:45 Kunnen we anders praten over politieke verschillen?
23:21 Het vertrouwen in de politiek
27:44 Wat samenwerking met evolutie te maken heeft
36:12 Wanneer wordt ongelijkheid een probleem?
41:55 Wat een potje Monopoly laat zien
47:46 Arbeidsmigratie, onderwijs en een basiserfenis
55:14 Maakt AI de kloof groter?
58:40 Hoeveel tijd is er om van koers te veranderen?
1:01:30 Zijn boodschap aan de Nederlandse elite

#GripOpDeChaos #RensVanTilburg #Ongelijkheid

Twee perspectieven, één blik op de toekomst

Rens brengt de journalistieke blik; Pepijn de politiek-maatschappelijke. Allebei zijn we ondernemers. Samen leggen we verbanden die je alleen niet altijd ziet.

We verbinden politiek, technologie, klimaat en maatschappelijke verandering aan de keuzes die organisaties vandaag moeten maken. Onze kracht zit in het gesprek: elkaar aanvullen, uitdagen en scherp houden. En zo het publiek meenemen in een wereld die steeds moeilijker te voorspellen is.

Send us Fan Mail

Europa heeft er een nieuwe liefde bij. Canada. Een oude vriend met grondstoffen, democratische waarden en een premier die zelfs in het Frans heel overtuigend klinkt, zolang je zelf geen Frans spreekt. Ursula von der Leyen biedt Canada een nog niet bestaand ‘geassocieerd EU-lidmaatschap’ aan. De relatievorm is dus nog wat vaag, maar de lentekriebels zijn echt.

Ondertussen stelt Pepijn een nogal ontspannen vraag: zijn we niet veel te laat om AI nog af te remmen? De technologie loopt inmiddels vrij rond en gedraagt zich volgens sommige onderzoekers bijna als een nieuwe diersoort. Leuk. Alsof we nog niet genoeg invasieve exoten hadden.

Rens brengt gelukkig wat optimisme mee. Met CRISPR kunnen we planten weerbaarder maken tegen droogte, virussen en ziekten. Europa zet eindelijk de deur open voor genetische aanpassing, maar houdt voor de zekerheid de handrem erop en één voet buiten de auto.

Verder in deze aflevering:

• De AfD groeit opnieuw hard in Duitsland.
• Trump claimt een historische Groenlanddeal. De inhoud lijkt sterk op afspraken die al sinds 1951 bestaan.
• Het kabinet heeft het rapport-Wennink uitstekend gelezen. Nu nog uitvoeren.
• Waarom Nederland geen nieuwe taskforce nodig heeft, maar iemand die daadwerkelijk aan het roer gaat staan.
• Hoe sociale media het politieke debat langzaam veranderen in een eindeloze verzameling campagnefilmpjes.
• En waarom Den Haag vooral moet kiezen. Links, rechts, schuin door het midden: prima. Maar dóé iets.

De culturele tips:

• Rens bezocht in Maastricht All About Eve, een tentoonstelling over fotograaf Eve Arnold, met Marilyn Monroe, Malcolm X en indrukwekkende beelden uit China.
• Pepijn ging naar Yayoi Kusama in het Stedelijk Museum. Veel stippen, spiegels en precies twintig seconden om jezelf oneindig vaak tegen te komen.

Tot slot kijken we uit naar twee grote confrontaties: Trump tegenover Xi en Nederland tegenover Duitsland. Het ene duel kan de wereldorde veranderen. Het andere vinden we eerlijk gezegd minstens zo spannend.

Twee perspectieven, één blik op de toekomst

Rens brengt de journalistieke blik; Pepijn de politiek-maatschappelijke. Allebei zijn we ondernemers. Samen leggen we verbanden die je alleen niet altijd ziet.

We verbinden politiek, technologie, klimaat en maatschappelijke verandering aan de keuzes die organisaties vandaag moeten maken. Onze kracht zit in het gesprek: elkaar aanvullen, uitdagen en scherp houden. En zo het publiek meenemen in een wereld die steeds moeilijker te voorspellen is.