1. • அரசமைப்புச் சட்டம்: ஒரு நாட்டின் ஒட்டுமொத்த அரசாங்கக் கட்டமைப்பையும், குடிமக்களின் அடிப்படை உரிமைகளையும் காக்கும் உன்னதச் சட்டம்.
   • நாட்டிடைச் சட்டம்: உலக நாடுகள் தங்களுக்குள் அமைதியாக இயங்க வகுத்துக் கொண்ட உலகளாவிய விதிமுறைகள்.
   • நிலவரைச் சட்டம்: ஒரு நாட்டின் எல்லைக்குள் வாழும் மக்கள் அனைவருக்கும் சமமாகப் பொருந்தும் சட்டம் (உ-ம்: குற்றவியல் சட்டம்).
   • இனமுறைச் சட்டம்: ஒரு குறிப்பிட்ட மதம் அல்லது சாதியைச் சேர்ந்தவர்களுக்கு மட்டுமே பொருந்தும் தனிப்பட்ட சட்டம் (உ-ம்: இந்து திருமணச் சட்டம்).
   • உரிமை இயல் சட்டம்: தனிநபர்களுக்கு இடையே எழும் சொத்து, ஒப்பந்தம் போன்ற பிரச்சனைகளைத் தீர்த்து இழப்பீடு வழங்க உதவும் சட்டம்.
   • குற்ற இயல் சட்டம்: சமூக அமைதியைக் குலைக்கும் கொலை, திருட்டு போன்ற குற்றங்களுக்குத் தண்டனை பெற்றுத் தரும் சட்டம்.
   • நிலைமுறைச் சட்டம்: நமது உரிமைகளையும் கடமைகளையும் வரையறுத்துக் கூறும் சட்டம் (உ-ம்: சொத்துரிமை).
   • நெறிமுறைச் சட்டம்: அந்த உரிமைகளை நீதிமன்றத்தின் மூலம் எப்படிப் பெற வேண்டும் என்று வழிமுறை வகுக்கும் சட்டம் (உ-ம்: சான்று சட்டம்)

சட்டத்தின் மூலங்களைச் சட்ட வல்லுநர்கள் பல்வேறு கோணங்களில் வகைப்படுத்தியுள்ளனர்.அ) சட்டத்தின் ஐந்து பொதுவான மூலங்கள்:

1. • அரசமைப்பு (Constitution): ஒரு நாட்டின் அடிப்படைச் சட்ட நெறி.
   • இயற்றுமுறை (Legislation): நாடாளுமன்றம் அல்லது சட்டமன்றம் இயற்றும் சட்டங்கள்.
   • முன்தீர்ப்பு நெறி (Precedent): நீதிமன்றங்கள் வழங்கும் தீர்ப்புக் கொள்கைகள்.
   • வழக்கநெறி (Custom): சமுதாய மக்கள் நீண்டகாலமாகப் பின்பற்றும் வழக்கங்கள்.
   • சட்டவல்லுநர் நூல்கள் (Juristic Writings): புகழ்பெற்ற சட்ட அறிஞர்கள் எழுதிய ஆய்வு நூல்கள்.
   • குறிப்பு: வழக்கநெறியும் சட்ட நூல்களும் நீதிமன்றங்களால் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட பின்னரே சட்டமாகின்றன. எனவே, அரசமைப்பு, இயற்றுமுறை, முன்தீர்ப்பு நெறி ஆகிய மூன்றே முதன்மையான சட்டமுறையான மூலங்கள் ஆகும்

சட்ட இயல் (Jurisprudence) என்றால் என்ன? "Juris" மற்றும் "Prudentia" என்ற இரு இலத்தீன் சொற்களில் இருந்து உருவானதே "Jurisprudence" என்ற ஆங்கிலச் சொல். "Juris" என்றால் சட்டம்; "Prudentia" என்றால் ஞானம் அல்லது திறமை. எனவே, இதன் நேரடிப் பொருள் "சட்டம் பற்றிய ஞானம்" என்பதாகும்