Komisarz Oczko

W pewien marcowy poranek, para emerytów odnajduje na plaży w Jastrzębiej Górze zwłoki mężczyzny. Policja szybko ustala, że ofiara to Wojciech Zawada, popularny autor kryminałów, który od prawie dwóch miesięcy mieszkał w jednym z jastrzębskich pensjonatów, gdzie pracował nad swoją nową książką. Tym razem przed komisarzem Oczko trudne zadanie, ponieważ najnowsza powieść pisarza miała opowiadać prawdziwą, nierozwiązaną do tej pory zbrodnię, która dwadzieścia siedem lat wcześniej wstrząsnęła Jastrzębią Górą. Czyżby Zawada zdołał rozwiązać zagadkę i dlatego zginął?

W pogodną kwietniową sobotę grupa podopiecznych z domu dziecka przyjeżdża na wycieczkę do Trójmiasta. Jednym z jej punktów jest przejazd kołem widokowym. Gdy nastolatkowie wraz z opiekunką opuszczają gondolę, dochodzi do eksplozji. Komisarz Oczko musi sprawdzić kto stoi za zamachem i czy młodzież oraz towarzysząca im zakonnica byli przypadkowymi ofiarami, czy też ktoś celowo chciał zrobić im krzywdę.

W zwyczajne majowe popołudnie spokój mieszkańców apartamentowca w centrum Gdańska zostaje zakłócony głośnym wystrzałem, któremu towarzyszy, przeraźliwy krzyk młodej kobiety. Chwilę później z budynku wybiega zakrwawiony mężczyzna, wsiada do bordowego BMW-u i ucieka. Kiedy na miejsce przyjeżdża wezwana policja, okazuje się, że niedoszłą ofiarą zabójcy jest trzydziestoletnia Roksana Głowacka, świadcząca w wynajmowanym

Komisarz Krzysztof Oczko, zdruzgotany śmiercią żony w wypadku, do którego doprowadził kierowca czarnego coupé, nie potrafi biernie czekać na wyniki śledztwa. Dlatego rozpoczyna prywatne dochodzenie. Gdy w końcu poznaje tożsamość sprawcy, uświadamia sobie, że ktoś w organach ścigania celowo utrudniał postępowanie. Chcąc, aby sprawiedliwości stało się zadość, Oczko decyduje się na krok, który może zaprzepaścić jego dalszą służbę w policji.

W ciepłe wrześniowe popołudnie Robert Kolski zjawia się w sztumskiej komendzie i zgłasza zaginięcie żony, która rankiem wyszła na grzyby. Kilka godzin później para nastolatków odnajduje w lesie zmasakrowane zwłoki kobiety. Ta okrutna zbrodnia zbiega się w czasie z ucieczką ze sztumskiego więzienia Adama Szubrata, skazanego na dożywocie za podwójne zabójstwo. Początkowo śledczy uważają, że to właśnie uciekinier może stać za brutalnym morderstwem, tym bardziej że ustalenia techników przemawiają za jego udziałem w zbrodni.

W ponure październikowe przedpołudnie straż pożarna z Pszczółek zostaje zadysponowana do pożaru samochodu na leśnej polanie. Po ugaszeniu ognia strażacy znajdują w bagażniku zwłoki młodej kobiety. Komisarz Oczko musi wyjaśnić, kto, dlaczego i kiedy zamordował Darię Górską. To nie będzie łatwe: mąż ofiary ma niepodważalne alibi, a monitoring i sąsiedzi potwierdzają, że Górska, jak zwykle, wyjechała rano do pracy.

Gdy Marianna Kowalska, polonistka jednego z gdańskich liceów, wychodzi późnym listopadowym popołudniem z pracy, zostaje zaatakowana przez nieznanego sprawcę, który wciąga ją w pobliskie zarośla i tam dusi. Następnego ranka jeden z uczniów odnajduje ciało nauczycielki, a policja rozpoczyna śledztwo. Już pierwsze przesłuchania sprawiają, że komisarz Oczko nabiera podejrzeń, iż mordercą musi być ktoś ze szkoły.

Podczas plenerowej zabawy sylwestrowej, gdy niebo rozświetlają fajerwerki, strzelają korki szampana, a tłum wraz z wodzirejem wykrzykuje: „Szczęśliwego Nowego Roku!”, ktoś wbija Sławomirowi Kuchcie nóż w plecy. Komisarz Oczko musi wśród uczestników imprezy odnaleźć zabójcę—zadanie tym trudniejsze, że wielu odetchnęło z ulgą, gdy Kuchta wydał ostatnie tchnienie.