พี่เลี้ยง

เรื่องราวของสองหนุ่มและหนึ่งสาว ที่เติบโตรักใคร่ผูกพันกันมาแต่เยาว์วัย เกิดเป็นความห่วงใยอาทรระหว่างพี่กับน้อง เป็นความรู้ใจของเพื่อนต่อเพื่อน…และเป็นความผูกพันลึกซึ้งระหว่างชายสองคนซึ่งมีหัวใจให้ผู้หญิงคนเดียวกัน สัตยา…แน่ใจว่า “ธาตุและแก่น” ของเพื่อน เช่น โชติวันนั้นมั่งคงและซื่อตรงดั่งภูผา เขาเชื่อมั่นว่า…ไม่มีสตรีใดและความงามแบบไหน มาทำให้หัวใจของบุรุษผู้นี้หวั่นไหวได้ “เขาและเธอ” โชติวันและเรไร เกิดมาเพื่อกันและกัน สัตยาเองแน่ใจเช่นนั้นตลอดมา เขาแน่ใจ…แน่ใจทั้งที่ไม่เคยแม้แต่จะ “ถามใจของเขา”เองสักครั้ง! เขาแน่ใจ…เขารู้ใจ “คุณเร” ทุกเรื่อง ดูแลได้ทุกอย่าง ทำเพื่อคุณเรได้ทุกสิ่ง…เขายอม…”เก็บรักษาเก็บอาลัยไว้ในทรวงไม่ให้ใครได้ล่วง…ได้รู้เลย” สัตยาอาลัยต่อสิ่งใด เขาเก็บงำความรู้สึกใดไว้ ความผูกพันระหว่าง เรไรกับสัตยา นั้นมั่งคงเพียงไร ลมหายใจของ “คุณเร” แทบจะเรียกได้ว่ามี “พี่ชาย” ติดอยู่เป็นนิตย์ “โลก”ของคนทั้งสองนั้น เคยคุ้นเข้าใจกันมาอย่างคน “นอกโลก” ไม่มีวันเข้าใจ และหากครั้งใดที่ “พี่ชาย” สัญญา…สัญญานั้นย่อมจริงแท้เสมอ รักของสัตยา สำหรับ “คุณเร” แล้ว คือ ทั้งหัวใจ!