『z Wiatrem w grzywie』のカバーアート

z Wiatrem w grzywie

z Wiatrem w grzywie

著者： Agata Wiatrowska
無料で聴く

Podcast "Z wiatrem w grzywie" Agaty Wiatrowskiej skierowany jest od osób, które chcą autentycznie i odważnie działać w życiu i biznesie. Na co dzień towarzyszę ludziom w rozwoju, a wsparciem tego procesu są... konie. W podcaście odkrywam zaskakujące zależności, inspiruję do zmiany i sięgania po więcej:), żeby żyć z wiatrem w grzywie:)Copyright Agata Wiatrowska スピリチュアリティ 個人的成功 心理学 心理学・心の健康 自己啓発 衛生・健康的な生活
エピソード
  • #154 Determinacja – sztuka prowadzenia siebie, gdy nie wszystko idzie po myśli - Z wiatrem w grzywie - podcast

    #154 Determinacja – sztuka prowadzenia siebie, gdy nie wszystko idzie po myśli - Z wiatrem w grzywie - podcast
    2026/06/16
    Determinacja często kojarzy się z siłą charakteru, zaciskaniem zębów i nieustępliwością. Tymczasem jej najgłębszy wymiar może wyglądać zupełnie inaczej. Nie polega na walce ze sobą, lecz na umiejętności prowadzenia siebie przez różne stany, trudności i zwątpienia. To zdolność, która pozwala wracać do obranej drogi nawet wtedy, gdy pojawia się zmęczenie, bezradność albo pokusa, by wszystko rzucić.

    W tym odcinku opowiadam o determinacji jako o wewnętrznej kompetencji, bez której trudno budować życie, jakiego naprawdę się pragnie. Pokazuję, dlaczego sama motywacja nie wystarcza i jaką rolę odgrywa zdolność do odzyskiwania kierunku po gorszych dniach, trudnych emocjach i życiowych zakrętach.

    Punktem wyjścia staje się metafora czterokonnych zaprzęgów, która wyrosła z moich doświadczeń przy przygotowaniach do zawodów i pracy u mistrza świata Christopha Sandmana. To właśnie tam zobaczyłam niezwykłe podobieństwo między prowadzeniem zaprzęgu a prowadzeniem własnego życia. Cztery konie mogą symbolizować różne wewnętrzne stany, potrzeby i impulsy. Jednak o tym, dokąd zmierza cały zaprzęg, decyduje woźnica/powożący – ta część nas, która potrafi patrzeć szerzej, planować, podejmować decyzje i wracać do tego, co naprawdę ważne.

    To odcinek o wytrwałości, ale nie tej opartej na presji. O marzeniach, które wymagają codziennej pracy. O relacji ze sobą, która pozwala nie rezygnować zbyt szybko. I o tym, że czasem najważniejszym krokiem jest nie wielki zryw, lecz kolejny mały ruch we właściwym kierunku.Więcej o tym – w niniejszym odcinku.


    O tym, jak prowadzić siebie, gdy wewnątrz każdy “koń” ciągnie w inną stronę.
    I inne wątki tego odcinka:
    • Czym naprawdę jest determinacja i dlaczego nie sprowadza się do silnej woli.
    • Dlaczego motywacja bywa kapryśna, a determinacja pozwala pozostać na obranej drodze.
    • Co wspólnego mają konie przygotowywane do mistrzostw świata w zaprzęgach czterokonnych z naszą psychiką i dążeniem do celu – metafora czterech koni w zaprzęgu jako opowieść o utrzymywaniu kierunku mimo wewnętrznego chaosu.
    • Kim jest wewnętrzny powożący/woźnica i dlaczego to od niego zależy kierunek podróży.
    • Co dzieje się, gdy emocje przejmują stery i „konie ponoszą”.
    • Dlaczego czasem najważniejsze nie jest przyspieszenie, lecz odzyskanie kontaktu z własnym „zaprzęgiem”. O sztuce wracania do siebie po tym, gdy „konie poniosły”.
    • O rozpoznawaniu stanów dziecięcej i stanów dorosłej świadomości.
    • Czego zaprzęgi czterokonne mogą nauczyć o relacjach, energii i koncentracji.
    • „Dream big, start small, act now” – jak przekładać marzenia na codzienne działania.
    • Szkoła głębokiej facylitacji, o której mówię w odcinku: Szkoła głębokiej facylitacji.
    Podobał Ci się ten odcinek?

    Jeśli uważasz go za wartościowy, podziel się nim, daj znać swoim znajomym na Facebooku, Instagramie i w innych social mediach lub WYŚLIJ PRZYJACIÓŁCE >>
    Czekam na Twój komentarz :) na stronie podcastu:

    https://www.horsesense.pl/podcast154/
    続きを読む 一部表示
    22 分
  • #153 - Powinni uczyć tego w szkole – rozmowa z Anią Konstantynowicz o pracy z emocjami u dzieci - Z wiatrem w grzywie - podcast

    #153 - Powinni uczyć tego w szkole – rozmowa z Anią Konstantynowicz o pracy z emocjami u dzieci - Z wiatrem w grzywie - podcast
    2026/05/18
    Powinni tego uczyć w szkole” – to zdanie pojawia się bardzo często, szczególnie wtedy, gdy dorosłość zaczyna konfrontować z emocjami, relacjami i decyzjami, do których nikt wcześniej nie przygotował. Za tym zdaniem stoi nie tylko krytyka systemu, ale też tęsknota za czymś, co mogło pojawić się wcześniej.

    W tym odcinku zapraszam do rozmowy z Anią Konstantynowicz, która na co dzień pracuje z dziećmi i młodzieżą, prowadząc ośrodek rozwoju kompetencji emocjonalnych i społecznych Emotka. Rozmawiamy o tym, co naprawdę można wnieść do życia dziecka, jeśli dostanie przestrzeń do uczenia się emocji, komunikacji i budowania kontaktu ze sobą.

    To rozmowa o kompetencjach, które nie są dodatkiem, lecz fundamentem. O umiejętności nazywania emocji, rozumienia siebie i innych, współpracy, rozwiązywania konfliktów i budowania poczucia własnej wartości. O tym, jak już półtorej godziny tygodniowo może zmieniać sposób funkcjonowania dziecka – a w dłuższej perspektywie także dorosłego.

    Przyglądamy się również temu, jak wygląda taka praca w praktyce. Jak uczyć przez doświadczenie, ruch i zabawę. Jak tworzyć przestrzeń, w której dzieci naprawdę mogą mówić, być słuchane i uczyć się bycia w relacji.

    To odcinek o tym, że to, czego często brakuje w dorosłości, można budować dużo wcześniej. I że zmiana nie musi zaczynać się od systemu – może zaczynać się od pojedynczych miejsc i ludzi.

    Więcej o tym – w niniejszym odcinku. Zapraszam!

    O tym, czego naprawdę brakuje w edukacji – i co można budować wcześniej oraz inne wątki tego odcinka:
    ● Jakie kompetencje emocjonalne i społeczne dzieci mogą rozwijać poza systemem szkolnym.
    ● Dlaczego umiejętność nazywania emocji zmienia sposób funkcjonowania dziecka i relacji.
    ● Trzy kluczowe obszary pracy: emocje, komunikacja i budowanie poczucia własnej wartości.
    ● Jak wygląda nauka przez doświadczenie, zabawę i ruch – zamiast siedzenia i słuchania.
    ● Rola „rundki” jako przestrzeni do wyrażania siebie i uczenia się słuchania innych.
    ● Dlaczego dzieci potrzebują miejsc, w których mogą być naprawdę sobą – bez oceny.
    ● Jak dzieci zaczynają mówić językiem emocji i co to zmienia w relacjach rodzinnych.
    ● Jak wygląda tworzenie ośrodków rozwoju dla dzieci i kto może wejść w tę rolę – o sieci franczyzowej Emotki.

    Odcinek trwa 36 minut.

    Podobał Ci się ten odcinek?

    Jeśli uważasz go za wartościowy, podziel się nim, daj znać swoim znajomym na Facebooku, Instagramie i w innych social mediach lub WYŚLIJ PRZYJACIÓŁCE >>
    Czekam na Twój komentarz :) na stronie podcastu:

    https://www.horsesense.pl/podcast153/
    続きを読む 一部表示
    33 分
  • #152 - Jak koń (i człowiek) wychodzi z traumy kompleksowej – historia Fregaty - Z wiatrem w grzywie - podcast

    #152 - Jak koń (i człowiek) wychodzi z traumy kompleksowej – historia Fregaty - Z wiatrem w grzywie - podcast
    2026/05/04
    Czasem na pierwszy rzut oka wszystko wygląda dobrze. Funkcjonowanie jest poprawne, życie jakoś się układa, a jednak pojawia się subtelne poczucie, że coś nie jest w pełni dostępne. Jakby życie mogło smakować inaczej – pełniej, żywiej, bardziej.

    W tym odcinku opowiadam o wychodzeniu z traumy kompleksowej – nie przez teorię, lecz przez doświadczenie. Punktem wyjścia jest historia Fregaty, klaczy, która przez lata odzyskiwała dostęp do energii życiowej. To opowieść o procesie, który z zewnątrz może wyglądać jak „poprawa funkcjonowania”, a w rzeczywistości jest głęboką zmianą sposobu bycia.

    Pokazuję, czym różni się trauma szokowa od kompleksowej oraz dlaczego w tej drugiej kluczowe są adaptacje – często bardzo skuteczne, a jednocześnie ograniczające dostęp do pełni życia. Mówię o tym, jak trudno je rozpoznać, szczególnie u osób wysoko funkcjonujących i po czym można zacząć widzieć, że „to jeszcze nie jest całość”.

    To również odcinek o tym, że powrót do siebie nie dzieje się szybko. Wymaga czasu, pracy z ciałem, zdrowiem, nawykami i relacją ze sobą. Ale też o tym, że nawet w najbardziej przygaszonym stanie zawsze istnieje impuls życia, który próbuje się przebić.

    O tym, jak wraca energia życia – powoli, ale realnie.
    I inne wątki tego odcinka:
    • Czym jest trauma kompleksowa i czym różni się od traumy szokowej.
    • Adaptacje jako strategie przetrwania – skuteczne, ale ograniczające.
    • Dlaczego osoby wysoko funkcjonujące często nie rozpoznają u siebie traumy.
    • Po czym poznać, że „to jeszcze nie jest całość” – brak radości, spełnienia i przepływu.
    • Historia Fregaty jako przykład odzyskiwania kontaktu z życiem.
    • Rola ciała, zdrowia i warunków życia w procesie wychodzenia z traumy kompleksowej.
    • Dlaczego powrót do siebie (po traumie kompleksowej) trwa latami i nie da się go przyspieszyć.
    • Jak energia życiowa wraca stopniowo – zamiast jednorazowego przełomu.
    • Znaczenie małych impulsów ciekawości i ruchu jako początku zmiany.
    • Praca z adaptacjami i relacją ze sobą jako kluczowy element procesu, aby zyskać więcej życiowej siły.
    • Link do kursu, który mi pomógł pomóc Fregacie – Kathy Sierra: https://www.instagram.com/pantherflows/
    • Podcast, o którym wspominam w tym odcinku: Jak dotrzeć do siebie, jak się tam nigdy nie było
    • Moje programy rozwojowe: HorseSensownia, Droga kobiety.
    Odcinek trwa 34 minuty.


    Podobał Ci się ten odcinek?

    Jeśli uważasz go za wartościowy, podziel się nim, daj znać swoim znajomym na Facebooku, Instagramie i w innych social mediach lub WYŚLIJ PRZYJACIÓŁCE >>
    Czekam na Twój komentarz :) na stronie podcastu:

    https://www.horsesense.pl/podcast152/
    続きを読む 一部表示
    34 分
adbl_web_anon_alc_button_suppression_t1
まだレビューはありません