『z Wiatrem w grzywie』のカバーアート

z Wiatrem w grzywie

z Wiatrem w grzywie

著者: Agata Wiatrowska
無料で聴く

【Amazonプライム会員限定】今ならプレミアムプランが4か月 月額99円。

10月19日まで。※適用条件あり
Podcast "Z wiatrem w grzywie" Agaty Wiatrowskiej skierowany jest od osób, które chcą autentycznie i odważnie działać w życiu i biznesie. Na co dzień towarzyszę ludziom w rozwoju, a wsparciem tego procesu są... konie. W podcaście odkrywam zaskakujące zależności, inspiruję do zmiany i sięgania po więcej:), żeby żyć z wiatrem w grzywie:)Copyright Agata Wiatrowska スピリチュアリティ 個人的成功 心理学 心理学・心の健康 自己啓発 衛生・健康的な生活
エピソード
  • #156 Wstyd i duma – dwie strony tej samej monety - Z wiatrem w grzywie - podcast
    2026/09/15
    O adaptacjach, które kiedyś pomagały przetrwać, a dziś utrudniają bycie sobąCzasem to, co najbardziej chroni, jest tym samym, co najmocniej blokuje. Wstyd i duma rzadko są nazywane wprost, a mimo to potrafią przez lata trzymać w miejscu – w karierze, w relacjach, w kontakcie z własnymi potrzebami. Ten odcinek jest bezpośrednią kontynuacją poprzedniego, poświęconego sile życiowej (Siła życiowa – energia, która domaga się przepływu – Odcinek 155) – dziś Agata Wiatrowska przygląda się dwóm szerokim „obszarom adaptacji”, które najczęściej odcinają dostęp do tej energii.Agata Wiatrowska od ponad 20 lat łączy pracę terapeutyczną, od kilku lat opartą na modelu NARM (praca z traumą kompleksową) z uczeniem się przez doświadczenie z końmi. Wyjaśnia, dlaczego w obecności koni ludzie zyskują dostęp do esencji relacyjnej, która rzadko uruchamia się w kontakcie z drugim człowiekiem – powołuje się przy tym na badania nad pracą z weteranami wojennymi z PTSD, w których efekty pracy z końmi zostały udokumentowane naukowo w USA. Tłumaczy, że wstyd rodzi się jako dziecięca adaptacja chroniąca relację z opiekunem – dużo bezpieczniej jest pomyśleć „coś ze mną jest nie tak”, niż uznać, że świat bywa niewystarczająco kochający. Duma natomiast powstaje jako kontr-adaptacja – sposób na złagodzenie bólu wstydu przez sukces, niezależność czy poczucie, że niczego się nie potrzebuje.Kluczowy wniosek tego odcinka: wstyd i duma to dwie strony tej samej monety i nie da się „wyleczyć” jednego drugim. Rozpuszczenie adaptacji związanych z dumą – na przykład dumy z niezależności – może obudzić stary wstyd, jeśli w tle czeka niezaspokojona potrzeba bliskości. Agata pokazuje też, jak wysoka „dawka” wewnętrznego wstydu przekłada się na realny koszt fizjologiczny: przewlekłe napięcia, bóle, nawracające stany zapalne, a także na budowanie pozornych relacji kosztem autentycznego kontaktu z sobą.Odcinek kończy się konkretnym kierunkiem pracy – szukaniem wewnętrznego ruchu w stronę własnej esencji oraz rozwijaniem współczucia dla funkcji, jaką kiedyś pełnił wstyd. Agata zapowiada też serię kolejnych odcinków poświęconych pięciu „paliwom” siły życiowej: kontaktowi ze sobą, dostrojeniu, zaufaniu, zależności i niezależności oraz miłości i seksualności. Więcej o tym – w niniejszym odcinku. Zapraszam!O wstydzie i dumie, które blokują dostęp do siły życiowejI inne wątki tego odcinka:Skąd wzięła się metoda łącząca model NARM z pracą terapeutyczną przez doświadczenie z końmi i dlaczego konie dają dostęp do „esencji relacyjnej” trudniej osiągalnej w kontakcie z ludźmi.Udokumentowane naukowo w USA efekty pracy z końmi w terapii PTSD u weteranów wojennych jako jeden z najwyraźniejszych dowodów tego mechanizmu.Jak w dzieciństwie powstaje wstyd – adaptacja, która chroni relację z opiekunem kosztem poczucia własnej wartości.Jak duma rozwija się jako kontr-adaptacja do wstydu – przez sukces, niezależność czy przekonanie, że niczego się nie potrzebuje.Dlaczego wstyd i dumę trzeba rozluźniać jednocześnie, a nie próbować „leczyć” jedno drugim.Fizjologiczne koszty chronicznego wstydu: nawracające bóle, napięcia i stany zapalne.Jak pozorne relacje i nadmiarowa kontrola bywają strategiami obronnymi przed wstydem.Trzy kierunki pracy: szukanie kontaktu z własną esencją, rozwijanie współczucia dla funkcji wstydu i wytrzymywanie bólu ożywionego pragnienia (metafora sceny z Odyseuszem i syrenami).Zapowiedź serii o pięciu „paliwach” siły życiowej: kontakcie ze sobą, dostrojeniu, zaufaniu, zależności/niezależności oraz miłości i seksualności.Odwołanie do kursu online „Rusz z kopyta” i e-booka „Koń jako trener” jako wcześniejszych materiałów poruszających pokrewne wątki.O modelu kontinuum niemoc–moc–przemoc, opisanym szerzej w książce Wyprawa po moc.Odcinek trwa 23 minuty.Odcinek jest bezpośrednią kontynuacją poprzedniego, poświęconego sile życiowej (odcinek 155).Podobał Ci się ten odcinek?Jeśli uważasz go za wartościowy, podziel się nim, daj znać swoim znajomym na Facebooku, Instagramie i w innych social mediach lub WYŚLIJ PRZYJACIÓŁCE >>Czekam na Twój komentarz :) na stronie podcastu:https://www.horsesense.pl/podcast156/
    続きを読む 一部表示
    27 分
  • #155 Siła życiowa – energia, która domaga się przepływu - Z wiatrem w grzywie - podcast
    2026/08/10
    Siła życiowa – skąd brać energię do zmiany?Czasem najtrudniej dostrzec to, co najbardziej pierwotne. Siła życiowa nie potrzebuje kolejnej metody samodoskonalenia ani wielkich planów – potrzebuje przestrzeni, żeby swobodnie płynąć. Kiedy tej przestrzeni brakuje, pojawia się zmęczenie, poczucie utknięcia i wrażenie, że czegoś istotnego wciąż brakuje, nawet gdy z zewnątrz wszystko wygląda dobrze.Agata Wiatrowska zajmuje się tym tematem od blisko 20 lat pracy z ludźmi i końmi i wciąż do niego wraca, tylko pod różnymi nazwami – raz jako moc, raz jako energia życiowa. W tym odcinku opowiada o sile życiowej jako podstawowej energii, dzięki której możliwa jest zmiana, decyzje i kontakt z własnymi potrzebami. Posługuje się obrazem maszynerii pod pokładem statku – siecią rur, przez które ta energia powinna swobodnie płynąć. Pokazuje, jak dziecięce adaptacje, które kiedyś pomagały przetrwać, z czasem zaczynają blokować niektóre z tych kanałów, przez co energia przestaje docierać tam, gdzie jest najbardziej potrzebna.Mówi o objawach takich blokad – cielesnych, emocjonalnych, mentalnych i relacyjnych – oraz o tym, dlaczego samo „danie sobie rady” nie wystarcza, jeśli te same, wyczerpane strategie mają obsłużyć nowe wyzwania. Przygląda się pracy z końmi, które jako emanacja siły życiowej pomagają szybciej dotrzeć do zablokowanych obszarów, oraz modelowi NARM, dzięki któremu można pracować z układem nerwowym bezpiecznie i stopniowo. Odwołuje się też do swojego modelu kontinuum niemoc–moc–przemoc, który dokładniej opisuje w książce Wyprawa po mocOpowiada o trzech krokach powrotu do kontaktu z sobą: czułym zauważaniu własnych adaptacji, pracy z uczuciami protestu i żałoby, które odblokowują zamknięte kanały, oraz tropieniu stanów, które ożywiają, zamiast koncentrowania się wyłącznie na objawach. To odcinek o tym, że siła życiowa czeka nawet w najdawniej zamkniętych miejscach, dlatego wystarczy niewielki ruch, żeby zaczęła płynąć na nowo.Więcej o tym – w niniejszym odcinku. Zapraszam!Siła życiowa – pierwotna energia, która stoi za zmianą, decyzjami i kontaktem ze sobą, a która może zostać zablokowana przez dawne strategie przetrwania.I inne wątki tego odcinka:Czym jest siła życiowa i dlaczego to temat bardziej pierwotny niż odpoczynek czy motywacja.Metafora tankowca i sieci rur jako obraz wewnętrznych kanałów, przez które powinna płynąć energia.Jak dziecięce adaptacje, które kiedyś ratowały, z czasem zaczynają blokować dostęp do siebie.Objawy zablokowanej energii: cielesne, emocjonalne, mentalne i relacyjne sygnały, że coś utknęło.Dlaczego samo „danie sobie rady” nie wystarcza, gdy te same strategie się wyczerpują.Praca z końmi jako emanacja siły życiowej i przyspieszony dostęp do zablokowanych obszarów.Model NARM i praca z układem nerwowym jako bezpieczny sposób odzyskiwania dostępu do energii.Trzy kroki powrotu do siebie: zauważanie adaptacji, praca z uczuciami protestu i żałoby, tropienie stanów ożywiających.Dlaczego to przeżyte emocje, nie sam wysiłek, rozpuszczają dawno zastygłe blokady.O modelu kontinuum niemoc–moc–przemoc, opisanym szerzej w książce Wyprawa po moc.Odcinek trwa 18 minut.Podcasty o odzyskiwaniu siły życiowej i własnej mocy – pogłębienie modelu niemoc–moc–przemocOdcinek 38 – „Moc_niemoc_przemoc” – najbardziej bezpośrednio poświęcony modelowi stworzonemu przez Agatę Wiatrowską.Odcinek 57 – „Poruszanie się po kontinuum mocy”. O tym, jak rozpoznawać, gdzie jesteśmy na kontinuum niemoc–moc–przemoc i jak odzyskiwać osobistą sprawczość bez przekraczania granic innych osób.Odcinek 99 – „Wyprawa po moc” – o odkrywaniu i rozwijaniu własnej mocy, inspirowany książką „Wyprawa po moc” i modelem kontinuum nieMOC–MOC–przeMOC.Podobał Ci się ten odcinek?Jeśli uważasz go za wartościowy, podziel się nim, daj znać swoim znajomym na Facebooku, Instagramie i w innych social mediach lub WYŚLIJ PRZYJACIÓŁCE >>Czekam na Twój komentarz :) na stronie podcastu:https://www.horsesense.pl/podcast155/
    続きを読む 一部表示
    24 分
  • #154 Determinacja – sztuka prowadzenia siebie, gdy nie wszystko idzie po myśli - Z wiatrem w grzywie - podcast
    2026/06/16
    Determinacja często kojarzy się z siłą charakteru, zaciskaniem zębów i nieustępliwością. Tymczasem jej najgłębszy wymiar może wyglądać zupełnie inaczej. Nie polega na walce ze sobą, lecz na umiejętności prowadzenia siebie przez różne stany, trudności i zwątpienia. To zdolność, która pozwala wracać do obranej drogi nawet wtedy, gdy pojawia się zmęczenie, bezradność albo pokusa, by wszystko rzucić.

    W tym odcinku opowiadam o determinacji jako o wewnętrznej kompetencji, bez której trudno budować życie, jakiego naprawdę się pragnie. Pokazuję, dlaczego sama motywacja nie wystarcza i jaką rolę odgrywa zdolność do odzyskiwania kierunku po gorszych dniach, trudnych emocjach i życiowych zakrętach.

    Punktem wyjścia staje się metafora czterokonnych zaprzęgów, która wyrosła z moich doświadczeń przy przygotowaniach do zawodów i pracy u mistrza świata Christopha Sandmana. To właśnie tam zobaczyłam niezwykłe podobieństwo między prowadzeniem zaprzęgu a prowadzeniem własnego życia. Cztery konie mogą symbolizować różne wewnętrzne stany, potrzeby i impulsy. Jednak o tym, dokąd zmierza cały zaprzęg, decyduje woźnica/powożący – ta część nas, która potrafi patrzeć szerzej, planować, podejmować decyzje i wracać do tego, co naprawdę ważne.

    To odcinek o wytrwałości, ale nie tej opartej na presji. O marzeniach, które wymagają codziennej pracy. O relacji ze sobą, która pozwala nie rezygnować zbyt szybko. I o tym, że czasem najważniejszym krokiem jest nie wielki zryw, lecz kolejny mały ruch we właściwym kierunku.Więcej o tym – w niniejszym odcinku.


    O tym, jak prowadzić siebie, gdy wewnątrz każdy “koń” ciągnie w inną stronę.
    I inne wątki tego odcinka:
    • Czym naprawdę jest determinacja i dlaczego nie sprowadza się do silnej woli.
    • Dlaczego motywacja bywa kapryśna, a determinacja pozwala pozostać na obranej drodze.
    • Co wspólnego mają konie przygotowywane do mistrzostw świata w zaprzęgach czterokonnych z naszą psychiką i dążeniem do celu – metafora czterech koni w zaprzęgu jako opowieść o utrzymywaniu kierunku mimo wewnętrznego chaosu.
    • Kim jest wewnętrzny powożący/woźnica i dlaczego to od niego zależy kierunek podróży.
    • Co dzieje się, gdy emocje przejmują stery i „konie ponoszą”.
    • Dlaczego czasem najważniejsze nie jest przyspieszenie, lecz odzyskanie kontaktu z własnym „zaprzęgiem”. O sztuce wracania do siebie po tym, gdy „konie poniosły”.
    • O rozpoznawaniu stanów dziecięcej i stanów dorosłej świadomości.
    • Czego zaprzęgi czterokonne mogą nauczyć o relacjach, energii i koncentracji.
    • „Dream big, start small, act now” – jak przekładać marzenia na codzienne działania.
    • Szkoła głębokiej facylitacji, o której mówię w odcinku: Szkoła głębokiej facylitacji.
    Podobał Ci się ten odcinek?

    Jeśli uważasz go za wartościowy, podziel się nim, daj znać swoim znajomym na Facebooku, Instagramie i w innych social mediach lub WYŚLIJ PRZYJACIÓŁCE >>
    Czekam na Twój komentarz :) na stronie podcastu:

    https://www.horsesense.pl/podcast154/

    続きを読む 一部表示
    22 分
adbl_web_anon_alc_button_suppression_t1
まだレビューはありません