🎬 Thema: In de geest van Stef Lernous 🎭🎬🤯

In aflevering 61 van ZAAL 9 krijgen we bezoek van Stef Lernous: theatermaker, acteur, regisseur en het creatieve brein achter Abattoir Fermé. Met zijn unieke mix van zwarte humor, surrealisme en horror heeft Stef al jarenlang een onmiskenbare stempel gedrukt op het Vlaamse cultuurlandschap. Voor deze aflevering koos hij drie films die hem inspireren en perfect aansluiten bij zijn eigenzinnige visie op cinema: "Seconds" (1966), "Hellzapoppin'" (1941) en "The Hudsucker Proxy" (1994).

Voor we aan Stef zijn keuzes beginnen, maken we nog even tijd voor "The Old Dark House" (1932), die de vorige keuzestress nét uit de boot viel.

"Seconds" (1966) – John Frankenheimers beklemmende sciencefictionthriller volgt een man die de kans krijgt om een compleet nieuw leven te beginnen. Wat begint als een droom, groeit uit tot een existentiële nachtmerrie over identiteit, vervreemding en de prijs van een tweede kans.

"Hellzapoppin'" (1941) – Een van de meest onvoorspelbare komedies ooit gemaakt. De film sloopt zonder pardon de vierde muur en lijkt voortdurend oorlog te voeren met zijn eigen verhaal. Razendsnel, absurd en zijn tijd tientallen jaren vooruit.

"The Hudsucker Proxy" (1994) – De gebroeders Coen brengen een sprookjesachtige satire over ambitie, kapitalisme en het Amerikaanse bedrijfsleven. Met visuele flair, scherpe humor en een heerlijk excentrieke cast is dit een film die even inventief als charmant blijft.

Wat zegt een selectie films over de maker die ze koos? En welke raakvlakken ontdekken we tussen deze drie bijzondere titels en de geest van Stef Lernous? Ontdek het in aflevering 61 van ZAAL 9!

0:00:00 Intro

0:15:00 Seconds

0:58:16 Hellzapoppin’

1:23:52 The Hudsucker Proxy

1:56:44 Keuzestress

🎬 Thema: Supergirl – Twee generaties heldendom 🦸‍♀️💥✨

Voor aflevering 60 van ZAAL 9 richten we onze blik op een superheld die jarenlang in de schaduw van haar beroemde neef stond. Met de gloednieuwe bioscoopfilm als aanleiding keren we terug naar haar eerste solo-avontuur én vergelijken we het met haar nieuwste incarnatie. We bespreken "Supergirl" (1984) en "Supergirl" (2026).

"Supergirl" (1984) – Helen Slater kruipt in de cape van Kara Zor-El in een kleurrijke superheldenfilm uit het tijdperk van Christopher Reeve's Superman. Met een heks als tegenstander, praktische effecten en een flinke dosis jaren '80-charme blijft de film een opmerkelijk curiosum binnen het superheldengenre, al werd hij destijds allesbehalve unaniem onthaald.

"Supergirl" (2026) – De nieuwste interpretatie van Kara Zor-El luidt een nieuw hoofdstuk in voor het DC Universe. Met een andere visie op het personage en een eigentijdse aanpak onderzoekt de film wie Supergirl is, los van de erfenis van Superman. Maar weet deze versie ook echt haar eigen identiteit te vinden?

Meer dan veertig jaar scheiden deze twee films. Welke versie vliegt het hoogst? En hoe is het superheldengenre in die tijd geëvolueerd? Ontdek het in aflevering 60 van ZAAL 9!

0:00:00 Intro

0:15:57 Supergirl (1984)

0:45:11 Supergirl (2026)

1:13:59 Outro

🎬 Thema: Musicals – Zingen of zwijgen? 🎵🎭💃

In aflevering 59 van ZAAL 9 wagen we ons aan een genre dat evenveel liefde als weerstand oproept: de musical. Want wat gebeurt er wanneer personages plots hun gevoelens beginnen uit te zingen? Is dat pure magie of een brug te ver? We bespreken drie heel verschillende musicals: "Joker: Folie à Deux" (2024), "tick, tick... BOOM!" (2021) en "Everyone Says I Love You" (1996).

"Joker: Folie à Deux" (2024) – Een van de meest besproken films van de afgelopen jaren. Todd Phillips verruilde het rauwe karakterdrama van "Joker" voor een musical vol zang, fantasie en Harley Quinn. Een gedurfde keuze die het publiek sterk verdeelde. Was dit een misrekening of net een fascinerend experiment?

"tick, tick... BOOM!" (2021) – Lin-Manuel Miranda's regiedebuut vertelt het verhaal van Jonathan Larson, de maker van "Rent". Andrew Garfield schittert in een energieke en emotionele film over creativiteit, ambitie en de angst dat de tijd wegtikt terwijl je wacht op je grote doorbraak.

"Everyone Says I Love You" (1996) – Woody Allen brengt een klassieke Hollywoodmusical naar het New York van de jaren '90. Met een cast die niet noodzakelijk bekendstaat om hun zangtalent, ontstaat een charmante, soms ongemakkelijke, maar unieke liefdesbrief aan het genre.

Waarom blijven musicals mensen zo verdelen? En wat maakt een musical écht geslaagd? Ontdek het in aflevering 59 van ZAAL 9!

0:00:00 Intro

0:30:08 Joker: Folie à Deux

1:02:05 tick, tick… BOOM!

1:29:39 Everyone Says I Love You

1:55:08 Keuzestress