"Sanatın her dalını konuşurken, yolumuz ara ara mimarlığa çıkıyor; mimarlık da bir sanat değil mi, neden ondan konuşmuyoruz?" diyoruz ve mimarlık üzerine psikolojik sohbetler başlığını açıyoruz. Bu hafta programımızda bir konuğumuz var: Radyomuzun sadık dinleyicilerinden Didem Avincan, programımızın mimariyi kurcalayan yolunda bize eşlik ediyor.

Sanat Uzun, İlham Sonsuz’un altıncı sezonuna başlarken geçmiş yayın dönemlerinde sanat, psikoloji ve insan ruhu üzerine yaptığımız yolculuğu hatırlıyor; bizi en çok etkileyen, şaşırtan ve umutlandıran konular üzerinden yeni sezonun rotasını çiziyoruz.

Banksy’nin son heykelinden yola çıkarak sanat, aktivizm ve toplumsal değişim ilişkisi ele alıyor; iklim aktivistlerinin müzelerde gerçekleştirdiği eylemleri, sanatın politik bir araç olarak kullanımını ve özellikle kadınların toplumsal mücadelelerdeki rolünü psikoloji ve sanat ekseninde tartışıyoruz.

Önceki programda “Yaşadığımız çağın distopyasından umuda giden bir yol var mı?” diye bıraktığımız yerden yola çıkarak, o yolu arıyoruz. Olumsuz koşullardan doğan ve insana iyi gelen sanat eserlerine ve sanatın umuda giden yoldaki rolüne bakıyoruz. Banksy, Gustav Metzger ve Ernst Bloch da bu programda...

Birkaç haftadır konuştuğumuz distopya konusuna, görsel sanatlar üzerinden bakıyoruz. Bosch, Goya ve Rodin’in eserlerinden Polonyalı sanatçı Beksinski’nin sürreel distopyalarına uzanıp Edgar Allen Poe’nun hayatının son günlerinin tuhaf hikayesini ve Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi’nin sembolü olan Düşünen Adam heykelinin öyküsünü konuşuyoruz.

Çok karanlık mı? Değil..! Çünkü bu program bizi, distopyanın umutla bağlantılı boyutuna taşıyacak…

Distopyaların karanlık dünyasına dalıyor, Orwell'in 1984'ünden başlayarak totaliter rejimlerin dil üzerinden düşünce kontrolünü, Huxley'nin Cesur Yeni Dünya'sında mutluluk ilacı "soma" ile görünmeyen zincirleri, Atwood'un Damızlık Kızın Öyküsü'nde kadın bedeninin üreme aracına indirgenmesini konuşuyoruz. Ayrıca distopik temaların sinemadaki yansımalarına bakıp, yaşlı nüfusun yok edilmesi, tüketimin din haline gelmesi, kadınların doğurganlığı üzerindeki devlet kontrolü gibi konular ele alınıyor. Distopyalar içinde yaşanan zamanın kaygılarını yansıtan aynalar mı ve aslında uyarıcı kabuslar mı sorularına cevap arıyoruz.

Bu kez sanatçıların gözünden ütopya ve distopyayı: "Herland" ve "Gattaca" ile ressam Leonora Carrington ve Emel Şahinkaya'nın şiddet ve huzur gerilimini konuşuyoruz.

Björk'ün içsel ütopyası, Italo Calvino'nun görünmez kentleri her zamanki gibi Türkiye'den akademik çalışmalar, Kemal Kurkut'un trajik hikayesinden öjeni temasının sinema ve edebiyattaki yansımalarına kadar geniş bir yelpazede, ütopyanın distopyaya dönüşüm anları ve sanatçıların bu gerilimde nasıl umut yarattıklarını keşfediyoruz.

Ütopya ve distopya kavramlarının edebiyat tarihindeki gelişimini, Thomas More'un Utopia'sından başlayarak, "olmayan yer" kavramının nasıl "ideal toplum tasarımı" haline geldiğini tartışıyoruz.

Nutopia, Neverland, Teneke Trampet, Güneş Ülkesi ile yazarlar Zamyatin, Orwell, Huxley'i ve Ishiguro konu alarak; Francis Galton'ın öjeni projesinden Nazi kısırlaştırma programlarına, tıbbın kontrol aracına dönüşmesi ve her ütopyanın uygulandığında distopyaya dönüşme riskini vurguluyoruz.