Noc cudu, o który modliła się pierwsza wspólnota chrześcijańska – cudu jakim było uwolnienie św. Piotra, duchowego przywódcy kościoła z więzienia, zobrazował malarz hiszpańskiego pochodzenia José de Ribera. Święty obraca się za siebie z niedowierzaniem, czy ma do czynienia ze snem, czy też z jawą. Oto opadają podwójne kajdany z jego rąk i staje przed nim Boży wysłannik, który za chwilę wyprowadzi go z celi. Realizm miesza się tutaj z mistycyzmem, podobnie jak zgoda na męczeństwo z nadzieją Bożej interwencji.

Romantyczny motyw paktowania z samym diabłem, gry która rozgrywa się o duszę człowieka, został przywołany przez autora dzieła, do zobrazowania sytuacji bohatera rozdartego różnymi decyzjami wyboru. Moralitet Retzscha z jednej strony przestrzega, że nie warto siadać do partii z mistrzem manipulacji i podstępu, z drugiej przekonuje nas, że nadziei nie da się zamatować. Nieoczywisty ruch, który może odwrócić sytuację istnieje zawsze, przypomina o tym materializujący się w wygasłym kominku wysłaniec Boży – anioł, który spogląda na pogrążonego w smutku młodzieńca. To od nas zależy, czy skorzystamy z rozwiązania, jakie nam sugeruje i odwrócimy sytuację na planszy naszego życia.

Dramaturgia konfliktu między Jezusem a faryzeuszami znajduje w Biblii swoją kulminację w pytaniu o grzech. Dotyka tego wyraźnie epizod z (J7, 53- 8, 11) ukazujący Chrystusa i kobietę przyłapaną na cudzołóstwie. Nicola Poussin pokazuje ponadczasowość tej sceny, demonstrując łatwość z jaką grupie mężczyzn przychodzi oskarżać kobietę. Jednocześnie podobnie jak autor ewangelicznej opowieści, artysta ukazuje nam „lustro” postaw i ludzkich zachowań a tym samym rozgrywa przed oczyma widza dramatyczny teatr o tematyce moralnej.