Ο Νίκος Γκέλια, μιλά με ειλικρίνεια για τη ζωή του και την μέχρι στιγμής πορεία του. Με καταγωγή από την Αλβανία, περιγράφει το πως αναγκάστηκαν οι γονείς του να τον αφήσουν πίσω προκειμένου να έρθουν στην Ελλάδα για να κυνηγήσουν ένα καλύτερο αύριο και να στρώσουν το έδαφος για τον ερχομό των παιδιών τους στη χώρα μας. Θυμάται τη φορά εκείνη που του αρνήθηκαν να περάσει τα σύνορα καθώς επίσης περιγράφει ένα σκηνικό βάναυσου ρατσισμού το οποίο βίωσε η μητέρα του και εκείνος ήταν παρών. Ο ρατσισμός που δέχθηκε ο ίδιος ως παιδί είναι κάτι που έχει αφήσει υπολείμματα μέχρι και σήμερα στην ψυχή του. Εξομολογείται πως έχει ενοχές απέναντι στο παιδί του λόγω της απουσίας του για τις ανάγκες της δουλειάς του. Ο χωρισμός από τη μητέρα του παιδιού του ήταν κάτι που έγινε για καλό και ήταν μια από κοινού απόφαση ενώ εξηγούν και θα εξηγούν σταδιακά στην κόρη τους τη νέα αυτή συνθήκη.

Η Ντίνα Νικολάου δεν είναι ο άνθρωπος που κυνηγά τις συνεντεύξεις. Είναι ένας άνθρωπος που κρατά πολύ χαμηλό προφίλ στα προσωπικά της, δίνοντας φως και φωνή στα επαγγελματικά της. Σε αυτή τη συζήτηση, ανοίγει την τράπουλα της ζωής της και τα βάζει όλα στο τραπέζι του στούντιο. Τα παιδικά της χρόνια έμοιαζαν φυσιολογικά στα μάτια της.

Γλίτωσε τις καπνοκαλλιέργειες, μπαίνοντας στη κουζίνα όπου και αφιέρωσε όλη την μετέπειτα ζωή της. Είχε μεγάλη αδυναμία στον πατέρα της και η απώλειά του ήταν κάτι που δυσκολεύτηκε πολύ να αποδεχτεί. Μεγάλωσε σε μια μητριαρχική οικογένεια. Ενώ η τηλεόραση ήταν και είναι κομμάτι της ζωής της τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Γαλλία ποτέ όπως λέει η ίδια δεν παρασύρθηκε από τον κόσμο της τηλεόρασης.

Διαγνώστηκε με ψωρίαση σε μικρή ηλικία πράγμα το οποίο της κόστισε και προσπαθούσε να κρύψει καθώς δεχόταν επικριτικά βλέμματα. Αναφέρεται στο τεράστιο κομμάτι της εμμηνόπαυσης, στις κρίσεις πανικού, στα παιδιά και το σύζυγό της.

H Ειρήνη μίλησε επί παντός επιστητού τόσο για το παρελθόν όσο και για το παρόν της. Μιλά για τα παιδικά της χρόνια με αποστασιοποίηση λέγοντας πως το πρότυπό της ήταν ο πατέρας της και όχι η μητέρα της. Toποθετείται πολύ αυστηρά και αληθινά σε ό,τι αφορά την εμπειρία της στο Survivor με αφορμή το τραγικό ατύχημα του Σταύρου Φλώρου φέτος στο παιχνίδι και κάνει εκτενή περιγραφή του δικού της τότε ατυχήματος και της απαράδεκτης στάσης της παραγωγής. Αναφέρεται επίσης στην απώλεια του πατέρα της ο οποίος έφυγε από τη ζωή λόγω ενός οδοντιατρικού λάθους. Εν συνεχεία, μιλά για την κακοποιητική συντροφική σχέση στην οποία βρέθηκε την οποία διέκοψε μετά το βίαιο περιστατικό που της συνέβη και καταθέτει πως δεν κινήθηκε νομικά διότι ήθελε να προστατέψει το παιδί της από αυτές τις πληροφορίες, αν όμως γυρνούσε το χρόνο πίσω, θα είχε προβεί σε καταγγελία.