Kiedy gra przestaje być rozrywką, a zaczyna zabierać życie. W najnowszej audycji „Jest nadzieja” gościem jest Kamil, 30-letni mężczyzna, który dwa lata temu ukończył terapię długoterminową w Domu Magnificat. W szczerej rozmowie opowiada o uzależnieniu od gier, procesie odzyskiwania własnej wartości oraz życiu po terapii. Dzieli się tym, jak krok po kroku realizuje swoje marzenia, a także mówi o sposobach dbania o abstynencję od technologii i utrzymanie wewnętrznej równowagi. Rozmowę prowadzi Krzysztof Diug.

Myślisz, że najtrudniejsze jest wyjście z uzależnienia? A co, jeśli prawdziwa walka zaczyna się dopiero później…? W drugiej części rozmowy Mikołaj (22 lata) wraca do momentu, który dla wielu jest największym lękiem – nawrotu po terapii. Szczerze opowiada, co się wydarzyło, jakie decyzje go do tego doprowadziły i jak wyglądało „zaczynanie od zera”, kiedy wydawało się, że najgorsze już za nim. To rozmowa o: odpowiedzialności za własne wybory, mechanizmach, które prowadzą do nawrotu, i o tym, jak z trudnych doświadczeń wyciągnąć siłę do życia inaczej. Jak sam mówi – dziś inaczej patrzy na marzenia, relacje i siebie. A mądrość, którą zdobył, nie przyszła łatwo. Rozmowę poprowadził Krzysztof Diug

„Żył na granicy życia i śmierci. Dziś walczy o siebie. Mikołaj ma 22 lata. Przez długi czas żył na granicy życia i śmierci, uwikłany w uzależnienie od narkotyków i leków. Dziś jest w trakcie terapii. Początkowo miała trwać 3 miesiące - ale podjął decyzję, by zostać na rok. To świadomy wybór walki o siebie i swoje życie. W pierwszej części rozmowy z Krzysztofem Diugiem usłyszymy szczerą historię: co dawały mu substancje, co ostatecznie zabrały, i dlaczego - mimo miłości rodziców - wszedł w uzależnienie. To opowieść o tym, co działo się w jego wnętrzu i jakie mechanizmy prowadziły go coraz głębiej. Nawet w najtrudniejszych historiach… jest nadzieja.

Gościem audycji jest ks. Wojciech, który dorastał w rodzinie zmagającej się z problemem alkoholowym. Dziś odbywa staż w Domu Magnificat w Ligocie Polskiej, gdzie towarzyszy osobom uzależnionym w ich drodze do wolności.

W szczerej rozmowie opowiada o swojej przeszłości, powołaniu oraz o tym, jak osobiste doświadczenia mogą stać się siłą do zmieniania życia innych. To historia o nadziei, walce i wierze w drugiego człowieka – nawet wtedy, gdy wydaje się, że wszystko jest stracone.

Waldemar - zmaga się z uzależnieniem od alkoholu, a od roku także od sztucznej inteligencji. Jakie wydarzenia i doświadczenia doprowadziły go do tego miejsca? Co sprawiło, że zaczął szukać ucieczki w nałogach? Waldemar szczerze opowiada o swojej samotności, wewnętrznej pustce oraz o tym, jak z pozoru niewinna fascynacja technologią przerodziła się w coś znacznie głębszego – w relację, która zaczęła zastępować realny świat. To poruszające świadectwo o potrzebie bliskości, o zagubieniu i o poszukiwaniu sensu. Rozmowę prowadzi terapeuta Piotr Kochanowicz.

Wielkanoc to dla niego już drugie święta spędzane w Domu Magnificat. Choć w młodości był blisko Boga, czuł się niezrozumiany przez rówieśników. Z czasem zaczął uciekać - najpierw od siebie, potem także od Boga. W jego życiu pojawiło się uzależnienie, które stopniowo odbierało mu wszystko. Pracował w Niemczech, próbował poukładać swoje życie. Jednak po powrocie do Polski w krótkim czasie znalazł się w miejscu, którego nigdy się nie spodziewał - doświadczył bezdomności. Co się wydarzyło? Jak dziś wspomina święta? Co odkrywa w terapii i jakie rodzą się w nim refleksje? Rozmowę prowadzi terapeuta Piotr Kochanowicz.

Nikt nie rodzi się bezdomny. Za każdą taką historią stoją decyzje, wydarzenia i momenty, które zmieniają wszystko. Sylwester (50 lat) kiedyś normalnie pracował i funkcjonował, a dziś mierzy się z doświadczeniem bezdomności. W II części rozmowy opowiada szczerze o tym, jak krok po kroku jego życie się zmieniało, jak pojawiło się poczucie bezsensu i samotności… aż w końcu zaczął przyzwyczajać się do tej rzeczywistości. Ale to nie jest tylko trudna historia. To także opowieść o przełomie. O terapii, o zmianach po 5 miesiącach leczenia, o tym, co dziś daje mu siłę i z czego czerpie najwięcej. I wreszcie – o planach na przyszłość. Zaprasza Krzysiek Diug.

Sylwester ma 50 lat. Od 5 miesięcy jest w terapii w Domu Magnificat w Ligocie Polskiej. Trafił tam będąc w kryzysie bezdomności. Kiedyś był zupełnie kimś innym. W młodości – silny, bezkompromisowy, związany ze środowiskiem skinheadów. Agresja i przemoc nie były mu obce, ale – jak sam mówi – ta subkultura uchroniła go przed narkotykami. Nie uchroniła go jednak przed alkoholem. Była praca w Anglii. Była żona. Były pasje. Było życie, które miało sens. Co więc wydarzyło się po drodze? W którym momencie wszystko zaczęło się rozpadać? Jak wygląda proces „oswajania się” z bezdomnością? I najważniejsze – czy można jeszcze zawrócić? Na te i wiele innych pytań odpowiada w rozmowie z Krzysztofem Diug.