Kiedy gra przestaje być rozrywką, a zaczyna zabierać życie. W najnowszej audycji „Jest nadzieja” gościem jest Kamil, 30-letni mężczyzna, który dwa lata temu ukończył terapię długoterminową w Domu Magnificat. W szczerej rozmowie opowiada o uzależnieniu od gier, procesie odzyskiwania własnej wartości oraz życiu po terapii. Dzieli się tym, jak krok po kroku realizuje swoje marzenia, a także mówi o sposobach dbania o abstynencję od technologii i utrzymanie wewnętrznej równowagi. Rozmowę prowadzi Krzysztof Diug.

Myślisz, że najtrudniejsze jest wyjście z uzależnienia? A co, jeśli prawdziwa walka zaczyna się dopiero później…? W drugiej części rozmowy Mikołaj (22 lata) wraca do momentu, który dla wielu jest największym lękiem – nawrotu po terapii. Szczerze opowiada, co się wydarzyło, jakie decyzje go do tego doprowadziły i jak wyglądało „zaczynanie od zera”, kiedy wydawało się, że najgorsze już za nim. To rozmowa o: odpowiedzialności za własne wybory, mechanizmach, które prowadzą do nawrotu, i o tym, jak z trudnych doświadczeń wyciągnąć siłę do życia inaczej. Jak sam mówi – dziś inaczej patrzy na marzenia, relacje i siebie. A mądrość, którą zdobył, nie przyszła łatwo. Rozmowę poprowadził Krzysztof Diug

„Żył na granicy życia i śmierci. Dziś walczy o siebie. Mikołaj ma 22 lata. Przez długi czas żył na granicy życia i śmierci, uwikłany w uzależnienie od narkotyków i leków. Dziś jest w trakcie terapii. Początkowo miała trwać 3 miesiące - ale podjął decyzję, by zostać na rok. To świadomy wybór walki o siebie i swoje życie. W pierwszej części rozmowy z Krzysztofem Diugiem usłyszymy szczerą historię: co dawały mu substancje, co ostatecznie zabrały, i dlaczego - mimo miłości rodziców - wszedł w uzależnienie. To opowieść o tym, co działo się w jego wnętrzu i jakie mechanizmy prowadziły go coraz głębiej. Nawet w najtrudniejszych historiach… jest nadzieja.