Het is een gek gezicht: middenin een fabriek die de halve wereld aan elkaar lijmt, zwemmen koikarpers in een zentuin. Zo wil Vic Swerts het. En wat Vic wil, gebeurt ook. Dat ontdekt Joris Hessels al snel. Vic neemt hem mee langs kuipen van duizend kilo en zelfgebouwde robots, van de doe-het-zelfzaak waar hij vroeger zelf de rekken kwam vullen tot het terras waar hij zijn eerste 2000 vierkante meter aanwijst. Ze hebben het over een brand die alles had kunnen kosten. Over lef dat op koppigheid lijkt. En over hoe de man aan de top eenzamer wordt naarmate het bedrijf groeit. "Een baas kan nooit zeggen: ik zie het niet meer zitten."

Over durven, over gunnen, en over de prijs van de top. "Ik ben nochtans geen doe-het-zelver", beweert Vic.

De muziek die je hoort in deze podcast werd uitgevoerd door Nel Swerts.

See omnystudio.com/listener for privacy information.

In de laatste aflevering mag Joris écht binnen: aan de ontbijttafel bij Vic Swerts en zijn Lea, waar na 52 jaar de plagerijen nog even vrolijk klinken. Ze dwalen door een huis vol wereldkunst waar hij nooit zit, langs een wijnkelder met flessen die hij niet meer opentrekt, langs een kluis waarvan hij de code vergat. Tot op zijn draaimolen in de tuin, waar de miljardair stilaan leert dat elk rondje ook eindigt. Dan wordt het duidelijk waar het echt over gaat: over loslaten. Over 60 jaar Soudal uit handen geven.

De muziek die je hoort in deze podcast werd uitgevoerd door Nel Swerts.

See omnystudio.com/listener for privacy information.