『HISTORIA KIELECKICH ULIC』のカバーアート

HISTORIA KIELECKICH ULIC

HISTORIA KIELECKICH ULIC

著者： Radio Kielce
無料で聴く

今ならプレミアムプランが3カ月 月額99円

2026年5月12日まで。4か月目以降は月額1,500円で自動更新します。

概要

 Które ulice w Kielcach są najstarsze? Skąd wzięły się ich nazwy? Co przed laty się przy nich znajdowało, a czego obecnie już nie zobaczymy? Kiedy ulice zostały zabrukowane, a kiedy pojawił się na nich asfalt? W którym roku na ulicach Kielc zamontowano pierwsze latarnie? Odpowiedzi nie tylko na te pytania znajdą Państwo w filmowym cyklu „Historia kieleckich ulic”. O tym, jak zmieniały się kieleckie ulice specjalnie dla Radia Kielce opowiada Krzysztof Myśliński - Świętokrzyski Wojewódzki Konserwator Zabytków, historyk sztuki i muzealnik. Na filmową opowieść będącą podróżą w czasie, wzbogaconą archiwalnymi i aktualnymi fotografiami, zapraszamy w piątki po godz. 14 na https://radiokielce.pl/historia-kieleckich-ulic/ oraz na profil Radia Kielce na portalu YouTube: https://www.youtube.com/playlist?list=PLBnKgQ7-yqU4coviOtCk24YYikQ_aAdidRadio Kielce 世界 旅行記・解説 社会科学
エピソード
  • Historia kieleckich ulic. Wojska Polskiego

    Historia kieleckich ulic. Wojska Polskiego
    2026/04/17
    Początkowo była to polna droga wiodąca od folwarku seminaryjnego na południe od Kielc. Z czasem wytyczono ulicę, którą nazwano Lipowa. Dziś to jedna z najdłuższych ulic w mieście: Wojska Polskiego. Krzysztof Myśliński, Świętokrzyski Wojewódzki Konserwator Zabytków mówi, że historia ulicy Wojska Polskiego wiąże się z XVIII-wiecznym, spektakularnym wręcz rozwojem miasta, który wynikał z inicjatywy biskupa krakowskiego Felicjana Konstantego Szaniawskiego. - To on założył w Kielcach seminarium, któremu nadał ziemię, a na niej powstał folwark. Były to tereny, przez które przebiega obecnie ulica Wojska Polskiego. Wówczas była to jednak polna droga wiodąca na południe. Nie miała nazwy. Gdy zaczęto parcelować folwark seminaryjny wytyczono ulicę Lipową, której nazwę zmieniono na Wojska Polskiego po tym, jak w podkieleckiej osadzie Bukówka wybudowano wojskowe koszary. Z czasem ulica została wybrukowana i taka nawierzchnia nadal jest na jej fragmencie – opowiada Krzysztof Myśliński. Ulica Wojska Polskiego jest obecnie jedną z najdłuższych ulic w Kielcach. Łączy ulicę Wesołą w okolicach ulicy Seminaryjskiej z osiedlem Bukówka na granicy miasta i gminy Daleszyce. Ma prawie 6 kilometrów długości. Przebieg ulicy znacząco zmienił się w 2014 roku po wybudowaniu ulicy Konstantego Miodowicza, która połączyła ulice Wojska Polskiego, Zgody, Prostą, Ściegiennego, Krakowską i Jana Pawła II. Kolejna przebudowa ulicy Wojska Polskiego zakończyła się w 2023 roku. Wówczas oddano do użytku odcinek od Ronda Czwartaków do granicy Kielc. Ulica Wojska Polskiego zaczęła się zabudowywać na początku XX wieku, tuż po pierwszej wojnie światowej. Ważniejszymi obiektami znajdującymi się przy ulicy Wojska Polskiego są szpital MSWiA, zespół dawnych koszar 4. Pułku Piechoty Legionów oraz Centrum Przygotowań do Misji Zagranicznych. - W jednej z niepozornie wyglądających kamienic przy ulicy Wojska Polskiego, nieopodal obecnej, nowej siedziby Narodowego Funduszu Zdrowia, mieszkał na stancji Stefan Żeromski. Upamiętniono to tablicą, która znajduje się na jego elewacji – dodaje Krzysztof Myśliński. Znacznie dalej, na zapleczu koszar porosyjskich przy ulicy Prostej, na początku lat 20. minionego stulecia, zbudowano drewniane osiedle dla oficerów 4 Pułku Piechoty Legionów. - Był to zespół siedmiu drewnianych dwurodzinnych domów przy ulicy Wojska Polskiego. Jeden z nich był przeznaczony dla dowódcy pułku, pozostałe były dwurodzinne, z dwupokojowymi mieszkaniami, dla oficerów młodszych. Do dziś zachował się tylko jeden z tych domów, między ulicą Żeromskiego i szpitalem – mówi Świętokrzyski Wojewódzki Konserwator Zabytków. W latach 1923-1925 dla 4 Pułku Piechoty Legionów zaczęto budować koszary i osiedle na Bukówce. Prace realizowano etapami także w latach 1933-1936 oraz po 1945 roku, gdy rozbudowano koszary i osiedle mieszkaniowe.
    続きを読む 一部表示
    6 分
  • Historia kieleckich ulic. Dzielnica przydworcowa

    Historia kieleckich ulic. Dzielnica przydworcowa
    2026/04/10
    Obszar pomiędzy ulicami Paderewskiego, Żytnią, Żelazną i Sienkiewicza to jedno z najciekawszych miejsc w Kielcach. Zabudowa w tej części stolicy regionu zaczęła się pojawiać dopiero na przełomie XIX i XX wieku. W dużej mierze było to spowodowane doprowadzeniem do Kielc kolei i budową dworca. Wówczas tereny położone na zachód od Silnicy, w stronę dworca kolejowego, zaczęły zyskiwać na atrakcyjności. - Na liczącym kilkanaście hektarów obszarze, na którym dzisiaj znajdują się ulice Wspólna, Złota i Równa, były wówczas tereny rolnicze. Można się o tym przekonać patrząc na zdjęcie z początku XX wieku, na którym widać ulicę Sienkiewicza w okolicach obecnego skrzyżowania z ulicą Paderewskiego. Gdyby nie dworzec kolejowy w pespektywie to widząc fotografię trudno byłoby się zorientować co to za miasto. Po lewej stronie są pola, gospodarstwa ogrodnicze. A po prawej stronie widać kamienicę – mówi Krzysztof Myśliński, Świętokrzyski Wojewódzki Konserwator Zabytków. Przed I wojną światową domy powstały jedynie na odcinku pomiędzy Silnicą a obecną ulicą Paderewskiego. Stało się tak za sprawą wybudowania w 1895 roku kamiennego mostu nad Silnicą. - Tak zwana dzielnica przydworcowa to natomiast wynik pomysłu na rozparcelowanie i stworzenie nowoczesnej przestrzeni miasta. Wytyczono wówczas ulice Wspólną, Złotą, Równą i Żytnią. Na znajdujących się przy nich działkach do okresu międzywojennego powstało jednak niewiele budynków. Przy ulicy Równej wzniesiono modernistyczne kamienice z niewielkimi podwórkami. Najciekawsza zabudowa powstała jednak wzdłuż ulicy Żytniej. Ale nie przy tej ulicy Żytniej, jaką kojarzymy dzisiaj tylko przy tej starej, wąskiej uliczce wzdłuż kamienic - dodaje Krzysztof Myśliński. Kwartał pomiędzy ulicami Sienkiewicza, Paderewskiego, Żelazną i Żytnią to bardzo rozległa i ciekawa część Kielc. Niemal wszystkie domy, zwłaszcza przy ulicach Żytniej i Złotej, miały na zapleczu niewielkie ogrody. Gdy jednak samochody stały się powszechniejsze wówczas część tych zielonych przestrzeni została zamieniona na miejsca postojowe czy też na garaże. - Warto zwrócić uwagę na wybudowaną jeszcze przed I wojną światową willę znajdującą się pomiędzy ulicami Wspólną, Złotą i Żelazną. Należała ona do przemysłowca Henryka Brunera, współzałożyciela Kieleckich Zakładów Przemysłowo-Drzewnych „Henryków” oraz huty „Ludwików”. Willa była otoczona ogrodem, ale dziś teren wokół niej znacząco się zmienił. Można do niej dotrzeć przez bramę od strony ulicy Żelaznej, znajduje się w niej przychodnia – mówi Krzysztof Myśliński. Świętokrzyski Wojewódzki Konserwator Zabytków wskazuje również na inny ciekawy budynek. - Znajduje się on na rogu ulic Paderewskiego i Wspólnej. Wybudowany został po II wojnie światowej, mniej więcej w latach 50. Obecnie jest w nim bank. To sporych rozmiarów gmach. Nie prezentuje się atrakcyjnie, ale jest interesujący z racji tego, w jaki sposób powstał. Patrząc na budynek można bowiem dostrzec, że jest jakby złożony z klocków. I w pewnym sensie faktycznie tak jest, ponieważ to pierwszy w Kielcach budynek, który ze względu na technologię powstania można uznać za prefabrykowany. Co więcej, elementy z których powstał wykonano na jego zapleczu w takiej „plenerowej betoniarni” – mówi Krzysztof Myśliński. - Cały ten kwartał oglądany z góry, z lotu ptaka, prezentuje się zupełnie inaczej niż z perspektywy ulic. Wcale nie ma jednolitej zabudowy, między budynkami widać przestrzeń. To doskonały przykład z jakim rozmachem Kielce rozbudowywały się w okresie międzywojennym. A najbardziej spektakularnym tego przykładem są ogromne kamienice, jakie stanęły po południowej stronie ulicy Sienkiewicza na odcinku miedzy ulicami Paderewskiego i Żelazną. Były to naprawdę luksusowe budynki. W jednym z nich znajdowała się siedziba prywatnej wówczas kieleckiej elektrowni. Na paterze były biura, a na piętrach apartamenty dyrekcji – kończy opowieść Krzysztof Myśliński.
    続きを読む 一部表示
    8 分
  • Historia kieleckich ulic. Seminaryjska

    Historia kieleckich ulic. Seminaryjska
    2026/04/03
    Księcia Józefa Poniatowskiego, Gwardii Ludowej, a obecnie Seminaryjska. Ulica, będąca jedną z ważniejszych historycznie arterii w centrum Kielc, kilka razy zmieniała nazwy. Na przestrzeni lat znacząco zmienił się również jej przebieg i wygląd.
    続きを読む 一部表示
    7 分
まだレビューはありません