エピソード

  • Οι εφαρμογές που μας λύνουν τα χέρια κάθε μέρα
    2026/07/19
    Πόσες εφαρμογές χρειάζεται ένας άνθρωπος για να οργανώσει τη ζωή του; Μία για τις σημειώσεις, μία για το ημερολόγιο, μία για τα οικονομικά, μία για τους κωδικούς, τρεις για τα μηνύματα και άλλες πέντε για να θυμάται γιατί άνοιξε το κινητό του. Σε αυτό το επεισόδιο ανοίγουμε τις συσκευές μας και αποκαλύπτουμε τις εφαρμογές χωρίς τις οποίες, για κάποιον ανεξήγητο λόγο, πιστεύουμε ότι δεν μπορούμε πλέον να λειτουργήσουμε.Ο Γιώργος εξηγεί πώς έχει καταφέρει να οργανώσει σχεδόν ολόκληρη τη ζωή του μέσα από το Obsidian, το ημερολόγιο και την τεχνητή νοημοσύνη. Στόχοι, καθημερινές σημειώσεις, δουλειές, προσωπικά projects και υποχρεώσεις βρίσκονται όλα μέσα σε ένα σύστημα που γνωρίζει τι πρέπει να κάνει πριν το θυμηθεί ο ίδιος. Ο Δημήτρης, από την άλλη, ακολουθεί μια πιο απλή φιλοσοφία. Αν κάτι είναι πραγματικά σημαντικό, πιθανότατα θα το θυμηθεί. Κάποια στιγμή.Μιλάμε για τις εφαρμογές που χρησιμοποιούμε για budgeting, παραγωγικότητα, προγραμματισμό, δημιουργία περιεχομένου και επεξεργασία ήχου και βίντεο. Από το WealthSense και το You Need a Budget μέχρι το DaVinci Resolve, το Reaper και τα εργαλεία που βοηθούν τον Γιώργο να γράφει κώδικα, η συζήτηση αποδεικνύει ότι υπάρχει εφαρμογή για κάθε πιθανή ανάγκη. Ακόμη και για ανάγκες που δεν γνωρίζαμε ότι είχαμε μέχρι να δούμε τη συνδρομή.Συζητάμε επίσης για την τεχνητή νοημοσύνη και τον τρόπο με τον οποίο έχει μπει για τα καλά στην καθημερινότητά μας. Εργαλεία που γράφουν κώδικα, οργανώνουν το πρόγραμμα, κάνουν έρευνα και ελέγχουν το ένα τα λάθη του άλλου έχουν γίνει πλέον μόνιμοι συνεργάτες. Το μόνο που δεν έχουν καταφέρει ακόμη είναι να πάνε στις συναντήσεις αντί για εμάς, αλλά θεωρούμε ότι είναι θέμα χρόνου.Μεγάλο μέρος της κουβέντας αφιερώνεται στις εφαρμογές υπαγόρευσης, οι οποίες υπόσχονται ότι μπορείς να σταματήσεις να γράφεις και απλώς να μιλάς. Κάποιες καταλαβαίνουν ελληνικά, αγγλικά και τις δύο γλώσσες ταυτόχρονα. Άλλες προσθέτουν μόνες τους τελείες, κόμματα και παραγράφους, κάτι που για τον Γιώργο αποτελεί τεχνολογικό θαύμα και για τον Δημήτρη απόδειξη ότι ακόμη και μια εφαρμογή ξέρει πότε πρέπει να σταματήσει μια πρόταση.Φυσικά, δεν θα μπορούσαμε να αφήσουμε έξω τις εφαρμογές για μηνύματα, κωδικούς, podcasts, social media, μεταφορά αρχείων, πλοήγηση, θερμίδες, fasting και καθημερινό περπάτημα. Ανακαλύπτουμε γιατί χρειαζόμαστε τέσσερις διαφορετικές εφαρμογές για να μιλήσουμε με τους φίλους μας, γιατί ο Γιώργος ανοίγει τους χάρτες ακόμη και όταν γνωρίζει τη διαδρομή και γιατί ο Γιώργος θεωρεί περιττό να ζητήσει οδηγίες για έναν δρόμο που έχει κάνει ήδη εκατό φορές.Τελικά, ποιες εφαρμογές κάνουν πραγματικά τη ζωή μας ευκολότερη και ποιες απλώς μας δίνουν ακόμη έναν κωδικό να θυμόμαστε; Ποιες αξίζουν τα χρήματά τους και ποιες παραμένουν εγκατεστημένες επειδή φοβόμαστε ότι ίσως τις ...
    続きを読む 一部表示
    50 分
  • Τι έχει το σινεμά που δεν μπορεί να μας δώσει κανένα streaming;
    2026/07/12
    Πότε ήταν η τελευταία φορά που πλήρωσες για να καθίσεις σε μια σκοτεινή αίθουσα, δίπλα σε αγνώστους που μασάνε ποπ κορν και nachos με την ένταση βιομηχανικού μηχανήματος; Κι όμως, για κάποιους αυτή παραμένει μία από τις καλύτερες μορφές διασκέδασης. Για άλλους, το σινεμά πέθανε τη στιγμή που απέκτησαν μεγάλη τηλεόραση, καλό ηχοσύστημα και τη δυνατότητα να πατούν pause όποτε θέλουν.Σε αυτό το επεισόδιο, ο Γιώργος και ο Δημήτρης βρίσκονται σε δύο εντελώς διαφορετικές πλευρές της αίθουσας. Ο Γιώργος πληρώνει μηνιαία συνδρομή για απεριόριστο σινεμά, πηγαίνει σχεδόν κάθε εβδομάδα και θεωρεί ότι η μεγάλη οθόνη έχει ακόμα τη δική της μαγεία. Ο Δημήτρης, από την άλλη, έχει επενδύσει χιλιάδες ευρώ σε home cinema και δεν βλέπει κανέναν σοβαρό λόγο να εγκαταλείψει τον καναπέ του.Είναι όμως το σινεμά μόνο η ταινία; Ή μήπως είναι η έξοδος, η παρέα, η βόλτα, τα ποπ κορν και η συζήτηση που ακολουθεί; Μπορεί μια μέτρια ταινία να αξίζει περισσότερο όταν τη βλέπεις με φίλους; Και πόσες φορές πρέπει να πηγαίνεις κάθε μήνα για να πείσεις τον εαυτό σου ότι η συνδρομή πραγματικά συμφέρει;Η συζήτηση περνά από τις αίθουσες IMAX, το ScreenX και το 4DX, όπου η καρέκλα σε κουνάει, σε φυσάει και περιστασιακά σε βρέχει, επειδή προφανώς το να βλέπεις απλώς μια ταινία δεν είναι πλέον αρκετό. Μιλούν επίσης για θερινά σινεμά, τρισδιάστατες ταινίες, θέσεις στην πρώτη σειρά και εκείνους τους ανθρώπους που ανοίγουν το κινητό τους με τη φωτεινότητα στο μέγιστο μέσα στην πιο σκοτεινή σκηνή.Ο Γιώργος εξηγεί γιατί έχει πάει ακόμα και μόνος του σινεμά, γιατί επιστρέφει για να ξαναδεί ταινίες δεκαετιών και γιατί θα μπορούσε άνετα να περάσει εννέα ώρες βλέποντας ολόκληρο τον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών. Ο Δημήτρης προσπαθεί να καταλάβει γιατί κάποιος θα άφηνε την άνεση του σπιτιού του για να δει μια κωμωδία σε μια αίθουσα γεμάτη κόσμο.Παράλληλα, θυμούνται τις πρώτες τους εμπειρίες από τα σινεμά του Πειραιά, τις ταινίες που έβλεπαν με τους γονείς τους και εκείνη την εποχή που το να πας κινηματογράφο ήταν ολόκληρο γεγονός. Γιατί τελικά οι ταινίες που αγαπήσαμε μικροί αποκτούν διαφορετικό νόημα όταν τις ξαναβλέπουμε μετά τα σαράντα;Το σινεμά πεθαίνει ή απλώς μεταμορφώνεται; Μπορεί το streaming να αντικαταστήσει πραγματικά τη μεγάλη οθόνη; Και τελικά ποιος έχει δίκιο, εκείνος που παίρνει το ποδήλατό του και πηγαίνει στην αίθουσα ή εκείνος που βυθίζεται στον καναπέ του με το τηλεκοντρόλ στο χέρι; Άκουσε το επεισόδιο και διάλεξε πλευρά. Απλώς προσπάθησε να μη μιλάς όσο παίζει η ταινία.ΣυνδέσμοιΤο Fathers Tales στο YouTubeΓίνε μέλος της κοινότητας μας στο YouTubeΒρείτε τα Live Streams μας εδώ
    続きを読む 一部表示
    40 分
  • Το μεγάλο σκάνδαλο των κορυφαίων πανεπιστημίων
    2026/07/05
    Πόσο κοστίζει τελικά το μέλλον ενός παιδιού; 50.000 ευρώ τον χρόνο; Ένα καλό φροντιστήριο; Μια δωρεά με πολλά μηδενικά; Ή μήπως ένα ψεύτικο αθλητικό βιογραφικό, λίγο Photoshop και ένας μπαμπάς που αποφάσισε ότι η αξιοκρατία είναι καλή μόνο όταν κερδίζει το δικό του παιδί; Σε αυτό το επεισόδιο ξεκινάμε από το σκάνδαλο εισαγωγών στα κορυφαία πανεπιστήμια της Αμερικής και καταλήγουμε στο μεγάλο ερώτημα που φοβούνται να κάνουν πολλοί γονείς: αξίζει ακόμα το πανεπιστήμιο ή μας πουλάνε παραμύθι;Ο Γιώργος και ο Δημήτρης πιάνουν την ιστορία με τους πλούσιους γονείς, τα δήθεν αθλητικά βιογραφικά, τα Photoshop σε πισίνες, τις εξετάσεις που κάποιοι άλλοι έδιναν στη θέση των παιδιών και τα πανεπιστήμια που ξαφνικά θυμίζουν λίγο λιγότερο ναούς της γνώσης και λίγο περισσότερο VIP club με πολύ ακριβή είσοδο. Γιατί τελικά, όταν μιλάμε για Harvard, Stanford και Princeton, μιλάμε για γνώση, για κύρος, για networking ή για το πόσο δυνατά μπορεί να μιλήσει το πορτοφόλι του μπαμπά;Από εκεί, η κουβέντα ανοίγει και πάει εκεί που πονάει. Στις πανελλήνιες, στα φροντιστήρια, στο άγχος των παιδιών, στους γονείς που θέλουν πάση θυσία να δουν το παιδί τους να περνάει κάπου, οπουδήποτε, αρκεί να μπει σε πανεπιστήμιο. Γιατί στην Ελλάδα το «πέρασε πανεπιστήμιο» ακούγεται ακόμα σαν κοινωνικό παράσημο, ακόμα κι αν το παιδί πέρασε σε σχολή που δεν είχε σκεφτεί ποτέ, σε πόλη που δεν ήθελε να πάει, για να κάνει μια δουλειά που ίσως δεν θα αγαπήσει ποτέ. Μικρή λεπτομέρεια.Το επεισόδιο δεν είναι κατά των πανεπιστημίων. Δεν καίμε πτυχία στην πλατεία, ούτε λέμε στα παιδιά «άσε τα βιβλία και γίνε influencer». Η συζήτηση είναι πιο δύσκολη και πιο ειλικρινής. Τι πραγματικά προσφέρει το πανεπιστήμιο σήμερα; Γνώση; Βάσεις; Πειθαρχία; Φίλους; Γνωριμίες; Κύρος; Και τι από όλα αυτά μπορεί να αντικατασταθεί από την πράξη, την επιχειρηματικότητα, το online learning και φυσικά το AI, που πλέον έχει μπει στη ζωή μας σαν εκείνον τον ξάδερφο που εμφανίζεται απρόσκλητος αλλά τελικά ξέρει να φτιάχνει τα πάντα;Μιλάμε επίσης για το μεγάλο άγχος των γονιών. Θέλουμε τα παιδιά μας να σπουδάσουν επειδή αυτό θέλουν πραγματικά ή επειδή εμείς δεν αντέχουμε την ιδέα ότι μπορεί να ακολουθήσουν έναν άλλο δρόμο; Τα στηρίζουμε ή τα σπρώχνουμε; Τα βοηθάμε να ανοίξουν τα φτερά τους ή τους βάζουμε GPS, password στο Facebook group της σχολής και πρόγραμμα ζωής μέχρι τα σαράντα; Κάπου εδώ εμφανίζεται και μια ιστορία με μητέρα που παρίστανε τον γιο της σε φοιτητικό group για πέντε χρόνια. Ναι, καλά διαβάσατε. Πέντε χρόνια. Το παιδί πήρε πτυχίο, η μάνα σχεδόν δεύτερη ειδικότητα.Και επειδή είναι Fathers Tales, η κουβέντα δεν μένει μόνο στη θεωρία. Πιάνει Ελλάδα, εξωτερικό, Ευρώπη, Αμερική, ιδιωτικά πανεπιστήμια, δημόσια πανεπιστήμια, παιδιά που φεύγουν από το σπίτι, γονείς που δεν μπορούν να τα αφήσουν, δουλειές που θέλουν ακόμα πτυχίο και δουλειές...
    続きを読む 一部表示
    46 分
  • Γιατί οι έξυπνοι άνθρωποι πέφτουν στις πιο χαζές απάτες;
    2026/06/28
    Αν κάποιος εμφανιζόταν αύριο στη γειτονιά σου με μια καινούρια Mercedes, ωραίο ύφος και την αυτοπεποίθηση ανθρώπου που “ξέρει την αγορά”, θα του έδινες τα λεφτά σου για να στα αυγατίσει; Η σωστή απάντηση είναι “όχι”. Η αληθινή απάντηση όμως είναι λίγο πιο άβολη. Γιατί κάπως έτσι ξεκινούν πολλές μεγάλες απάτες. Όχι με σκοτεινά σχέδια και κακούς που γελάνε σε υπόγεια. Αλλά με χαμόγελα, γνωριμίες, κύρος, ωραία λόγια και την αίσθηση ότι “αφού τον εμπιστεύονται όλοι, κάτι θα ξέρουν”.Σε αυτό το επεισόδιο πιάνουμε την ιστορία του Bernie Madoff, ενός από τους μεγαλύτερους απατεώνες της Wall Street, ο οποίος κατάφερε να πουλάει αέρα για δεκαετίες και να πείθει ανθρώπους, επενδυτές και οργανισμούς ότι είχε βρει το μαγικό κουμπί που γεννάει λεφτά. Το πιο τρελό δεν είναι μόνο το μέγεθος της απάτης. Το πιο τρελό είναι το πόσο απλά στημένο ήταν όλο αυτό. Όχι σκοτεινά δωμάτια με δέκα οθόνες και ιδιοφυείς αλγόριθμους. Περισσότερο ένα τεράστιο “εμπιστεύσου με, ξέρω τι κάνω”.Από εκεί η κουβέντα πάει σε Ponzi σχήματα, hedge funds, ψεύτικες αποδόσεις, οικονομικό αναλφαβητισμό και σε όλους αυτούς τους ανθρώπους που εμφανίζονται με ύφος ειδικού και σου εξηγούν πώς θα πλουτίσεις, συνήθως αφού πρώτα πλουτίσουν οι ίδιοι από εσένα. Και κάπου εκεί αρχίζει το πραγματικό γέλιο, γιατί ο Δημήτρης θυμάται ιστορίες από εποχές που κόσμος ήθελε να του δώσει λεφτά για να τα “αυγατίσει”, απλά επειδή τον είδαν με ωραίο αυτοκίνητο. Η Mercedes τελικά δεν είναι μεταφορικό μέσο. Είναι επενδυτικό προσπέκτους με ζάντες.Μιλάμε επίσης για το γιατί το social proof είναι τόσο επικίνδυνο. Αν έχει βάλει λεφτά ο έξυπνος φίλος σου, αν έχει βάλει λεφτά ο γνωστός επιχειρηματίας, αν έχουν μπει όλοι στο “σίγουρο πράγμα”, τότε ξαφνικά σταματάς να ρωτάς τις δύσκολες ερωτήσεις. Και κάπως έτσι, από το “ας το ψάξω λίγο” φτάνεις στο “δώσε και σε μένα μια θέση στο τρένο πριν φύγει”. Μόνο που πολλές φορές το τρένο δεν πάει στον πλούτο. Πάει κατευθείαν στον τοίχο.Το επεισόδιο δεν είναι οικονομική συμβουλή. Ευτυχώς για όλους μας. Είναι μια κουβέντα για την ανθρώπινη ευπιστία, την ανάγκη μας να πιστέψουμε στο εύκολο χρήμα και την απίστευτη δύναμη που έχει κάποιος όταν μπορεί να πουλήσει αυτοπεποίθηση. Γιατί μερικές φορές δεν αγοράζουμε επενδύσεις. Αγοράζουμε την αίσθηση ότι κάποιος άλλος ξέρει καλύτερα από εμάς.Αν έχεις ποτέ σκεφτεί “εγώ δεν θα την πατούσα”, αυτό το επεισόδιο είναι για σένα. Αν έχεις δει φίλους, γνωστούς ή influencers να υπόσχονται αποδόσεις, μυστικές στρατηγικές και λεφτά χωρίς κόπο, αυτό το επεισόδιο είναι επίσης για σένα. Και αν απλά θέλεις να ακούσεις δύο ανθρώπους να προσπαθούν να καταλάβουν πώς γίνεται μια απάτη 19 δισεκατομμυρίων να μοιάζει τόσο γελοία και τόσο τρομακτική ταυτόχρονα, τότε πάτα play.ΣυνδέσμοιΤο Fathers Tales στο YouTubeΓίνε μέλος της κοινότητας μας στο YouTubeΒρείτε ...
    続きを読む 一部表示
    51 分
  • Έτσι θα εξαφανιστεί η διαφθορά στην Ελλάδα
    2026/06/21
    Αν αύριο το AI έμπαινε στο Δημόσιο, στα νοσοκομεία, στις πολεοδομίες και στις εξετάσεις για δίπλωμα, θα τελείωνε η διαφθορά ή απλά θα ψάχναμε ποιος ξέρει τον προγραμματιστή; Στο 117ο επεισόδιο του Fathers Tales, ο Γιώργος και ο Δημήτρης ξεκινούν από το κλασικό ελληνικό “λάδωμα” και καταλήγουν σε ένα πολύ άβολο ερώτημα. Θέλουμε πραγματικά ένα σύστημα που δεν μπορεί να παρακαμφθεί ή μας αρέσει η διαφάνεια μόνο όταν ελέγχει τους άλλους;Αφορμή είναι η προσπάθεια να μπει περισσότερη τεχνολογία και διαφάνεια στις εξετάσεις για δίπλωμα οδήγησης. Κάμερες μέσα στα αυτοκίνητα, ψηφιακές διαδικασίες, ανώνυμες καταγγελίες και λιγότερες ευκαιρίες για το κλασικό ελληνικό “έλα μωρέ, θα το κανονίσουμε”. Και κάπου εκεί γεννιέται το μεγάλο ερώτημα. Αν βγάλεις τον άνθρωπο από τη μέση, μειώνεις και τη διαφθορά;Από εκεί, η κουβέντα ανοίγει. Νοσοκομεία, δημόσια έργα, πολεοδομίες, πρόστιμα, αποδείξεις, παραλίες, επιχειρηματικότητα και όλα εκείνα τα μικρά και μεγάλα σημεία όπου η κοινωνία αποφασίζει αν θα παίξει με τους κανόνες ή αν θα ψάξει τον γνωστό του γνωστού. Γιατί τελικά η διαφθορά δεν είναι πάντα μια μεγάλη σκοτεινή υπόθεση με βαλίτσες γεμάτες λεφτά. Μερικές φορές είναι ένα “χωρίς απόδειξη πόσο πάει;” και ένα “ξέρεις κανέναν να μου σβήσει την κλήση;”.Το επεισόδιο όμως δεν μένει μόνο στο “φταίει το σύστημα”. Ο Γιώργος και ο Δημήτρης συζητούν αν το πραγματικό πρόβλημα είναι οι νόμοι, η εφαρμογή τους, ο φόβος της τιμωρίας ή η ίδια μας η νοοτροπία. Γιατί αν όλοι ξέρουν ότι υπάρχει νόμος αλλά κανείς δεν πιστεύει ότι θα εφαρμοστεί, τότε το πρόβλημα δεν είναι η έλλειψη κανόνων. Είναι ότι έχουμε μάθει να βλέπουμε τους κανόνες σαν προτάσεις, όχι σαν υποχρεώσεις.Μέσα στην κουβέντα μπαίνουν και παραδείγματα από άλλες χώρες, όπως η Εσθονία και η Νότια Κορέα, όπου η τεχνολογία χρησιμοποιείται για να εντοπίζει ύποπτα μοτίβα, περίεργους διαγωνισμούς και πιθανές συμπαιγνίες. Γιατί το AI μπορεί να μην έχει ηθική συνείδηση, αλλά έχει κάτι πολύ ενοχλητικό για όσους κάνουν λαμογιές. Δεν βαριέται, δεν ξεχνάει και δεν πάει για καφέ την ώρα που πρέπει να ελέγξει τα δεδομένα.Και φυσικά, επειδή μιλάμε για Fathers Tales, η κουβέντα δεν θα μπορούσε να μην περάσει και από το ενδεχόμενο να κατέβει ο Γιώργος στην πολιτική με πρόγραμμα “θα καταπολεμήσουμε τη διαφθορά με AI”. Το αν αυτό είναι όραμα, απειλή ή η αρχή για ένα νέο κόμμα που κανείς δεν ζήτησε, θα το κρίνετε εσείς.Ένα επεισόδιο για την τεχνολογία, τη διαφάνεια, την ελληνική πραγματικότητα και το μεγάλο ερώτημα που κανείς δεν θέλει να απαντήσει δυνατά. Θέλουμε πραγματικά να τελειώσει η διαφθορά ή απλά θέλουμε να τελειώσει η διαφθορά των άλλων;ΣυνδέσμοιΤο Fathers Tales στο YouTubeΓίνε μέλος της κοινότητας μας στο YouTubeΒρείτε τα Live Streams μας εδώ
    続きを読む 一部表示
    49 分
  • Η σκοτεινή πλευρά της εταιρείας που μοίραζε δωρεάν παπούτσια
    2026/06/14
    Μπορεί μια εταιρεία να μοιράσει 100 εκατομμύρια ζευγάρια παπούτσια σε παιδιά που τα έχουν ανάγκη και παρ’ όλα αυτά να κατηγορηθεί ότι έκανε κακό; Μπορεί μια καλή πράξη να καταστρέψει τοπικές οικονομίες, να γυρίσει μπούμερανγκ και να ρίξει τον ιδρυτή της εταιρείας στην πιο σκοτεινή περίοδο της ζωής του; Αυτή είναι η ιστορία της TOMS. Και είναι πολύ πιο περίεργη απ’ όσο φαίνεται.Σε αυτό το επεισόδιο μιλάμε για την ιστορία της TOMS, της εταιρείας που έκανε διάσημο το μοντέλο One for One. Αγόραζες ένα ζευγάρι παπούτσια και η εταιρεία έδινε άλλο ένα ζευγάρι σε ένα παιδί που το είχε ανάγκη. Ακούγεται υπέροχο, έτσι; Και όντως, για χρόνια ο κόσμος το αγάπησε. Τα παπούτσια έγιναν μόδα, οι celebrities τα φόρεσαν, οι πελάτες ένιωθαν ότι κάνουν καλό και η εταιρεία μεγάλωνε σαν να είχε πατήσει turbo.Μόνο που κάποια στιγμή άρχισαν οι δύσκολες ερωτήσεις. Τι γίνεται όταν στέλνεις δωρεάν παπούτσια σε φτωχές περιοχές; Βοηθάς πραγματικά την τοπική κοινωνία ή καταστρέφεις τους ανθρώπους που ήδη πουλάνε παπούτσια εκεί; Μειώνεις τη φτώχεια ή απλώς κάνεις τους ανθρώπους να περιμένουν την επόμενη δωρεά; Και τελικά, πόσο αθώο είναι ένα επιχειρηματικό μοντέλο που κάνει εμάς να νιώθουμε καλοί, αλλά μπορεί να δημιουργεί προβλήματα αλλού;Φυσικά, επειδή είμαστε το Fathers Tales, δεν μείναμε μόνο στα παπούτσια. Κάπου ανάμεσα σε κοινωνική επιχειρηματικότητα, χρεοκοπίες, φιλανθρωπία και τον Γιώργο να εξηγεί στον Δημήτρη τι είναι τα TOMS, η κουβέντα πήγε εκεί που πηγαίνει πάντα. Στα παιδιά μας. Γιατί το ίδιο ερώτημα υπάρχει και στο σπίτι. Όταν βοηθάμε συνεχώς τα παιδιά μας, τα στηρίζουμε ή τα κάνουμε να εξαρτώνται από εμάς; Όταν τους λύνουμε κάθε πρόβλημα, τα προστατεύουμε ή τους κλέβουμε την ευκαιρία να δυναμώσουν;Μιλάμε επίσης για την επιτυχία και για το περίεργο πράγμα που συμβαίνει όταν ένας άνθρωπος έχει πετύχει τα πάντα στα χαρτιά, αλλά μέσα του νιώθει άδειος. Ο ιδρυτής της TOMS έβγαλε εκατομμύρια, έγινε σύμβολο καλοσύνης, βοήθησε εκατομμύρια παιδιά και όμως έφτασε σε μια πολύ σκοτεινή προσωπική περίοδο. Γιατί τελικά, τα λεφτά, η εικόνα και τα χειροκροτήματα δεν γεμίζουν πάντα αυτό που έχουμε μέσα μας. Και αυτό είναι λίγο άβολο να το ακούμε, ειδικά αν περιμένουμε ότι “όταν πετύχω αυτό, τότε θα είμαι καλά”.Αν σου αρέσουν οι ιστορίες εταιρειών που ξεκίνησαν με μια απλή ιδέα και μετά τα πράγματα έγιναν πολύ πιο περίπλοκα, αυτό το επεισόδιο είναι για σένα. Αν έχεις αγοράσει ποτέ κάτι επειδή “είναι για καλό σκοπό”, μάλλον θα το ακούσεις με άλλο αυτί. Και αν είσαι γονιός που κάποιες φορές βοηθάει λίγο παραπάνω απ’ όσο πρέπει, τότε ίσως πονέσει λίγο. Αλλά με αγάπη. Και με αρκετή κοροϊδία, όπως πάντα.ΣυνδέσμοιΤο Fathers Tales στο YouTubeΓίνε μέλος της κοινότητας μας στο YouTubeΒρείτε τα Live Streams μας εδώ
    続きを読む 一部表示
    37 分
  • Νόμιζα ότι ήξερα τι είναι άγχος. Μέχρι που το έζησα
    2026/06/07
    Υπάρχει ένα είδος άγχους που δεν τελειώνει όταν τελειώσει η δουλειά, η εξέταση ή η δύσκολη συζήτηση. Είναι το άγχος που έρχεται το βράδυ, όταν όλα ησυχάζουν, και σου ψιθυρίζει όλα τα χειρότερα σενάρια με την αυτοπεποίθηση ανθρώπου που μόλις πήρε πτυχίο στην καταστροφολογία. Αυτό το άγχος νομίζεις ότι το καταλαβαίνεις. Μέχρι τη στιγμή που το ζεις πραγματικά.Σε αυτό το επεισόδιο του Fathers Tales, ο Γιώργος και ο Δημήτρης μιλάνε για το άγχος όχι θεωρητικά, αλλά μέσα από πραγματικές εμπειρίες. Για το άγχος που σε κρατάει ξύπνιο το βράδυ. Για το άγχος που σε κάνει να κοιτάς το ταβάνι και να σκέφτεσαι όλα τα πιθανά σενάρια καταστροφής. Και φυσικά, για εκείνη την υπέροχη συμβουλή που όλοι έχουμε ακούσει και κανέναν δεν έχει βοηθήσει ποτέ: «Μην αγχώνεσαι». Ευχαριστώ πολύ, μόλις θεραπεύτηκα.Η κουβέντα πάει από τα λεφτά και την υγεία μέχρι την οικογένεια, τις εξετάσεις, τις επιχειρήσεις, την επιτυχία, τον Ναδάλ, τα online projects και το κλασικό ανθρώπινο ταλέντο να φτιάχνουμε μέσα στο μυαλό μας ταινίες καταστροφής χωρίς budget αλλά με άψογη σκηνοθεσία. Γιατί το άγχος πολλές φορές δεν έχει να κάνει μόνο με αυτό που συμβαίνει τώρα, αλλά με αυτό που φοβόμαστε ότι μπορεί να συμβεί μετά.Μιλάμε επίσης για το πώς αντιδρά το σώμα όταν μπαίνει σε κατάσταση συναγερμού. Για το περίφημο fight or flight, για το πώς ο οργανισμός νομίζει ότι μας κυνηγάει λιοντάρι, ενώ στην πραγματικότητα απλώς κοιτάμε το web banking ή τα analytics της ιστοσελίδας μας. Και κάπου εκεί καταλαβαίνουμε ότι το άγχος δεν είναι απλά «σκέφτομαι πολύ». Είναι κάτι που σε επηρεάζει στο σώμα, στο μυαλό, στις αποφάσεις και πολλές φορές σε κάνει να κολλάς ακριβώς εκεί που πρέπει να κινηθείς.Το επεισόδιο όμως δεν μένει μόνο στο σκοτεινό κομμάτι. Μιλάμε και για το τι μπορεί να βοηθήσει. Την κίνηση. Τα μικρά βήματα. Το να σταματήσεις να κοιτάς μόνο το πρόβλημα και να αρχίσεις να ψάχνεις την επόμενη πρακτική κίνηση. Όχι επειδή ξαφνικά όλα λύνονται μαγικά, αλλά επειδή πολλές φορές το να κάνεις κάτι, έστω και μικρό, είναι αρκετό για να ανοίξει μια μικρή χαραμάδα φωτός.Αν έχεις αγχωθεί ποτέ τόσο που δεν μπορούσες να σκεφτείς καθαρά, αν έχεις φοβηθεί για το αύριο, αν έχεις ακούσει το «μην αγχώνεσαι» και ήθελες να απαντήσεις «α τέλεια, γιατί δεν το σκέφτηκα;», τότε αυτό το επεισόδιο είναι για σένα. Όχι γιατί έχουμε όλες τις απαντήσεις, αλλά γιατί μάλλον όλοι λίγο πολύ έχουμε βρεθεί στο ίδιο βαγόνι του roller coaster. Και ναι, καμιά φορά φωνάζουμε. Αλλά τουλάχιστον δεν είμαστε μόνοι.ΣυνδέσμοιΤο Fathers Tales στο YouTubeΓίνε μέλος της κοινότητας μας στο YouTubeΒρείτε τα Live Streams μας εδώ
    続きを読む 一部表示
    41 分
  • Με ένα αρχείο που βγάζει χιλιάρικα (αν όλα πάνε καλά)
    2026/05/31
    Τι θα έκανες αν σου έλεγε κάποιος ότι μπορεί να βγάλει χιλιάδες ευρώ χωρίς να στείλει κάποιο προϊόν, χωρίς αποθήκη, χωρίς μεταφορικά και χωρίς καν να κατασκευάσει κάτι ο ίδιος; Ακούγεται σαν απάτη, σαν όνειρο ή σαν ακόμα ένα βίντεο που υπόσχεται “παθητικό εισόδημα από τον καναπέ”. Κι όμως, σε αυτό το επεισόδιο μιλάμε για μια πραγματική ιδέα που συνδυάζει crowdfunding, 3D printing και ένα απλό αρχείο που μπορεί να γίνει προϊόν στο σπίτι κάποιου άλλου.Ο Δημήτρης έρχεται ενθουσιασμένος με μια ιστορία φίλου που ασχολείται με 3D printing και ετοιμάζεται να δοκιμάσει την τύχη του στο crowdfunding. Ο Γιώργος, από την άλλη, προσπαθεί να καταλάβει αν μιλάμε για επιχείρηση, χόμπι, πνευματική ιδιοκτησία ή για το πιο εξελιγμένο “πάρε αυτό το αρχείο και κάν’ το μόνος σου” που έχει υπάρξει ποτέ. Και κάπως έτσι ξεκινάει μια κουβέντα για το αν μπορείς όντως να βγάλεις χιλιάδες ευρώ με ένα αρχείο.Μιλάμε για Kickstarter, backers, tiers, καμπάνιες, scams, καθυστερήσεις, marketing, deadlines και όλα αυτά τα ωραία που κάνουν μια ιδέα να φαίνεται απλή μέχρι να προσπαθήσεις να την υλοποιήσεις. Γιατί άλλο είναι να λες “έχω μια φοβερή ιδέα” και άλλο να πρέπει να φτιάξεις βίντεο, σελίδα καμπάνιας, πρωτότυπο, κοινό, εμπιστοσύνη και μετά να εξηγήσεις στην εφορία τι ακριβώς πούλησες. Ειδικά όταν αυτό που πούλησες είναι ένα αρχείο.Φυσικά, η κουβέντα δεν μένει μόνο στο 3D printing. Πάμε και στο μεγάλο ερώτημα που πονάει κάθε δημιουργό, επιχειρηματία, podcaster και άνθρωπο που κάποια στιγμή είπε “θα το φτιάξω και θα έρθουν μόνοι τους”. Χρειάζεται marketing ή αρκεί να έχεις καλό προϊόν; Αν δεν έχεις κοινό, μπορεί να πετύχει το crowdfunding; Και αν το προϊόν σου είναι καταπληκτικό αλλά δεν το ξέρει κανείς, υπάρχει πραγματικά;Ένα επεισόδιο για ιδέες, λεφτά, ρίσκο, χόμπι που μπορεί να γίνουν επιχειρήσεις και επιχειρήσεις που μπορεί να ξεκινήσουν από ένα πλαστικό εξάρτημα πάνω σε ένα γραφείο. Αν έχεις σκεφτεί ποτέ “μήπως να κάνω κάτι δικό μου;”, “μήπως αυτή η ιδέα αξίζει;” ή “μήπως τελικά πρέπει να αγοράσω 3D printer;”, αυτό το επεισόδιο μπορεί να σε βάλει σε σκέψεις. Ή να σε σώσει από μια αγορά εκατοντάδω ευρώ που θα κατέληγε να εκτυπώνει μόνο σουβέρ.Και κάπου ανάμεσα σε όλα αυτά, καταλήγουμε στο κλασικό Fathers Tales συμπέρασμα: η ιδέα είναι ωραία, το crowdfunding είναι ενδιαφέρον, το 3D printing είναι εντυπωσιακό, αλλά στο τέλος κάποιος πρέπει να κάνει τη δουλειά. Και συνήθως αυτός ο κάποιος έχει ήδη δουλειά, παιδιά, υποχρεώσεις και έναν εκτυπωτή που κάνει “κρακ κρουκ” στο σαλόνι.ΣυνδέσμοιΤο Fathers Tales στο YouTubeΓίνε μέλος της κοινότητας μας στο YouTubeΒρείτε τα Live Streams μας εδώ
    続きを読む 一部表示
    36 分