『Fathers Tales』のカバーアート

Fathers Tales

Fathers Tales

著者: George Chatzimanolis and Jim Makos
無料で聴く

Στο Fathers Tales podcast θα ακούσεις τις απόψεις δύο σύγχρονων πατεράδων για τη ζωή, την ανατροφή των παιδιών, την καριέρα, την τεχνολογία, την επιχειρηματικότητα και γενικά ότι μπορεί να ενδιαφέρει τους σημερινούς άντρες και μπαμπάδες.Copyright © FathersTales.gr 人間関係 子育て 社会科学
エピソード
  • Οι εφαρμογές που μας λύνουν τα χέρια κάθε μέρα
    2026/07/19
    Πόσες εφαρμογές χρειάζεται ένας άνθρωπος για να οργανώσει τη ζωή του; Μία για τις σημειώσεις, μία για το ημερολόγιο, μία για τα οικονομικά, μία για τους κωδικούς, τρεις για τα μηνύματα και άλλες πέντε για να θυμάται γιατί άνοιξε το κινητό του. Σε αυτό το επεισόδιο ανοίγουμε τις συσκευές μας και αποκαλύπτουμε τις εφαρμογές χωρίς τις οποίες, για κάποιον ανεξήγητο λόγο, πιστεύουμε ότι δεν μπορούμε πλέον να λειτουργήσουμε.Ο Γιώργος εξηγεί πώς έχει καταφέρει να οργανώσει σχεδόν ολόκληρη τη ζωή του μέσα από το Obsidian, το ημερολόγιο και την τεχνητή νοημοσύνη. Στόχοι, καθημερινές σημειώσεις, δουλειές, προσωπικά projects και υποχρεώσεις βρίσκονται όλα μέσα σε ένα σύστημα που γνωρίζει τι πρέπει να κάνει πριν το θυμηθεί ο ίδιος. Ο Δημήτρης, από την άλλη, ακολουθεί μια πιο απλή φιλοσοφία. Αν κάτι είναι πραγματικά σημαντικό, πιθανότατα θα το θυμηθεί. Κάποια στιγμή.Μιλάμε για τις εφαρμογές που χρησιμοποιούμε για budgeting, παραγωγικότητα, προγραμματισμό, δημιουργία περιεχομένου και επεξεργασία ήχου και βίντεο. Από το WealthSense και το You Need a Budget μέχρι το DaVinci Resolve, το Reaper και τα εργαλεία που βοηθούν τον Γιώργο να γράφει κώδικα, η συζήτηση αποδεικνύει ότι υπάρχει εφαρμογή για κάθε πιθανή ανάγκη. Ακόμη και για ανάγκες που δεν γνωρίζαμε ότι είχαμε μέχρι να δούμε τη συνδρομή.Συζητάμε επίσης για την τεχνητή νοημοσύνη και τον τρόπο με τον οποίο έχει μπει για τα καλά στην καθημερινότητά μας. Εργαλεία που γράφουν κώδικα, οργανώνουν το πρόγραμμα, κάνουν έρευνα και ελέγχουν το ένα τα λάθη του άλλου έχουν γίνει πλέον μόνιμοι συνεργάτες. Το μόνο που δεν έχουν καταφέρει ακόμη είναι να πάνε στις συναντήσεις αντί για εμάς, αλλά θεωρούμε ότι είναι θέμα χρόνου.Μεγάλο μέρος της κουβέντας αφιερώνεται στις εφαρμογές υπαγόρευσης, οι οποίες υπόσχονται ότι μπορείς να σταματήσεις να γράφεις και απλώς να μιλάς. Κάποιες καταλαβαίνουν ελληνικά, αγγλικά και τις δύο γλώσσες ταυτόχρονα. Άλλες προσθέτουν μόνες τους τελείες, κόμματα και παραγράφους, κάτι που για τον Γιώργο αποτελεί τεχνολογικό θαύμα και για τον Δημήτρη απόδειξη ότι ακόμη και μια εφαρμογή ξέρει πότε πρέπει να σταματήσει μια πρόταση.Φυσικά, δεν θα μπορούσαμε να αφήσουμε έξω τις εφαρμογές για μηνύματα, κωδικούς, podcasts, social media, μεταφορά αρχείων, πλοήγηση, θερμίδες, fasting και καθημερινό περπάτημα. Ανακαλύπτουμε γιατί χρειαζόμαστε τέσσερις διαφορετικές εφαρμογές για να μιλήσουμε με τους φίλους μας, γιατί ο Γιώργος ανοίγει τους χάρτες ακόμη και όταν γνωρίζει τη διαδρομή και γιατί ο Γιώργος θεωρεί περιττό να ζητήσει οδηγίες για έναν δρόμο που έχει κάνει ήδη εκατό φορές.Τελικά, ποιες εφαρμογές κάνουν πραγματικά τη ζωή μας ευκολότερη και ποιες απλώς μας δίνουν ακόμη έναν κωδικό να θυμόμαστε; Ποιες αξίζουν τα χρήματά τους και ποιες παραμένουν εγκατεστημένες επειδή φοβόμαστε ότι ίσως τις ...
    続きを読む 一部表示
    50 分
  • Τι έχει το σινεμά που δεν μπορεί να μας δώσει κανένα streaming;
    2026/07/12
    Πότε ήταν η τελευταία φορά που πλήρωσες για να καθίσεις σε μια σκοτεινή αίθουσα, δίπλα σε αγνώστους που μασάνε ποπ κορν και nachos με την ένταση βιομηχανικού μηχανήματος; Κι όμως, για κάποιους αυτή παραμένει μία από τις καλύτερες μορφές διασκέδασης. Για άλλους, το σινεμά πέθανε τη στιγμή που απέκτησαν μεγάλη τηλεόραση, καλό ηχοσύστημα και τη δυνατότητα να πατούν pause όποτε θέλουν.Σε αυτό το επεισόδιο, ο Γιώργος και ο Δημήτρης βρίσκονται σε δύο εντελώς διαφορετικές πλευρές της αίθουσας. Ο Γιώργος πληρώνει μηνιαία συνδρομή για απεριόριστο σινεμά, πηγαίνει σχεδόν κάθε εβδομάδα και θεωρεί ότι η μεγάλη οθόνη έχει ακόμα τη δική της μαγεία. Ο Δημήτρης, από την άλλη, έχει επενδύσει χιλιάδες ευρώ σε home cinema και δεν βλέπει κανέναν σοβαρό λόγο να εγκαταλείψει τον καναπέ του.Είναι όμως το σινεμά μόνο η ταινία; Ή μήπως είναι η έξοδος, η παρέα, η βόλτα, τα ποπ κορν και η συζήτηση που ακολουθεί; Μπορεί μια μέτρια ταινία να αξίζει περισσότερο όταν τη βλέπεις με φίλους; Και πόσες φορές πρέπει να πηγαίνεις κάθε μήνα για να πείσεις τον εαυτό σου ότι η συνδρομή πραγματικά συμφέρει;Η συζήτηση περνά από τις αίθουσες IMAX, το ScreenX και το 4DX, όπου η καρέκλα σε κουνάει, σε φυσάει και περιστασιακά σε βρέχει, επειδή προφανώς το να βλέπεις απλώς μια ταινία δεν είναι πλέον αρκετό. Μιλούν επίσης για θερινά σινεμά, τρισδιάστατες ταινίες, θέσεις στην πρώτη σειρά και εκείνους τους ανθρώπους που ανοίγουν το κινητό τους με τη φωτεινότητα στο μέγιστο μέσα στην πιο σκοτεινή σκηνή.Ο Γιώργος εξηγεί γιατί έχει πάει ακόμα και μόνος του σινεμά, γιατί επιστρέφει για να ξαναδεί ταινίες δεκαετιών και γιατί θα μπορούσε άνετα να περάσει εννέα ώρες βλέποντας ολόκληρο τον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών. Ο Δημήτρης προσπαθεί να καταλάβει γιατί κάποιος θα άφηνε την άνεση του σπιτιού του για να δει μια κωμωδία σε μια αίθουσα γεμάτη κόσμο.Παράλληλα, θυμούνται τις πρώτες τους εμπειρίες από τα σινεμά του Πειραιά, τις ταινίες που έβλεπαν με τους γονείς τους και εκείνη την εποχή που το να πας κινηματογράφο ήταν ολόκληρο γεγονός. Γιατί τελικά οι ταινίες που αγαπήσαμε μικροί αποκτούν διαφορετικό νόημα όταν τις ξαναβλέπουμε μετά τα σαράντα;Το σινεμά πεθαίνει ή απλώς μεταμορφώνεται; Μπορεί το streaming να αντικαταστήσει πραγματικά τη μεγάλη οθόνη; Και τελικά ποιος έχει δίκιο, εκείνος που παίρνει το ποδήλατό του και πηγαίνει στην αίθουσα ή εκείνος που βυθίζεται στον καναπέ του με το τηλεκοντρόλ στο χέρι; Άκουσε το επεισόδιο και διάλεξε πλευρά. Απλώς προσπάθησε να μη μιλάς όσο παίζει η ταινία.ΣυνδέσμοιΤο Fathers Tales στο YouTubeΓίνε μέλος της κοινότητας μας στο YouTubeΒρείτε τα Live Streams μας εδώ
    続きを読む 一部表示
    40 分
  • Το μεγάλο σκάνδαλο των κορυφαίων πανεπιστημίων
    2026/07/05
    Πόσο κοστίζει τελικά το μέλλον ενός παιδιού; 50.000 ευρώ τον χρόνο; Ένα καλό φροντιστήριο; Μια δωρεά με πολλά μηδενικά; Ή μήπως ένα ψεύτικο αθλητικό βιογραφικό, λίγο Photoshop και ένας μπαμπάς που αποφάσισε ότι η αξιοκρατία είναι καλή μόνο όταν κερδίζει το δικό του παιδί; Σε αυτό το επεισόδιο ξεκινάμε από το σκάνδαλο εισαγωγών στα κορυφαία πανεπιστήμια της Αμερικής και καταλήγουμε στο μεγάλο ερώτημα που φοβούνται να κάνουν πολλοί γονείς: αξίζει ακόμα το πανεπιστήμιο ή μας πουλάνε παραμύθι;Ο Γιώργος και ο Δημήτρης πιάνουν την ιστορία με τους πλούσιους γονείς, τα δήθεν αθλητικά βιογραφικά, τα Photoshop σε πισίνες, τις εξετάσεις που κάποιοι άλλοι έδιναν στη θέση των παιδιών και τα πανεπιστήμια που ξαφνικά θυμίζουν λίγο λιγότερο ναούς της γνώσης και λίγο περισσότερο VIP club με πολύ ακριβή είσοδο. Γιατί τελικά, όταν μιλάμε για Harvard, Stanford και Princeton, μιλάμε για γνώση, για κύρος, για networking ή για το πόσο δυνατά μπορεί να μιλήσει το πορτοφόλι του μπαμπά;Από εκεί, η κουβέντα ανοίγει και πάει εκεί που πονάει. Στις πανελλήνιες, στα φροντιστήρια, στο άγχος των παιδιών, στους γονείς που θέλουν πάση θυσία να δουν το παιδί τους να περνάει κάπου, οπουδήποτε, αρκεί να μπει σε πανεπιστήμιο. Γιατί στην Ελλάδα το «πέρασε πανεπιστήμιο» ακούγεται ακόμα σαν κοινωνικό παράσημο, ακόμα κι αν το παιδί πέρασε σε σχολή που δεν είχε σκεφτεί ποτέ, σε πόλη που δεν ήθελε να πάει, για να κάνει μια δουλειά που ίσως δεν θα αγαπήσει ποτέ. Μικρή λεπτομέρεια.Το επεισόδιο δεν είναι κατά των πανεπιστημίων. Δεν καίμε πτυχία στην πλατεία, ούτε λέμε στα παιδιά «άσε τα βιβλία και γίνε influencer». Η συζήτηση είναι πιο δύσκολη και πιο ειλικρινής. Τι πραγματικά προσφέρει το πανεπιστήμιο σήμερα; Γνώση; Βάσεις; Πειθαρχία; Φίλους; Γνωριμίες; Κύρος; Και τι από όλα αυτά μπορεί να αντικατασταθεί από την πράξη, την επιχειρηματικότητα, το online learning και φυσικά το AI, που πλέον έχει μπει στη ζωή μας σαν εκείνον τον ξάδερφο που εμφανίζεται απρόσκλητος αλλά τελικά ξέρει να φτιάχνει τα πάντα;Μιλάμε επίσης για το μεγάλο άγχος των γονιών. Θέλουμε τα παιδιά μας να σπουδάσουν επειδή αυτό θέλουν πραγματικά ή επειδή εμείς δεν αντέχουμε την ιδέα ότι μπορεί να ακολουθήσουν έναν άλλο δρόμο; Τα στηρίζουμε ή τα σπρώχνουμε; Τα βοηθάμε να ανοίξουν τα φτερά τους ή τους βάζουμε GPS, password στο Facebook group της σχολής και πρόγραμμα ζωής μέχρι τα σαράντα; Κάπου εδώ εμφανίζεται και μια ιστορία με μητέρα που παρίστανε τον γιο της σε φοιτητικό group για πέντε χρόνια. Ναι, καλά διαβάσατε. Πέντε χρόνια. Το παιδί πήρε πτυχίο, η μάνα σχεδόν δεύτερη ειδικότητα.Και επειδή είναι Fathers Tales, η κουβέντα δεν μένει μόνο στη θεωρία. Πιάνει Ελλάδα, εξωτερικό, Ευρώπη, Αμερική, ιδιωτικά πανεπιστήμια, δημόσια πανεπιστήμια, παιδιά που φεύγουν από το σπίτι, γονείς που δεν μπορούν να τα αφήσουν, δουλειές που θέλουν ακόμα πτυχίο και δουλειές...
    続きを読む 一部表示
    46 分
adbl_web_anon_alc_button_suppression_t1
まだレビューはありません