Dit was de laatste aflevering van seizoen 2. Wie moeten we spreken in het nieuwe seizoen? Tip ons met nieuwe Grunneger gasten via redactie@bertopdekovvie.nl, deze reacties of op onze socials (onderaan in de beschrijving)!

GRONINGEN - In de Folkingestraat, tegenover de synagoge, bevindt zich de galerie van kunstenaar Erik Zwezerijnen. Hier spatten de kleuren van de muren. Erik is een kunstenaar met een duidelijke missie: “Kunst moet een positieve bijdrage geven aan het leven. Je moet er blij van worden.”

Erik wordt in 1958 geboren in Jutphaas. In 1966 verhuist het gezin naar Eemster, vlakbij Dwingeloo. Daar begint zijn vader een bedrijf op een boerderij. “Als kind beleef je daar een fantastische wereld, met al die dieren.” “Alles was zo imposant. Het was één groot feest.” Verwondering en beleving, elementen die later terugkomen in zijn werk.

“Mijn ouders zeiden altijd: je kon eerder tekenen dan praten.” Met school had hij moeite. “Ik ruilde vaak de goede antwoorden van wiskunde voor een tekeningetje.” Na de middelbare school restaureert hij instrumenten. “Ik was altijd bezig iets terug te brengen in een bestaand concept. Daar kon ik mijn fantasie niet in kwijt.” Tot 1996. Hij koopt verf en doeken en begint. “Toen ging het deurtje open. Dit moest ik doen.”

Erik heeft nooit een kunstopleiding gevolgd. “Je moet gewoon doen, doen, doen.” Zijn werk vindt zijn weg naar verschillende plekken in de wereld. Maar voor hem is het duidelijk: “Een schilderij is pas klaar als het bij iemand thuis aan de muur hangt.” “Het proces is voor mij, maar het resultaat is voor een ander.”

Geloof speelt een belangrijke rol. “Daar ben ik eigenlijk altijd mee bezig.” Hij stelt zichzelf en mede-Christenen kritische vragen: “Is geloof het fundament van je leven, of een supplement?" En: "We leven niet alleen voor onszelf, maar ook voor onze naasten.”

Als hem gevraagd wordt hoe hij zijn leven in een schilderij zou vangen, is zijn antwoord kort, maar veelzeggend: “Alles.” Een eenvoudig woord dat voor Erik een wereld aan betekenis draagt. Want “alles” is voor hem niet alleen kleur en vorm. Het is de jongen achter de muur van de jongensschool, de verwondering van het plattelandsleven tussen de dieren, de zoektocht naar zijn eigen weg en het moment waarop hij eindelijk durfde te kiezen voor wat echt van hem was. Het is het spelen, het durven en het blijven ontdekken, waarin elk doek opnieuw een begin is.

Welkom bie Bert op de Kovvie! Bert reist het Groningerland door, op zoek naar het geloof in Groningen. Onder het genot van ‘n kopje kovvie, delen bekende en minder bekende Grunnegers, hun levensverhalen en inzichten met hem. Reis je mee?

Volg Bert op de Kovvie op sociale media!

• 📸 Instagram - https://www.instagram.com/bertopdekovvie/
• 💻 Facebook - https://www.facebook.com/bertopdekovvie
• 📲 TikTok - https://www.tiktok.com/@bertopdekovvie

(00:00) Introductie

(01:43) Ontmoeting & rondleiding in atelier

(10:45) Jeugd van Erik Zwezerijnen

(15:46) De liefde voor Groningen

(16:55) Hoe startte de kunstenaar in Erik?

(21:09) Uitdaging: Bert leert schilderen

(25:01) De stijl van Zwezerijnen & Bach

(30:53) Een gelovige levensvisie

(37:32) Hoe kijkt Erik naar de dood?

(39:06) De vragenpot

(41:35) Toekomstperspectief

(42:23) Seizoen afgelopen! Tip nieuwe gasten

#bertopdekovvie #interview #Groningen

In hartje Winschoten staat een kerk. In deze kerk zit een man die met passie vertelt over de geschiedenis van Winschoten. Koos Akkerman is 84 jaar. Al 25 jaar neemt hij mensen mee door de straten als stadsgids. Hij is geen gewone gids. Je krijgt niet zomaar een rondleiding. Je krijgt verhalen. Verhalen die blijven hangen, omdat ze niet alleen over stenen gaan, maar over mensen.

Koos wordt in 1942 geboren in Oostwold, midden in de oorlogsjaren. Zijn loopbaan begint als elektricien. Het keerpunt komt wanneer hij zich verdiept in landmeetkunde en stedenbouwkunde. “Waarom is Winschoten zo gebouwd zoals het is?” “Op die manier duik je de geschiedenis ook in.” Zo komt hij uit bij de Joodse geschiedenis van Winschoten.

Tijdens zijn pensioen wordt hij stadsgids. Hij verzamelt boeken over Winschoten en over de Joden die daar leefden. Zijn huis groeit uit tot een bibliotheek. Mensen kloppen bij hem aan met vragen over familiegeschiedenissen en Koos duikt de boeken in. “Het zijn verhalen.”

Tijdens de wandeling ontvouwt Winschoten zich laag voor laag. De Joodse geschiedenis zit diep verweven in de stad. “In 1900 woonden hier 900 Joden. In 1942 ongeveer 500. Die zijn bijna allemaal weggevoerd. 46 hebben de holocaust overleefd.” Bij het monument liggen steentjes. “Daarom legden de Joden steentjes neer om te herdenken.”

De grote parkeerplaats naast de Lidl lijkt niet bijzonder, maar onder die stenen ligt een ander verhaal. Hier bevond zich ooit een Joodse begraafplaats. Graven maakten plaats voor asfalt en de overledenen werden opgegraven en elders opnieuw begraven.

“Nou wil ik je nog even de synagoge laten zien.” Dichtbij staat een synagoge, nog zichtbaar in het straatbeeld. Daarnaast de Joodse school en het Rabbinaatshuis. “Boven woont de rabbi, beneden wordt vergaderd.” Een hechte gemeenschap, midden in Winschoten.

Koos Akkerman ís Winschoten niet, maar in zijn verhalen klinkt de stad door. Met elke wandeling en elk verhaal houdt hij iets levend wat anders zou verdwijnen. Hij zorgt ervoor dat mensen blijven kijken, luisteren en herinneren.

Welkom bie Bert op de Kovvie! Bert reist het Groningerland door, op zoek naar het geloof in Groningen. Onder het genot van ‘n kopje kovvie, delen bekende en minder bekende Grunnegers, hun levensverhalen en inzichten met hem. Reis je mee?

Volg Bert op de Kovvie op sociale media!

• 📸 Instagram - https://www.instagram.com/bertopdekovvie/
• 💻 Facebook - https://www.facebook.com/bertopdekovvie
• 📲 TikTok - https://www.tiktok.com/@bertopdekovvie

(00:00) Introductie

(01:26) Ontmoeting bij orgel

(04:57) Betekenis van de kerk

(06:31) Wie is Koos Akkerman?

(10:03) Joodse geschiedenis in Winschoten

(13:01) Gronings voorlezer & sinterklaas

(14:04) Vragenpot

(16:19) Losse toren van kerk

(17:26) Gebroken Davidster

(21:10) Vergeten Joodse begraafplaats

(23:52) Joodse synagoge & Rabbinaatshuis

(28:34) Terugblik

“Waarom zou jij pas wanneer jij precies zes jaar bent geïnteresseerd zijn in letters?” Voor Sjanet Duut is het geen theoretische vraag, maar iets wat al haar hele leven met haar meeloopt. In Bert op de Kovvie vertelt zij hoe haar verlangen om juf te worden al vroeg begon en hoe die droom uiteindelijk uitgroeide tot iets veel groters dan ze ooit had kunnen bedenken.

Een droom die al vroeg vorm kreeg

Opgroeiende in een arbeidersgezin uit Framsum wist Sjanet als klein meisje het eigenlijk al: zij wilde juf worden. “Als kind op de lagere school vond ik het fijn om anderen te helpen met rekenen, als ik dat kon. Bij wijze van spreken.”

Die behulpzaamheid liet haar niet meer los en vol goede intenties studeerde ze aan de pabo. Na de pabo ging Sjanet aan de slag in het onderwijs. De werkelijkheid van het onderwijs was niet altijd een perfecte match met wat zij van binnen voelde.

Van juf naar pionier

Er kwam iets moois op haar pad: een plek waar een school nodig was. In eerste instantie tijdelijk, voor 10 jaar, een containergebouw waarin de fusie van twee scholen werkelijkheid zou worden.

“Maar wij hebben wel als beide scholen gezegd: laten we kijken wat denken wij eigenlijk nodig hebben. Even los van wat de gemeente wil en in wat voor gebouw ze daar neer willen zetten. Wat denken wij dat de kinderen, wijzelf en de omgeving nodig hebben? Toen zijn we gaan dromen als het ware.”

Dromen in iets waarin het kind écht centraal zou staan. Die droom kreeg uiteindelijk vorm in Qworzo; ik word zo. Een plek waar ruimte is voor het hele kind.

“We laten kinderen dromen, we laten kinderen meedenken. Ze hebben een stem in wat ze leren. Als een kind zegt: ‘Ik wil een brandweerauto leren tekenen’, dan krijgt dat een plek in zijn plan, naast alle andere dingen. Hier merk je dat de vreugde bij de kinderen toeneemt.”

Ondernemen midden in de samenleving

Wat Sjanet bijzonder maakt: haar ondernemerschap stopt niet bij de schooldeuren. Naast Qworzo draagt ze ook de verantwoordelijkheid voor een buurtsupermarkt. Die combinatie zegt alles over wie ze is. Ze is niet alleen iemand die naar kinderen kijkt, maar naar de hele gemeenschap.

“Ik denk zeker dat het een sociale functie heeft. Er zijn mensen en die komen gerust drie of vier keer op een dag een boodschapje halen” klinkt het in haar verhaal door. Even een praatje bij de kassa, een luisterend oor, een plek waar mensen mogen binnenlopen. Het zijn kleine momenten, maar met grote waarde. Het laat zien dat haar visie verder reikt dan onderwijs alleen. Het gaat haar om verbinding, om een plek creëren waar mensen zich gezien voelen, jong en oud.

De kracht van écht zien

Wat Sjanet misschien wel het mooiste verwoordt, is iets dat simpel klinkt, maar zelden vanzelfsprekend is: iemand écht zien en in zijn kracht zetten.“Als je niet goed in je vel zit, dan is het leren ook niet leuk en dan komt dat ook niet tot ontwikkeling.”

Haar verhaal laat zien dat onderwijs niet alleen gaat over kennis overdragen, maar over mensen vormen. En dat begint, steeds opnieuw, bij gezien worden.

Welkom bie Bert op de Kovvie! Bert reist het Groningerland door, op zoek naar het geloof in Groningen. Onder het genot van ‘n kopje kovvie, delen bekende en minder bekende Grunnegers, hun levensverhalen en inzichten met hem. Reis je mee?

(00:00) Intro

(02:02) Rondleiding basisschool

(07:16) De eigen leerroute van kinderen

(11:28) Inhaken op actualiteit

(13:12) Leesdrempel verlagen

(15:05) De gedachte achter zitplekken

(20:52) Een schooldag

(22:20) Nieuwe visie op de dorpswinkel en eigenaarschap

(31:21) Wie is Sjanet

(33:42) Mensen meenemen in visie

(35:20) Bert is geen schooljongen

(40:04) Een passie op de rem

(43:20) Het geloof en de vragenpot

Volg Bert op de Kovvie op sociale media!

• ​📸 Instagram - https://www.instagram.com/bertopdekovvie/
• ​💻 Facebook - https://www.facebook.com/bertopdekovvie
• ​📲 TikTok - https://www.tiktok.com/@bertopdekovvie