Kültür, sanat ve yaşam ile ilgili üretim ve paylaşım yapmayı seviyoruz. Kapsayıcılığı temel alan topluluğumuzun etrafında buluşuyoruz. Büyüdükçe değişip dönüşmeyi de seviyoruz. Kaybolmama motivasyonuyla güncel olduğu kadar gündem dışı da durabilmeyi başararak, ‘boşluğu’ doldurarak, yayıncılığın farklı alanlarını araç edinerek çevrimiçi ve çevrimdışı içerikler ve deneyimler üretmeyi dert ediyoruz. Yani denemeyi de seviyoruz. paylaşımın kendisine de heyecan duyuyoruz.

26 senedir Samandağ’da yapılan Evvel Temmuz Festivali'ni Canan Yüce ile konuşuyoruz. Kadim bir ritüelin 80 darbesi sonrasında yasaklanmasının ardından 2000 yılında örgütlenerek festival yapısı ile yeniden başlaması ve 26 yıldır büyüyerek sürmesinin hikayesini dinliyoruz.

Boğaziçi Avrupa Siyaset Okulu kurucularından Hakan Altınay’la buluşuyoruz.

Muhabbetin, öğrenmeye, paylaşmaya ve dayanışmaya mesken olduğu BASO, 2014 yılından beri mezun veriyor; yüzlerce mezundan oluşan bir topluluk, çok sesli bir koro olarak birlikte üretmeye devam ediyor.

Görülmüştür Kolektifi’nden Adil Okay ile 17 yıldır politik mahpuslarla dayanışma amacıyla sürdürülen mektup ağı, hapishanelerdeki hak ihlalleri ve tutsakların sanatsal üretimlerini görünür kılma çabaları üzerine konuşuyor ve ayrıca yapay zekâ teknolojisi ile mahpusların hayal dünyasını buluşturan ve Mersin’de açılan “Dijital Görüş” sergisinin ortaya çıkış hikâyesini, içerdiği deneyimleri ve içerisiyle dışarısı arasında kurduğu yeni iletişim biçimlerini ele alıyoruz.

UEFA Avrupa Finali için İstanbul’a gelen Aston Villa taraftarlarına gösterilen “misafirperliğin” kültür politikaları açısından nasıl bir çifte standart ve adaletsizlik anlamına geldiğini konuşuyoruz.

5 Haziran Dünya Çevre gününde, yerel ekoloji mücadelelerinin birbirleriyle diyalog ve dirsek teması ihtiyacını desteklemek üzere yola çıkan ve belgesel filmleri bir yıl boyunca şehir merkezleri dışına, benzer çevre sorunlarının yaşandığı il ve ilçelere taşıyan Tükettiğimiz Dünya: Documentarist Ekoloji Buluşmaları projesini Necati Sönmez’le konuşuyoruz.

Bağımsızlar’ın Apaçileri olarak, kısa bir aranın ardından mikrofon başına, bu kez İzmir’den getirdiğimiz taze izlenimlerle dönüyoruz!

7-8 Mayıs tarihlerinde gerçekleşen “İzmir Kültür Politikaları Çalıştayı” vesilesiyle, kültürün sadece bir etkinlik değil, yaşam hakkı ve hukuk olarak nasıl yeniden inşa edilebileceğini tartışıyoruz. İzmir Büyükşehir Belediyesi ve Akdeniz Akademisi ev sahipliğinde; Atina’dan Hırvatistan’a, aktivistlerden yerel yöneticilere kadar geniş bir yelpazede gerçekleşen bu buluşmanın aklımıza düşürdüklerini konuşmak için Apaçilik yapıyoruz.

Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Fotoğraf Bölümü’nden 6 sanatçı tarafından kurulan Demirkapı Kolektif, pratiklerini Edirnekapı’da bulunan atölyelerinde sürdürmekte olup; sanatın amacının ne olduğunu sorgularken sorgulatarak, alımlayıcıya şefkatli bir kucak açmak yerine, vicdanı ve zihni harekete geçiren birer ayna sunmayı hedefler. Kendini, çevresini ve kökenlerini sanat yoluyla irdeleyen Demirkapı Kolektif, çalışmalarında kimi zaman sezgisel, kimi zaman kurgusal yöntemlerle çağın yarattığı kişisel ve toplumsal çatlakları odağına alır.

Deneysel yöntemlere açık, araştırmacı ve kolektif üretim biçimini önemseyen Demirkapı Kolektif, Aksu Günay, Reşit Şimşek, Feyza Nur Veziroğlu, Samet Yılık, Ercan Güleryüz ve Gökhan Esener’den oluşmaktadır.