تا حالا برات پیش اومده؟ فقط یه صدای تقِ کوچیک توی سکوت، یه ایمیل کاری با موضوع مبهم، موعد یه قسط، یا حتی یه پیام نصفه‌نیمه از یه همکار… یهو ضربان قلبت بالا می‌ره، معده‌ت جمع می‌شه و مغزت با سرعت نور شروع می‌کنه به ساختن وحشتناک‌ترین فیلم‌های ترسناک از آینده!

از بیرون شاید همه‌چیز آروم باشه و نشسته باشی توی اتاقت با یه فنجان چای، اما از درون چی؟ انگار وسط یک دشت تاریک گیر افتادی و هر لحظه قراره یه شکارچی از پشت علف‌ها بپره روت.

ما توی دومین اپیزود «با.زی.گوش»، رفتیم سراغ همین سیستم هشدار قدیمی: اضطرابِ دشت و سوگیری منفی‌نگری.

چرا مغز ما برای «آرامش» طراحی نشده و فقط به «بقا» فکر می‌کنه؟ چطور اجداد ما با جدی گرفتن کوچک‌ترین خش‌خشِ علف‌ها زنده موندن و این میراث رو به ما دادن؟ و چرا امروز، هر صدای کوچیک یا ابهامی رو با خطر مرگ اشتباه می‌گیریم؟

توی این قسمت، با روایت «بازی‌گو»، برمی‌گردیم به غروب یک دشت باستانی؛ جایی که سیستم جنگ و گریز شکل گرفت تا بفهمیم چرا ذهنمون جاهای خالی رو به‌جای گل و پروانه، با فاجعه پر می‌کنه. و مهم‌تر از همه، چطور با یک نگاه بازیگوش و مهربان، به مغزمون یادآوری کنیم که الان توی اتاقیم و هیچ پلنگی در کار نیست!

بازی‌گو: مهیار

میزبان: تیم زی

موسیقی:

Raga - Dance of Music - Aakash Gandhi

Signal to Noise - Scott Buckley

The Long Dark - Scott Buckley

Iamlamprey - Lift Me Through

Lift In Motion - Scott Buckley

(راستی، دفعه بعدی که ذهنت رفت روی حالت دشت و شروع کرد به سناریوسازی، تونستی بهش لبخند بزنی و بگی «چای کنارمونه رفیق، پلنگی نیست»؟ حتماً برامون بنویس چه حسی داشت! ما منتظر شنیدن تجربه‌هاتون هستیم.)

«با.زی.گوش» جایی برای ترکیب آگاهی و بازیگوشیه؛ جایی که می‌خوایم یاد بگیریم چطور در شلوغی روزمره، خودمون رو گم نکنیم. خوشحالیم که توی این مسیر همراه ما هستید.

میزبان: تیم زی

پیج اینستاگرام زی

کانال تلگرام زی

Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.