«Νομίζω ότι πάντα έχω μια περιέργεια να μάθω, να δω, από μικρό παιδί το είχα αυτό, και να ακούσω. Για μένα ένας καλός ηθοποιός είναι κυρίως ακροατής.», λέει ο Αλέξανδρος Μπουρδούμης στο Επί Σκηνής, με αφορμή τη συμμετοχή του στη μουσικοθεατρική παράσταση «Ο Αλέκος βγήκε απ’ τον παράδεισο», σε κείμενο και σκηνοθεσία του Δημήτρη Μαλισσόβα, που παρουσιάζεται στο Αίθριο του Κέντρου Πολιτισμού «Ελληνικός Κόσμος». Ο ηθοποιός υποδύεται τον Αλέκο Σακελλάριο, σε ένα μουσικοθεατρικό ταξίδι στη ζωή και το έργο του σπουδαίου δημιουργού, με τη Ματίνα Νικολάου να υποδύεται τις εμβληματικές γυναίκες που πέρασαν από τη ζωή του και μια ζωντανή πενταμελή ορχήστρα επί σκηνής.

«Νομίζω ότι πάντα έχω μια περιέργεια να μάθω, να δω, από μικρό παιδί το είχα αυτό, και να ακούσω. Για μένα ένας καλός ηθοποιός είναι κυρίως ακροατής. Πρέπει να είναι ένας καλός ακροατής. Να είναι παρών στη σκηνή, να ακούει τον συνάδελφο, να βρίσκεται στην όποια συνθήκη βρίσκεται και να συμμετέχει και όχι απλά επειδή θέλει να πει την ιστορία, αλλά να τη μεταφέρει και να ακούσει κάποιους άλλους τι έχουν να του πούνε.», σημειώνει μιλώντας για την ουσία της υποκριτικής.

Ανατρέχει και στα πρώτα, δύσκολα χρόνια της επαγγελματικής του πορείας, όταν άφηνε βιογραφικά από πόρτα σε πόρτα και έκανε, όπως λέει χαρακτηριστικά:

«Το τραγούδι είναι η ανάσα μου, είναι η αναπνοή μου, είναι το είναι μου». Με αφορμή τη συναυλία «Τα Καλύτερά μας Χρόνια», που θα πραγματοποιηθεί στις 22 Σεπτεμβρίου στο Θέατρο Παπάγου, μαζί με τον Γιώργο Πολυχρονιάδη και τον Λάκη Τζορντανέλλι, η Μπέσσυ Αργυράκη μιλά στο Επί Σκηνής του CNN Greece για τις επιλογές που καθόρισαν τη ζωή της, την οικογένεια, τις χαμένες διεθνείς ευκαιρίες, το ελληνικό τραγούδι και τη μοναδική σχέση που διατηρεί με το κοινό εδώ και σχεδόν πέντε δεκαετίες.

«Όταν κάνεις μια επιτυχία, οι πάντες –και κυρίως ο χώρος σου– δεν μπορούν να σε φανταστούν σε τίποτα άλλο». Με αφορμή την παράσταση «MANOLIS - καρδιά σε τέσσερις χορδές», ο Αργύρης Αγγέλου μιλά στο «Επί Σκηνής» του CNN Greece για τη ζωή του Μανώλη Χιώτη, τη διαδρομή του στην υποκριτική, το βάρος της επιτυχίας του «Στο Παρά 5», τη σχέση του με τα social media, αλλά και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν σήμερα οι νέοι ηθοποιοί.

«Η ειρήνη είναι μια κούφια ευχή. Τα δικαιώματά μας τα αποκτήσαμε με αίμα και αγώνες». Με αφορμή την πολυαναμενόμενη παράσταση «Ειρήνη» του Αριστοφάνη που παρουσιάζει το Εθνικό Θέατρο στις 25 και 26 Ιουλίου στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου, σε σκηνοθεσία του ίδιου και νέα μουσική του Φοίβου Δεληβοριά, ο Νίκος Καραθάνος μιλά στο CNN Greece για τον πόλεμο, την τέχνη, την πολιτική, τον Αριστοφάνη και την ανάγκη να ξαναδούμε τον κόσμο από την αρχή.

«Η τέχνη δεν είναι ψυχαγωγία. Είναι η εξίσωση των ανθρώπων. Καταρχάς, ακούς τη λέξη ‘’ειρήνη’’ και το πρώτο που σου έρχεται στο μυαλό είναι οι καλλιστείες, όταν όλοι λένε ‘’θέλω παγκόσμια ειρήνη’’. Είναι τόσο κενός λόγος, τόσο κενή λέξη, που δεν έχω ξανακούσει. Δεν σημαίνει τίποτα. Απολύτως τίποτα. Είναι μια κούφια ευχή. Οι άνθρωποι τα δικαιώματά τους τα απέκτησαν με αίμα. Με αγώνες. Αν δεν σκοτώνονταν κάποιοι, δεν θα δουλεύαμε σήμερα οκτάωρο. Δυστυχώς, κάθε δικαίωμά μας το αποκτήσαμε πολεμώντας».

Ο Νίκος Καραθάνος δεν δίνει εύκολες απαντήσεις. Προτιμά να αμφισβητεί ακόμη και τις πιο αυτονόητες λέξεις. Όταν τον ρωτάμε πως νιώθει που μεγαλώνει εκείνος απάντησε με ειλικρίνεια:
«Μεγαλώνοντας συμβαίνει κάτι περίεργο. Αυξάνεται η θέληση και μειώνεται η ικανότητα. Κερδίζεις όμως κάτι άλλο. Φεύγουν τα περιττά. Ελαφραίνεις. Σταματάς να κουβαλάς όλη την προηγούμενη ζωή σου.»

Τον ρωτήσαμε πως θα αντιδρούσε σήμερα ο Αριστοφάνης αν ζούσε ανάμεσα μας, ο Νίκος Καραθάνος απάντησε:
«Όταν ο Αριστοφάνης έγραψε την Ειρήνη το 421 π.Χ., ενώ ο πόλεμος μαινόταν, δεν διάλεξε να πάει μέσα στην πόλη. Πήγε σε ένα χωράφι και μίλησε για έναν αγρότη, τον Τρυγαίο. Στη δική μας παράσταση ο Τρυγαίος είναι γυναίκα. Δεν πηγαίνει μέσα στο Κίεβο. Πηγαίνει σε ένα χωριό απ' έξω, σε έναν τελευταίο άνθρωπο. Εκείνον αγαπά ο Αριστοφάνης. Τον απλό άνθρωπο. Πάντα θα ψάξει αυτόν που δεν φανταζόμαστε, εκείνον που βρίσκεται μακριά από τα κέντρα της εξουσίας».

«Αργήσαμε αλλά είμαστε στην ώρα μας», λέει ο Μάριος Φραγκούλης, περιγράφοντας τη στιγμή που τον φέρνει ξανά δημιουργικά δίπλα στον Παρασκευά Καρασούλο. Για τον ίδιο, ο στιχουργός είναι «η πατρίδα μου, το σπίτι μου», ενώ ο Παρασκευάς Καρασούλος παραδέχεται πως ο ερμηνευτής εξακολουθεί να αποτελεί για τον ίδιο «πηγή έμπνευσης», ακόμη και στις περιόδους που οι δρόμοι τους δεν συναντιούνταν. Με αφορμή τα δύο νέα τραγούδια τους, «Μια Καλημέρα» και «Χέρια Φτερά», που κυκλοφορούν από τη Μικρή Άρκτο, οι δύο δημιουργοί μιλούν στο CNN Greece για τη διαχρονική σχέση τους, τη μουσική, την ποίηση, τους νέους δημιουργούς και τις επιλογές που καθορίζουν μια ολόκληρη πορεία.

«Αν τα τραγούδια δεν πάνε στις καρδιές των ανθρώπων, τσάμπα τα έγραψες», λέει ο Κώστας Τουρνάς στο Επί Σκηνής του CNN Greece με αφορμή τη βιογραφία του «Άνθρωπε Αγάπα» από τις εκδόσεις Οξύ, σε συνεργασία με τον Θάνο Κανούση, μιλώντας για το πώς τα τραγούδια αποκτούν αξία μόνο μέσα από την αποδοχή και την επιλογή του κοινού, την τεχνητή νοημοσύνη, τα δύσκολα χρόνια της χούντας και την επιτυχία των POLL.

«Οι άνθρωποι σήμερα φοβούνται να εκτεθούν συναισθηματικά περισσότερο από παλιά. Τα νέα παιδιά βλέπουν μια κοπέλα και αντί να της μιλήσουν, της στέλνουν μήνυμα στο Instagram», λέει ο Σπύρος Παπαδόπουλος, ο οποίος μιλά στο CNN Greece για τις ανθρώπινες σχέσεις, την τεχνολογία, τους «Απαράδεκτους», το «Στην υγειά μας ρε παιδιά» και τις αναμνήσεις που κουβαλά, με αφορμή την καλοκαιρινή περιοδεία της παράστασης «Sexy Laundry», στην οποία συμπρωταγωνιστεί με τη Ρένια Λουιζίδου.

«Πάντα αυτοί οι οποίοι δέχονται τα αποτελέσματα των πολέμων είναι ο απλός λαός. Και ο απλός λαός είναι πάντα οι χαμένοι». Με αφορμή την παράσταση «Πέρσες» του Αισχύλου, που σκηνοθετεί και παρουσιάζει στην Επίδαυρο, ο Χρήστος Θεοδωρίδης μιλά στο Επί Σκηνής του CNN Greece για τη σύγχρονη πολιτική διάσταση του έργου, τη βία, τη συλλογική μνήμη και τη δύναμη του θεάτρου να προκαλεί ερωτήματα.