Ο Γιώργος Τζωρτζίνης είναι ένας νέος αγρότης από τη Μεσσηνία. Επιδοτήθηκε για να αυξήσει τον κλήρο του και να πάρει μηχανήματα και είναι από τους ανθρώπους της νέας γενιάς που έχουν νέες ιδέες για την παραγωγή και την εκμετάλλευση του ελληνικού ελαιώνα. Παράγει βιολογικό ελαιόλαδο και όπως λέει, επενδύει στην ποιότητα. Θεωρεί ότι οι αγρότες πρέπει να συνεργαστούν και να δημιουργήσουν συνεταιρισμούς για να μπορέσουν να χτυπήσουν τον ανταγωνισμό και πιστεύει ότι θα πρέπει και οι καταναλωτές να εκπαιδευτούν στο τι σημαίνει ποιοτικό ελαιόλαδο.

«Οι Έλληνες ελαιοπαραγωγοί θα πρέπει να επενδύσουν περισσότερο στην ποιότητα. Όσοι το έχουν κάνει έχουν καταφέρει να επιτύχουν καλύτερα οικονομικά αποτελέσματα για τους ίδιους και για όσους εμπορεύονται τα προϊόντα τους» λέει στο CNN Greece o κ. Νίκος Μπουνάκης, Γεωπόνος, σύμβουλος ελαιοπαραγωγών και ελαιοκομικών επιχειρήσεων στην Κρήτη. Ο κ. Μπουνάκης τονίζει ότι ως χώρα δεν έχουμε καταφέρει να εισπράξουμε την υπεραξία που έχει το ελληνικό ελαιόλαδο δημιουργώντας ένα ισχυρό brand στην αγορά. Αυτό έχει συνέπεια περίπου το 70 % του παραγόμενου ελαιόλαδου να πωλείται ακόμα σε μορφή χύμα στους ανταγωνιστές μας, οι οποίοι έχουν τη δυνατότητα να το τυποποιούν και να το μεταπωλούν σε πολλαπλάσια τιμή.

«Η δημιουργία του brand του ελληνικού ελαιόλαδου στο εξωτερικό ξεκίνησε πριν περίπου μια δεκαετία από μερικούς νέους αγρότες και τυποποιητές» λέει στο CNN Greece η κυρία Χριστίνα Στριμπάκου, ελαιοπαραγωγός και τυποποιήτρια με έδρα τους Γαργαλιάνους Μεσσηνίας. «Οπότε ας μην είμαστε πολύ αυστηροί με τους παραγωγούς. Είμαστε ακόμη στην αρχή». Η κυρία Στριμπάκου τονίζει μεταξύ άλλων ότι ο ελληνικός ελαιώνας μπορεί να χαρακτηρίζεται από ανομοιογένεια και παλαιότητα, αλλά αυτά τα στοιχεία του τον καθιστούν μοναδικό στον κόσμο. Αυτό σημαίνει ότι εκτός από το ελαιόλαδο οι Έλληνες παραγωγοί θα μπορούσαν να εκμεταλλευτούν αυτή τη μοναδικότητα και να συνδέσουμε ως χώρα και ως παραγωγοί αυτό το μοναδικό προϊόν με την ιστορία, την παράδοση και τον πολιτισμό της χώρας. Θα μπορούσαν να γίνουν γευσιγνωσίες, και αγροτουρισμός με έμφαση στην ελιά και στο ελαιόλαδο δημιουργώντας προϋποθέσεις για έξτρα εισόδημα στους παραγωγούς και στη περιφέρεια όπου υπάρχουν ελαιώνες.

«Τα εργατικά χέρια για τους ελαιοπαραγωγούς της Μεσσηνίας είναι ένα πρόβλημα το οποίο έχει αρχίσει να φαίνεται προ πενταετίας. Πολλοί από τους εργάτες οι οποίοι έρχονται στην περιοχή είναι είτε χωρίς χαρτιά είτε με μία βίζα τουριστική που σημαίνει ότι δεν μπορείς να τους προσλάβεις νόμιμα» λέει ο κ. Καραμπότσος ιδιοκτήτης ελαιοτριβείου, τυποποιητής, διαχειριστής της Αγροτικής Σύμπραξης Μεσσηνίας.

Ο κ. Καραμπότσος είναι ένας από τους λίγους νέους αγρότες της περιοχής που αποφάσισε να μείνει στον τόπο του και να ασχοληθεί με την οικογενειακή επιχείρηση. Ωστόσο όπως λέει οι περισσότεροι νέοι σπουδάζουν και φεύγουν με αποτέλεσμα και ο πληθυσμός να φθίνει αλλά και να μην υπάρχει κόσμος να δουλέψει στον αγροτικό τομέα.

«Το ελληνικό ελαιόλαδο είναι άριστης ποιότητας και με μοναδικά οργανοληπτικά χαρακτηριστικά. Αυτό το καθιστά ένα premium προϊόν περιζήτητο. Ωστόσο μας λείπει η οργάνωση και το σχέδιο ώστε να δημιουργήσουμε ένα brand διεθνώς και να εκμεταλλευτούμε την παραγωγή μας στο έπακρο» λέει στο CNN Greece ο κ. Αντώνης Μπαρτζελιώτης, ελαιοπαραγωγός, ιδιοκτήτης ελαιοτριβείου στην Κυπαρισσία.

Ο κ. Μπαρτζελιώτης τονίζει ότι το συσκευασμένο – τυποποιημένο ελαιόλαδο είναι αυτό που θα πρέπει να προτιμούν οι καταναλωτές, γιατί είναι 100% ελεγμένο και ποιοτικό. Θεωρεί ότι το ελαιόλαδο δεν είναι ακριβό όπως λένε πολλοί και ότι ο παραγωγός πουλάει το ελαιόλαδό του στην χονδρική γύρω στα πέντε ευρώ το λίτρο. Όσο δηλαδή 2 καφέδες στο χέρι.

«Τα μεγάλα προβλήματα της ελληνικής ελαιοκομίας και ελαιοπαραγωγής είναι: Μικρός και πολυκατακερματισμένος κλήρος, μεγάλη ηλικία απασχολουμένων, η κλιματική κρίση, το υψηλό κόστος παραγωγής και η έλλειψη μια κρατικής ελαϊκής παραγωγής» λέει στο CNN Greece o κ. Κόκκινος πρόεδρος της ομάδας παραγωγών ελαιόλαδου «Νηλέας» στη Χώρα Μεσσηνίας. Ο κ. Κόκκινος τονίζει ότι στο διεθνές περιβάλλον που γίνεται ολοένα και πιο ανταγωνιστικό είναι μονόδρομος η συνεργασία των παραγωγών και η δημιουργία ομάδων και συνεταιρισμών ώστε να μην χάνεται η υπεραξία από την πώληση του ελληνικού ελαιόλαδου σε χύμα μορφή σε ξένους εμπόρους.

«Αν και ο ελαιώνας της Κρήτης είναι σε σχετικά καλή κατάσταση, τα τελευταία χρόνια έχουμε πρόβλημα έλλειψης νερού» λέει στο CNN Greece ο κ. Μανώλης Μελαμπιανάκης.

Ελαιοπαραγωγός, τυποποιητής, και μέτοχος της «Ευριπίδης ΑΕ» στη νότια Κρήτη. Ο μικρός κλήρος αλλά και το ιδιοκτησιακό καθεστώς που επικρατεί στην Ελλάδα, με χωράφια και ελαιώνες σε μεγάλο αριθμό να μην ανήκουν σε κατά κύριο επάγγελμα αγρότες, είναι ένας ανασταλτικός παράγοντας για να προχωρήσει ο κλάδος. Είναι μια πραγματικότητα όπως λέει ο κ. Μελαμπιανάκης που καθιστά απαγορευτικές τις επενδύσεις. Από την άλλη η τυποποίηση του ελαιόλαδου είναι ακόμη σε χαμηλά νούμερα σε σχέση με την συνολική παραγωγή κάτι που στερεί τη χώρα από σημαντικά έσοδα.