हे ऑडिओबुक ओशो यांच्या संभोग से समाधी की ओर या मूळ कृतीच्या प्रकरण १ ते ५ चे मराठी भाषांतर आहे।

मुंबईमध्ये ओशो यांनी दिलेली जीवनऊर्जा रूपांतरणाच्या विज्ञानावरील पाच प्रवचने

आजपर्यंत मनुष्याच्या सर्व संस्कृतींनी सेक्सचा, कामाचा, वासनेचा विरोध केला आहे। या विरोधामुळे मनुष्याच्या आत प्रेमाच्या जन्माची शक्यता तुटली, नष्ट झाली। या निषेधाने... कारण सत्य असे आहे की प्रेमाच्या संपूर्ण प्रवासाचा प्राथमिक बिंदू काम आहे, सेक्स आहे।

प्रेमाच्या प्रवासाचा उगम — जिथून प्रेमाची गंगा जन्म घेते — ती गंगोत्री म्हणजेच सेक्स आहे, तोच काम आहे। आणि त्याचे सगळेच शत्रू झाले आहेत। सर्व संस्कृती, सर्व धर्म, सर्व गुरु आणि सर्व महात्मे यांनी गंगोत्रीवरच प्रहार केला। तेथेच अडथळा निर्माण केला। काम पाप आहे, काम विष आहे। आणि आपण कधी हे विचारातही घेतले नाही की कामाची ऊर्जा, सेक्स एनर्जीच, अखेरीस प्रेमामध्ये परिवर्तित होते आणि रूपांतरित होते।

तुम्हाला माहीत आहे का, धर्माच्या श्रेष्ठतम अनुभवामध्ये 'मी' पूर्णपणे नाहीसे होते, अहंकार पूर्णपणे शून्य होतो? सेक्सच्या अनुभवामध्ये क्षणभरासाठी अहंकार नाहीसा होतो। असे वाटते की आपण आहोत की नाही। एका क्षणासाठी 'मीपणाची' भावना विलीन होते। दुसरी एक घटना घडते : एका क्षणासाठी वेळ नाहीशी होते, कालातीत स्थिती प्रकट होते। समाधीचा जो अनुभव आहे, तिथे वेळ उरत नाही। तो कालातीत असतो। वेळ विलीन होतो। ना भूतकाळ उरतो, ना भविष्य — शुद्ध वर्तमानच उरते।

दोन घटक असे आहेत, ज्यामुळे माणूस सेक्सकडे आतुर होतो, वेडा होतो। ही आतुरता स्त्रीच्या शरीरासाठी पुरुषाची नाही, ना पुरुषाच्या शरीरासाठी स्त्रीची आहे। ही आतुरता शरीरासाठी मुळीच नाही।
ही आतुरता कुठल्यातरी वेगळ्याच गोष्टीसाठी आहे। ही आतुरता आहे — अहंकार-शून्यतेच्या अनुभवाची। परंतु वेळ-शून्य आणि अहंकार-शून्य होण्यासाठी ही आतुरता का आहे?
कारण ज्या क्षणी अहंकार नाहीसा होतो, त्या क्षणी आत्म्याची झलक उपलब्ध होते। आणि ज्या क्षणी वेळ नाहीशी होते, त्या क्षणी परमात्म्याची झलक उपलब्ध होते।