Muzaffer Efendi Hazretleri, vefatından evvel son irâd ettiği 1 Şubat 1985 tarihli hutbede şöyle buyurdu;
“Gel sen Allah sarhoşu ol gel! Aşkullahda sarhoş ol sen gel! Aşk-ı Muhammed’de sarhoş ol! Bırak, iyi şey değil bunlar. Kötülük iyi şey değil. Bak, önünde cansız at bekliyor seni ve beni. Arkamızda da bir şey dolaşıyor. Hep dokanıyor benim enseme bugünlerde. Sonra bakdım nedir diye kitâbları karıştırdım. Sordum, “Bir şey dolaşır mı?”. “Yok efendi” dediler. Bakdım Azrâil’in kılıcı dolaşıyormuş ensemde. Onlar, bakanlar, görmediler, ben kitâblarda gördüm sonra, ben de göremedim. Cansız at da kapıda bekliyor. Hepimiz için hazırlanmış bu, duruyor. Vakit saat belli değil. İyilik et. Kötülük yapıp da Allah’dan af bekleyen kimse, böyle kötülüğe devâm ederek, zehir içip zehirden şifâ beklemeye benzer, zehir içmeye devâm etmeye benziyor, işte onun gibi. Yapma! İyi değil. Gel, gel sen benim sözümü dinle, zarar etmeyeceksin. Hattâ benim yakama sarılacaksın yevm-i kıyâmetde. Kasem ederim ki, şu makâm-ı Muhammediyyetde, Allah seni ve beni karşı karşıya getirecek huzûrunda ve “Dînimi teblîğ etdin mi?” diye bana soracak. Ben, “etdim” diyeceğim. Sana diyecek, “Bu adam etdi mi teblîğ?”. Sen diyeceksin ki, “Yâ Rabbi etdi”. Sonra bana diyeceksin ki, “Niçin daha fazla söylemedin efendi? Niçin bizi yola sevketmedin? Bizi zorlasaydın keşke”. Bu kadar söyleyebiliyoruz. Acı söylüyorsak bizi affedin.”
Vefâtının sene-i devriyesinde ruhuna el-fâtihâ!
Become a supporter of this podcast: https://www.spreaker.com/podcast/pendname--7151994/support.
続きを読む
一部表示
2026/07/031 分