सूर्याजिपन्तस्य ज्येष्ठपुत्रं गङ्गाधरं 'श्रेष्ठ' पदेन निर्दिशति स्म । सः आसीत् शान्तस्वभावः । श्रेष्ठस्य भगवद्भक्तिः बाल्यात् एव अपूर्वा आसीत् । दशमे वयसि 'अनुग्रहप्रसादं यच्छतु' इति पितरम् अभ्यर्थितवान् । 'हनुमतः मन्दिरं गत्वा अभ्यर्थय' इति पिता अवदत् । पित्राज्ञां पुरस्कृत्य श्रेष्ठः मदिरं गत्वा एकादश दिनानि यावत् निराहारं स्थितवान् । बालकस्य एतां निष्ठां तपश्चर्यां च दृष्ट्वा मारुतिः प्रसन्नः भूत्वा श्रीरामचन्द्रस्य दर्शनं कारितवान् । श्रीरामचन्द्रेण देवालये त्रयोदशाक्षरमन्त्रं कथयित्वा 'रामीरामदासः' इति तस्य नाम कृतम् । ततः अग्रे सः यान् यान् ग्रन्थान् रचितवान्, तत्र सर्वत्र 'रामीरामदासः' इत्येव स्वस्य नाम्नः उल्लेखं कृतवान् ।
(“केन्द्रीयसंस्कृतविश्वविद्यालयस्य अष्टादशीयोजनान्तर्गततया एतासां कथानां ध्वनिप्रक्षेपणं क्रियते”)

Surya Jipant’s eldest son, Gangadhara, was called Sreshta. Calm by nature, his devotion to God was extraordinary from childhood. At the age of ten, he asked his father for divine grace. His father directed him to pray at Hanuman’s temple. Obeying, Sreshta fasted there for eleven days. Seeing his steadfastness, Hanuman was pleased and arranged for him to have the vision of Lord Rama. In the temple, Rama gave him the thirteen-syllable mantra and named him Ramiramadasa. Later, in all the works he composed, he always mentioned his name as Ramiramadasa.