Bonny (22) kwam ter wereld in omstandigheden die geen enkel kind zou mogen kennen. Haar moeder kampte met een zware drugsverslaving en kon niet voor haar zorgen. “Dat was absoluut geen veilige thuissituatie,” vertelt ze. “Ik ben verslaafd geboren.” De beslissing om haar als baby uit huis te plaatsen was onvermijdelijk. Ook haar zussen werden eerder al weggehaald. Maar waar Bonny in een warm pleeggezin terechtkwam, groeiden haar zussen samen op in een voorziening. De veiligheid die Bonny ervaarde in het pleeggezin, stond in schril contrast met het samenzijn van de zussen. Het dansen tussen veiligheid en gemis zou haar hele jeugd bepalen.

Help #GezienGehoord verder bestaan

Met #GezienGehoord laten we de mensen aan het woord die anders te weinig gehoord worden: kinderen, jongeren en ouders die opgroeiden — of opgroeien — in onveiligheid. Die verhalen blijven brengen kost tijd, mensen en middelen. Daar kan jij in delen.

Doe een gift Elke bijdrage helpt ons om volgende afleveringen te blijven maken, en bovenal om kinderen veilig te laten opgroeien — hier en elders. 👉 donate.sos-kinderdorpen.be/eenmalig-maandelijks/~mijn-donatie

Adopteer een aflevering Wil je als bedrijf of organisatie één aflevering sponsoren? Neem contact op via wouter.kersbergen@sos-kinderdorpen.be of wouter@spindokter.be.

Een idee, een gast, een gesprek? Ken je iemand met wie we zeker in gesprek moeten gaan? Of heb je zelf een sterk verhaal of idee voor #GezienGehoord? Laat het weten aan wouter.kersbergen@sos-kinderdorpen.be of wouter@spindokter.be.

Toen Adjua (25) een peuter was , werd hij uit huis geplaatst. Zijn moeder kampte met ernstige mentale gezondheidsproblemen en kon hem geen veilige omgeving bieden. Wat volgde, was een jeugd die zich afspeelde in instellingen, met verplaatsingen, onzekerheid en een constante zoektocht naar houvast. “Zowel thuis als in voorzieningen heb ik niet altijd veilige plekken gekend,” vertelt Adjua. “Het systeem is er om te helpen, en dat doet het ook. Maar kleine gaten kunnen grote gevolgen hebben.” Zijn verhaal is geen aanklacht, maar een uitnodiging. Om stil te staan. Om anders te kijken en om veiligheid breder te definiëren. Inclusief dat ene, cruciale element:samen opgroeien.

Help #GezienGehoord verder bestaan

Met #GezienGehoord laten we de mensen aan het woord die anders te weinig gehoord worden: kinderen, jongeren en ouders die opgroeiden — of opgroeien — in onveiligheid. Die verhalen blijven brengen kost tijd, mensen en middelen. Daar kan jij in delen.

Doe een gift Elke bijdrage helpt ons om volgende afleveringen te blijven maken, en bovenal om kinderen veilig te laten opgroeien — hier en elders. 👉 donate.sos-kinderdorpen.be/eenmalig-maandelijks/~mijn-donatie

Adopteer een aflevering Wil je als bedrijf of organisatie één aflevering sponsoren? Neem contact op via wouter.kersbergen@sos-kinderdorpen.be of wouter@spindokter.be.

Een idee, een gast, een gesprek? Ken je iemand met wie we zeker in gesprek moeten gaan? Of heb je zelf een sterk verhaal of idee voor #GezienGehoord? Laat het weten aan wouter.kersbergen@sos-kinderdorpen.be of wouter@spindokter.be.

Inhoudswaarschuwing: in deze aflevering wordt seksueel misbruik en geweld genoemd. We gaan niet in op wat er precies gebeurd is, maar we willen je dit vooraf laten weten zodat je zelf kan kiezen of en hoe je luistert. Zorg goed voor jezelf.

Heb je nood aan een gesprek? Je kan terecht bij Tele-Onthaal op 106 (anoniem, gratis, dag en nacht) of bij 1712 voor vragen over geweld, misbruik en kindermishandeling (werkdagen 9–17u, gratis).

De Antwerpse Tiffany bracht bijna haar hele kindertijd en jeugd door in de jeugdzorg. Een generatie later zijn ook haar twee kinderen uit huis geplaatst, en bovendien van elkaar gescheiden. Haar zoontje van drie verblijft in een Centrum voor Kinderzorg en Gezinsondersteuning (CKG). Haar dochter van tien zit tijdens de week op schoolinternaat en gaat in het weekend naar een pleeggezin.

"Het breekt mijn moederhart", zegt Tiffany over de momenten waarop ze keer op keer afscheid van haar kroost moet nemen. Afgepakt, zo voelt het voor haar. De jeugdrechtbank besliste anders: de plaatsing gebeurde om de kinderen te beschermen. Beide dingen kunnen waar zijn, het besluit en de pijn.

Heimwee naar mama zegt niets over de plek waar haar dochter nu woont. Een kind kan zich geborgen voelen in een pleeggezin en tegelijk haar moeder missen. Het een sluit het ander niet uit.

Soms lukt het wel om samen te zijn. Op de verjaardag van haar zoontje staken pleegzorg en het CKG de koppen bij elkaar. Het pleeggezin bracht haar dochter naar Schilde, en zo zaten broer en zus voor één namiddag weer samen.

Dat samenzijn is waar iedereen naartoe werkt. Het is de droom van elke ouder in deze situatie: een leven waarin hulpverlening niet meer nodig is. Niet omdat die hulp slecht zou zijn, wel omdat ze overbodig is geworden. Ook de mensen die vandaag voor haar kinderen zorgen, weten dat dat het einddoel is.

Niemand in dit verhaal is van slechte wil. Niet de begeleiders, niet het pleeggezin, niet de moeder. Het is het systeem dat te weinig plaats, te weinig handen en te weinig middelen heeft om broers en zussen samen te houden.

Help #GezienGehoord verder bestaan

Met #GezienGehoord laten we de mensen aan het woord die anders te weinig gehoord worden: kinderen, jongeren en ouders die opgroeiden — of opgroeien — in onveiligheid. Die verhalen blijven brengen kost tijd, mensen en middelen. Daar kan jij in delen.

Doe een gift Elke bijdrage helpt ons om volgende afleveringen te blijven maken, en bovenal om kinderen veilig te laten opgroeien — hier en elders. 👉 donate.sos-kinderdorpen.be/eenmalig-maandelijks/~mijn-donatie

Adopteer een aflevering Wil je als bedrijf of organisatie één aflevering sponsoren? Neem contact op via wouter.kersbergen@sos-kinderdorpen.be of wouter@spindokter.be.

Een idee, een gast, een gesprek? Ken je iemand met wie we zeker in gesprek moeten gaan? Of heb je zelf een sterk verhaal of idee voor #GezienGehoord? Laat het weten aan wouter.kersbergen@sos-kinderdorpen.be of wouter@spindokter.be.