Hesabı Tutmayanlar: Bölüm 01 | Uzak Şehirler ve Sessiz Vedalar

"Senin paran sadece kendi hayatını idame ettirecek kadar var, aşık olmak neyine?"

Bu gece, cebindeki bozukluklarla sevdasının ağırlığını tartmaya çalışanların, haysiyetini bir zırh gibi kuşanıp sessizce eksilenlerin tarafındayız. Her şeyin yolunda gittiği sanılan o puslu illüzyonun içinde; bir uçağın gürültüsünde boğulup giden o söylenmemiş "gitme" çağrısını arıyoruz.

İngiltere’ye uzanan bir yolculuk, pasaport kontrolünde takılıp kalan bir gurur ve bir adamın kendine tuttuğu o keskin ayna... Aşkın marjinal maliyetini, mülkiyet ilişkilerinin gölgesinde kalan o ham duyguyu ve sadece kendi gölgesini taşıyacak mecali kalmış yorgun ruhların sükutunu konuşuyoruz.

Bu bölümde neler var?

• Aşk ve parasızlık arasındaki o kadim, o dökme demir gibi ağır bağıntı.

• "Hissettirmeme" çabasının insanı içeriden nasıl bir harabeye dönüştürdüğü.

• Gidiş terminallerinde bırakılan dilsiz vedalar.

• Bir "idame ettirme" mücadelesi olarak yalnızlık.

"Felsefe yapma!" denilerek susturulduğunuz o anları hatırlayın. Peki ya felsefe, aslında hayatın karmaşasında yolunuzu bulmanızı sağlayan en pratik navigasyonsa?

Bu bölümde, felsefeyi tozlu kitapların arasından çıkarıp kahve masamıza davet ediyoruz. Felsefeye neden önyargılıyız? Hiçbir şey anlamadığımız o ağır metinler olmadan felsefeye nasıl başlanır? Sokrates, Platon ve Epiktetos gibi isimler bugün yaşasaydı metrobüste, iş yerinde veya sosyal medyada ne yaparlardı?

Bu bölümde keşfedeceğiniz başlıklar:

• Felsefe nedir? (Zihnimizdeki "gözlük lekesini" fark etme sanatı).

• Hayret etmek: Bir çocuk gibi soru sormanın gücü.

• Neden felsefe? Algoritmalardan kurtulup özgürleşmek ve Aristoteles'in "Eudaimonia" (gerçek mutluluk) kavramıyla tanışmak.

Felsefeyi "zırva" görenlerden, "merak ediyorum ama nereden başlayacağımı bilmiyorum" diyenlere kadar herkes için bir yol haritası çiziyoruz.

☕️ Kahveni al, kulaklığını tak ve hayatı sorgulamanın o dayanılmaz hafifliğine ilk adımı at. Unutma; sorgulanmayan bir hayat, gerçekten yaşanmaya değer mi?