Sklejałem się. W każdej ważnej relacji, latami. Przybliżałem się tak blisko, że druga osoba przestawała mieć przestrzeń. Brałem na siebie jej sprawy, jej nastrój, jej myśli. Próbowałem nauczyć się jej na pamięć.

Mówiłem sobie, że to miłość. Ale to nie była miłość. To była stara, dziecięca strategia, której początek znajduję w relacji z mamą. Strategia, która miała mnie chronić — sabotowała każdą relację którą próbowałem zbudować.

Ten odcinek jest o paradoksie, który dotyczy każdego z nas. Najbardziej rani to, co miało nas najlepiej ochronić. Bo zranione dziecko w środku robi wszystko, żeby nie cierpieć znów — i tym samym prowokuje to, czego boi się najbardziej.

Odcinek trwa ok. 30 minut.

Droga bez wroga rozmawia — Czuły Narrator przeżywa.

W przyszłym tygodniu na kanale Czuły Narrator pojawi się medytacja do tego odcinka — spotkanie ze swoim szczęśliwym dzieckiem wewnętrznym, spojrzenie na własne życie z perspektywy obserwatora. Aby oprócz intelektualnego zrozumienia przyszło do Ciebie prawdziwe czucie i osobiste przeżycie tego tematu. Link pojawi się tutaj gdy odcinek będzie dostępny.

Droga bez wroga jest bezpłatna i wolna od reklam (nie licząc reklam, które masz w platformie, którą wybierasz, jeśli korzystasz z niej za darmo). Jeśli chcesz wesprzeć tę pracę — możesz postawić kawę albo dołączyć jako patron na Patronite i otrzymywać materiały cyfrowe + wczesny dostęp do wydarzeń na żywo (wystąpienia, koncerty).

Produkcja: alchemiazmiany.pl

Szukałeś w książkach. W metodach. W ludziach, którzy wiedzieli więcej. A może — jak Neo — czułeś od dawna, że coś się nie zgadza. Że jest jakaś druga strona, której jeszcze nie widzisz.

Ten odcinek jest o pogoni. I o tym, co się dzieje, gdy w końcu się zatrzymujesz. Nie dlatego, że znalazłeś odpowiedź. Dlatego, że jesteś zmęczony szukaniem.

Bo paradoks jest taki: ty jesteś pytaniem i ty jesteś odpowiedzią. Ty jesteś tym, który kroczy — i drogą, którą kroczysz. Żadna metoda, żadna nauka, żaden mistrz nie wejdzie tam za ciebie. Ale możesz. Właśnie teraz.

Odcinek trwa ok. 25 minut.

Droga bez wroga rozmawia — Czuły Narrator przeżywa.

W czwartek 30 kwietnia na kanale Czuły Narrator pojawi się medytacja poświęcona temu tematowi — aby oprócz intelektualnego zrozumienia przyszło do Ciebie prawdziwe czucie i osobiste przeżycie tego tematu. Link pojawi się tutaj gdy odcinek będzie dostępny.

Droga bez wroga jest bezpłatna i wolna od reklam (nie licząc reklam, które masz w platformie, którą wybierasz, jeśli korzystasz z niej za darmo). Jeśli chcesz wesprzeć tę pracę — możesz postawić kawę albo dołączyć jako patron na Patronite i otrzymywać odcinki Czułego Narratora w wersji studyjnej + wczesny dostęp do wydarzeń na żywo (wystąpienia, koncerty).

Produkcja: alchemiazmiany.pl

W końcu zapominasz, że ją masz. A gdy ktoś próbuje ją zdjąć — boisz się, że pod nią nie ma nic.

[PEŁNY OPIS ODCINKA ⬇️]

Medytacja towarzysząca temu odcinkowi:"Zrzuć maskę, która uwiera" — dostępna będzie dziś wieczorem na kanale @czulynarrator

Newsletter: https://drogabezwroga.pl

Wesprzyj projekty edukacyjno-rozwojowe i podcasty Fundacji Alchemia Zmiany:

https://patronite.pl/czulynarrator

https://buycoffee.to/drogabezwroga

PEŁNY OPIS:

Wiesz, co jest najgorsze w noszeniu maski przez bardzo długi czas? W końcu któregoś dnia zapominasz, że ją w ogóle masz. A wtedy, gdy ktoś próbuje ją zdjąć — boisz się. Boisz się, że pod nią nie ma nic. To jest akurat ten strach, który warto poczuć. I za którym warto pójść, poszukać, zbadać sprawę, odkryć siebie - przed sobą.

W drugim odcinku Drogi bez wroga mówię o tym, co Carl Gustav Jung nazwał personą — społeczną maską, którą każdy z nas zakłada, żeby funkcjonować w świecie. Problem nie w tym, że ją mamy. Problem zaczyna się wtedy, gdy staje się jedynym obliczem, jakie znamy.

W tym odcinku:

— czym jest persona i dlaczego każdy ją nosi

— jakie maski ja zakładałem — i co się za nimi kryło

— cienie, które ukrywamy za maskami (i które nami rządzą, gdy ich nie widzimy)

— deficyty schowane pod maską — skąd się biorą i czego naprawdę szukają

— co się dzieje, gdy maska przylgnie do twarzy na stałe

— jak zaczyna się proces zdejmowania — i co się za nim kryje

— integracja: zgoda na wewnętrzne przeciwieństwa

Ja przez kilkanaście lat nie definiowałem się inaczej niż przez pryzmat zawodu. Byłem prawnikiem, adwokatem, tzw. człowiekiem sukcesu, człowiekiem sprawiedliwym, niezłomnym itd. Im dłużej grałem te wszystkie role, tym bardziej byłem zmęczony, wypalony, pozbawiony blasku.

Aż pewnego dnia na kursie coachingowym odkryłem, że moim największym pragnieniem jest siedzieć przed domem na drewnianej ławeczce z blaszanym kubkiem kakao, w rozciągniętym swetrze. I rozpadłem się na drobne kawałki.

Performens społeczny to cichy wyczerpywacz energii. Ten odcinek daje temu imię i nazywa ten proces wprost.