Als ze twee jaar is, merken haar ouders dat Christy niet goed ziet. Na tien jaar onderzoek blijkt ze het Knobloch syndroom te hebben, iets wat maar drie mensen in Nederland hebben. Christy vertelt wat dit inhoudt, hoe ze ermee omgaat en waarom zij dit niet ervaart als een storm. Ondanks de belemmeringen vindt zij het iets wat niet zo groot gemaakt zou moeten worden (al doet haar omgeving dat soms wel).

Vlak voor haar vijfde verjaardag belt de vader van Anna op dat hij niet op haar verjaardag kan komen, maar dat hij over twee weken langs komt met zijn cadeautje. Inmiddels is Anna bijna achttien, maar ze heeft haar vader nooit meer gezien. Hij leeft nog wel, maar kiest ervoor om geen contact met haar op te nemen. Ze vertelt eerlijk en kwetsbaar welke impact dit op haar heeft, hoe zij hier met vallen en opstaan mee omgaat en wat het met haar doet als mensen zeggen dat God als een vader is.

Noor heeft alopecia, een auto immuunreactie die ervoor zorgt dat ze vrijwel geen haar heeft. Toen ze jong was, zeiden andere kinderen weleens dat ze geen meisje was omdat ze geen lang haar had. Tegenwoordig denken mensen vaak dat ze kanker heeft en aan de chemo zit. Noor vertelt open hoe dit voor haar is, hoe zij naar zichzelf kijkt, over liefde en relaties en hoe ze omgaat met het geen haar hebben.