AI w decyzjach lidera zaczyna się od wsparcia, a kończy oddaniem osądu.
カートのアイテムが多すぎます
カートに追加できませんでした。
ウィッシュリストに追加できませんでした。
ほしい物リストの削除に失敗しました。
ポッドキャストのフォローに失敗しました
ポッドキャストのフォロー解除に失敗しました
-
ナレーター:
-
著者:
„Siedziałem nad tym z Claude'em" zaczyna dziś robić to, co kiedyś robiło „McKinsey to rekomendował".
AI w decyzjach lidera przestaje być tylko narzędziem do szybszej pracy. Coraz częściej staje się sposobem na to, żeby rozłożyć ciężar odpowiedzialności za to, co myślimy i co potem zrobimy. Opowiadam w tym odcinku, jak granica między wsparciem w myśleniu a oddaniem własnego osądu zaciera się tak niezauważalnie, że pierwszą osobą, która to dostrzega, nie jesteśmy my sami, tylko ktoś, kto siedzi obok.
W odcinku m.in.:
- model liczy prawdopodobieństwo następnego słowa, a nie prawdę
- co tak naprawdę znaczy przycisk „zdecyduj za mnie"
- majowe orzeczenie sądu federalnego, w którym „algorytm to sugerował" przestało być obroną
- zespół traci zaufanie do lidera, który chowa się za AI przy trudnych decyzjach
- jeden prosty nawyk przed użyciem AI w decyzji, który chroni własny osąd
Pełny artykuł ze źródłami i badaniami na trojanczyk.pl
Rozdziały:
0:00 Intro
0:11 Powitanie i wprowadzenie
1:19 Maszyna liczy prawdopodobieństwo, nie prawdę
4:01 Kiedy „algorytm to sugerował" przestaje być obroną
5:22 Dziesiątki stron, których nikt nie czyta
6:37 Ludzie widzą, kiedy lider się chowa
7:44 Czego tam naprawdę szukam
9:23 Jak nie oddać AI własnego osądu
10:12 Zakończenie