بزرگمهر بختگان — سیستمی که به تخصصت بی‌احترامی کرده، دیر یا زود در برابر بحران سر خم می‌کنه و به سراغت میاد

در دنیای واقعی، فقط متخصص بودن کافی نیست. سازمان‌ها آزمایشگاه استریل نیستند — میدان جنگند.

بزرگمهر از طبقه‌ی غیراشراف بود، در دربار انوشیروان که سر از تن سرداران جدا می‌کرد. وقتی پادشاه هند با شطرنج آمد تا ایران را تحقیر کند، بزرگمهر ظرف ۴۸ ساعت قوانینش را مهندسی معکوس کرد. اما اینجا متوقف نشد — تخته‌نرد را اختراع کرد و پاسخ را به هند فرستاد: «حالا شما رازش را بیابید.» سال‌ها بعد، توطئه‌ی اشراف‌زادگان حسود کارش را کرد. زندانش انداختند. فرستاده‌ی شاه آمد و دید در تاریکی و زنجیر، چشمانش برق می‌زند. پرسید: «چطور اینقدر آرامی؟» بزرگمهر گفت: «معجونی از شش ماده دارم.» سیستم بدون مغزش شکست خورد و با شرمساری آزادش کرد.

در چهارمین اپیزود فصل دوم کافئین، دو درس از ابرمدیر تاریخ ساسانی:

سیاست‌ورزی اخلاقی یاد بگیر — تخصص بدون بازی‌خوانی کافی نیست. باید بدانی هر حرف را کجا بزنی، چطور مهره‌های حسود را کیش‌ومات کنی و روابطت با لایه‌های قدرت را تنظیم کنی.

تاب‌آوری فعال داشته باش — وقتی موردِ بی‌مهری قرار گرفتی، معجون بزرگمهر را به یاد بیاور. روی مهارت‌های فردیت سرمایه‌گذاری کن. هیچ سیستمی نمی‌تواند برای همیشه یک ذهن نابغه را در بند نگه دارد.

الان توی سازمان یا بازارت، داری فقط به تخصصت اتکا می‌کنی یا مثل بزرگمهر، بازی رو هم می‌خونی؟

جواب رو توی چهارمین اپیزود فصل دوم کافئین پیدا می‌کنی.