"Siz beni bu rutubetli ahıra layık gördünüz... Ama o bir bardak suyu bana çok görenlere, hakkımı helal etmem!"

Selamünaleyküm gönül dostları, Bugün izleyeceğiniz hikaye; tırnaklarıyla kazıyıp "Bey" ettiği öz evladı tarafından, yaşlanıp elden ayaktan düşünce nasıl bir "yük" olarak görüldüğünü ve konağın arka bahçesindeki soğuk bir ahıra hapsedilen Zeliha Ana'nın dramıdır.

Hacı Eşref'in emaneti olan Zeliha Ana, felç geçirip bakıma muhtaç kalınca, evlatları Kenan, Selim ve Nermin dünya malına tamah edip analarını diri diri o dört duvar arasına gömdüler. Tek dertleri vardı: "Anamız ölse de yastığının altındaki o hazineyi alsak!"

Ama İlahi Adalet'in terazisi şaşmaz dostlar. Zeliha Ana son nefesini verirken, o yastığın altından çıkan "tek bir kağıt parçası", o zalim evlatların kurduğu saltanatı başlarına yıktı. Peki neydi o hazine? Ve o hazine kime kaldı?

ibretlik dini hikayede şunları bulacaksınız: 🕯️ Mal mülk hırsının kardeşleri nasıl birbirine düşürdüğü. 🕯️ "Anaya of bile deme" emrini çiğneyenlerin hazin sonu. 🕯️ Bir hizmetçi kızın (Hacer) vefası ve kazandığı büyük mükafat. 🕯️ Ve "Alma mazlumun ahını, çıkar aheste aheste" sözünün kanıtı.

Bu hikaye sadece bir kurgu değil, vicdanlara tutulan bir aynadır. İzlerken gözyaşlarınızı tutamayacak, finalde "Oh be, adalet yerini buldu!" diyeceksiniz.

Support the show