“Kur lëmë ujin e gjallë për zbrazëtinë” (Jeremia 2:13)
カートのアイテムが多すぎます
カートに追加できませんでした。
ウィッシュリストに追加できませんでした。
ほしい物リストの削除に失敗しました。
ポッドキャストのフォローに失敗しました
ポッドキャストのフォロー解除に失敗しました
“Kur lëmë ujin e gjallë për zbrazëtinë” (Jeremia 2:13)
-
ナレーター：
-
著者：
1. Braktisja e burimit të vërtetë (Perëndisë)
Populli i Izraelit harroi bekimet e Perëndisë dhe u largua prej Tij, duke zgjedhur gjëra të pavlera (si “cisterna të prishura”) në vend të “Ujit të Gjallë”, që simbolizon jetën dhe të vërtetën shpirtërore.
2. Tendenca njerëzore për të ndjekur të dukshmen dhe jo shpirtëroren
Njerëzit shpesh besojnë më shumë në gjëra fizike, rituale apo të dukshme, duke neglizhuar nevojat shpirtërore. Edhe sot, shumë kërkojnë kënaqësi të përkohshme në vend të përmbushjes së përjetshme që vjen nga Perëndia.
3. Etja shpirtërore nuk shuhet me gjëra fizike
Si në shembullin e gruas samaritane, njeriu shpesh ngatërron nevojat fizike me ato shpirtërore. Vetëm “Uji i Gjallë” (që jep Perëndia) mund të sjellë plotësi dhe jetë të përjetshme.
Konkluzioni
Mesimi na thërret të reflektojmë: a po kërkojmë përmbushje në gjëra të përkohshme apo tek Perëndia? Vetëm duke u kthyer tek “Uji i Gjallë” mund të gjejmë paqe, plotësi dhe kuptim të vërtetë në jetë.